Savaşın ayırdığı aşıklar 60 yıl sonra bir TV programı sayesinde buluştu! Kiev deki Luigi ve Mokryna Heykeli nin arkasındaki gerçek aşk hikâyesi

Tarih kitaplarının sayfalarında her zaman generallerin zaferleri, devletlerin savaşları ya da fetihleri yazar sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Çünkü tarihin sayfalarında bazen duyanlara hayret ettiren aşk hikayeleri de yazar.

Ukrayna’nın başkenti Kiev’de oldukça popüler olan Mariinsky Parkı’nda, tarihi Âşıklar Köprüsü’nü görenler neyden bahsettiğimizi hemen anlayacak. Aşıklar Köprüsü'nün hemen yanındaki bronz anıt, tarih sayfalarına kazınan bu aşk hikayesinin anısını yaşatmak amacıyla yapıldı: Luigi ve Mokryna aşkı.

2013 yılında açılışı yapılan birbirine sıkıca sarılmış yaşlı bir çiftin olduğu "Sonsuz Aşk" heykeli, bizi İkinci Dünya Savaşı yıllarına götürüyor. Daha Birinci Dünya Savaşı'nın toplumsal ve ekonomik enkazı kaldırılamamışken, 1930'ların sonunda baş gösteren bu karanlık günlerdeyiz. 1943 yılında Avusturya’daki Sankt Pölten toplama kampının 21 yaşındaki İtalyan askeri Luigi Pedutto, Nazilere esir düşmüş.

Sankt Pölten toplama kampında esir olan Luigi bu kampın ona hayatının aşkını getireceğini henüz bilmiyordu. Ukrayna’dan zorla getirilmiş ve yanında henüz bebek yaşta bir kızı olan 23 yaşındaki Mokryna Yurzhuk da Luigi ile aynı kamptaydı. Ölümün, açlığın ve şiddetin at koşturduğu bu kampta bu iki genç birbirini buldu ve birbirine sığınak oldu.

Luigi ile Mokryna'nın aşkı gerçekten kalpten bağlılıkla oluşmuş bir aşktı çünkü ikili ortak bir dil bile konuşmuyordu. Bulundukları ortam aşkın yeşereceği bir yer değildi. Bunca ölüme rağmen sevgi; zaman, mekan ve ortak bir dil talep etmeden sadece kendisine ait bir yol açtı. kelimelerin ötesindeydi. Savaşın ortasında, birbirlerinin yaşama tutunma sebebi oldular.

1945 yılında dünyanın her yerinde her milletten insan derin bir nefes aldı. İkinci Dünya Savaşı bitti, toplama kamplarında ölümü bekleyen insanlar kurtarıldı ve kaldıysa ailelerine ve kendi topraklarına kavuşturuldu. Luigi ve Mokryna için birden bire her şey daha da karmaşıklaştı. Çünkü Luigi aşkından ayrılmak istemiyor ve Mokryna’yı İtalya’ya götürmek istiyordu. Ama dönemin siyasi koşulları o kadar sertti ki bunu yapmasına izin verilmedi. O dönemlerde SSCB yetkilileri Mokryna’nın ülkeden çıkışına kesinlikle izin vermiyor, Luigi’nin de Ukrayna’ya girmesi engelleniyordu. Toplama kampında başlayan bu tutkulu aşk dünya barışıyla birlikte ayrı düştü.

Uzun yıllar geçti, tarih kitapları İkinci Dünya Savaşı'nı yazmayı bıraktı, soğuk savaş ve "Demir Perde" yıllarından olan bitenlerle dolmaya deva etti. Bu iki aşık birbirinden ayrı kendi hayatlarına razı oldu ve memleketlerinde bir şekilde evlenip çocuk sahibi oldular. Hatta o kadar çok zaman geçti ki evlendikleri eşlerini bile kaybettiler.

Takvimler 2024 yılını gösterdiğinde aradan kalbindeki Mokryna’yı asla unutmayan Luigi artık 80'li yaşlarında bir adamdı ama ömrünün son günlerini bu aşkın peşinde geçirmeye karar verip Rusya ve Ukrayna’da kayıp insanların arandığı ünlü "Wait for Me" (Beni Bekle) adlı televizyon programına başvurdu. Program sayesinde Ukrayna’nın küçük bir köyünde yaşayan Mokryna bulundu.

Moskova’da, bir televizyon programı stüdyosu 60 yıllık bir aşkın kavuşmasına tanıklık etti.

Eski aşıklar kalan ömürlerini birlikte geçirmek için çok çaba harcadı. Bu masalsı aşk hikâyesinden etkilenen sanatçılar, 7 Mayıs 2013’te aşıkların seneler sonra karşılaştığı televizyon stüdyosundaki o ilk sarılma anını bronza işleyerek ölümsüzleştirdi. Bu heykelin açılışından birkaç ay sonra, Ağustos 2013'te Luigi hayata veda etti. Mokryna ise 2015 yılında, hayata veda ederek Luigi’sine kavuştu.