Psikologlar telefonda konuşurken neden hepimizin o hareketi yaptığını açıkladı Sözcü Gazetesi

Pek çoğumuz farkında bile olmadan, telefon kulağımıza değdiği an odayı bir baştan bir başa turlamaya başlarız. Basit bir alışkanlık ya da can sıkıntısı gibi görünen bu durumun arkasında, aslında beynimizin çalışma biçimi ve zihinsel süreçlerimizin büyüleyici bir ortaklığı yatıyor. Telefon çaldığında adımlarımızın kendiliğinden hızlanması kesinlikle bir tesadüf değil.

Uzmanlara göre beden dili, sadece karşımızdaki insanla iletişim kurarken devreye girmiyor; aynı zamanda düşüncelerimizi şekillendirirken ve konuşmamızı organize ederken de aktif bir rol oynuyor.

Stanford Üniversitesi’nden Marily Oppezzo ve Daniel Schwartz tarafından yürütülen dikkat çekici bir çalışma, hareket etmek ile düşünmek arasındaki güçlü bağı gözler önüne seriyor. Araştırmada, katılımcıların otururken ve yürürken gösterdikleri zihinsel performanslar karşılaştırıldı ve ortaya oldukça çarpıcı sonuçlar çıktı.

Yürümek; farklı fikirler, alternatif yollar ve yaratıcı çözümler üretmeyi sağlayan "ıraksak düşünme" yeteneğini belirgin şekilde artırıyor. Yapılan yaratıcılık testlerinde katılımcıların %81'i, yürürken oturur pozisyona kıyasla çok daha yüksek bir performans sergiledi.

Ancak araştırmacılar ince bir ayrımın altını çiziyor: Yürümek, tek bir doğru cevaba odaklanmayı gerektiren görevlerde aynı belirgin faydayı sağlamıyor. Bu durum, telefonda konuşurken neden adımlamaya başladığımızı net bir şekilde açıklıyor. Hareket halinde olmak; kelimeleri seçmeyi, fikirleri organize etmeyi ve konudan konuya rahatça geçmeyi kolaylaştırıyor.

Telefonda konuşurken yürümenin genellikle stres, kaygı veya sinirlilik haliyle bağdaştırılması ise oldukça yaygın bir yanlış algı. Uzmanlar, bu durumun mutlaka bir gerginlik göstergesi olmak zorunda olmadığını belirtiyor. Asıl sebep, hareketin zihni açması ve konuşma akışını desteklemesi.

Konunun bir diğer ilginç boyutu ise jest ve hareketlerimizin tamamen içgüdüsel oluşu. Nature dergisinde yayımlanan bir başka araştırma, bu durumu kanıtlar nitelikte. Araştırmada, doğuştan görme engelli bireylerin, karşısındaki kişi de görme engelli olsa dahi konuşurken el-kol hareketleri (jestler) yapmaya devam ettiği tespit edildi.

Bu çarpıcı veri, konuşmaya eşlik eden vücut hareketlerinin sadece başkaları tarafından görülmek için yapılmadığını; düşünme ve kendimizi ifade etme sürecinin doğal, biyolojik ve ayrılmaz bir parçası olduğunu gösteriyor. Bir dahaki sefere telefonda konuşurken kendinizi odanın içinde volta atarken yakalarsanız suçluluk duymayın; beyniniz sadece düşüncelerinizi en verimli şekilde kelimelere dökmeye çalışıyor.