Ölümün kıyısından Türkler kurtardı

Her yıl dünyada 500 binden fazla insan pankreas kanseri tanısı alıyor. Sinsi ilerleyen ve zorlu bir kanser türü olan pankreas kanserinin görülme sıklığı da sürekli artıyor. Uzmanlar 2030 yılında pankreas kanserinin ölüme neden olan kanser türleri arasında 4. sıradan 2. sıraya yükseleceğini belirtiyor.

‘GİZLİ DEPRESYON OLABİLİR’

Almanya’da yaşayan Funda Ayata’nın da 17 yıl önce karın ve mide bölgesinde sürekli ve baskı şeklinde şiddetli ağrı şikâyetleri vardı. Ayrıca gece terlemeleri ve aşırı kilo kaybı yaşıyordu. Almanya’da aile hekimine başvurdu ancak aile hekimi onda gizli depresyon olabileceğini söyledi ve depresyon tedavisine başladı. Pankreas kanseri doktorunun aklında hiç yoktu çünkü Ayata henüz çok gençti. Sonrasında Funda Ayata’ya moral olsun diye Bursa’ya aile ziyaretine gelmeye karar verdiler. Funda Ayata sonrasını şöyle anlattı:

“Havalimanında birden sırtıma sanki yük bindi, çok şiddetli bir ağrı girdi. Uçuş korkum vardı. Bununla ilgili olabilir diye düşündüm. Bursa’da da ağrılarım devam edince orada hekime başvurduk. ‘Sizi korkutmak istemiyoruz ama pankreasta olmaması gereken ciddi bir şey var. Biyopsi yapılmalı’ dedi. Ancak iki gün sonra Almanya’ya dönmemiz gerektiğini söyleyince, ‘Orada yaptırabilirsiniz’ dediler. Almanya’ya dönünce Münih’te doktor arayışına girdik. Rechts der İsar Hastanesi’nde araştırmalar 2 hafta sürdü çünkü kimse 34 yaşında birine pankreas kanserini konduramadı. Biyopsi sonucu geldiğinde hastanede bize ‘Üzgünüz ama yüzde 100 tümör var ve kötü huylu görünüyor. Bunun kesinleşmesi için ameliyata karar vermeniz gerekiyor’ denildi. ‘Düşünmeme hiç gerek yok, kararımı verdim. Hemen ameliyat olmak istiyorum. Ne gerekiyorsa yapın’ dedim. Ameliyatımı tesadüfen o dönem Münih’te çalışan ve sonra Türkiye’ye dönen Prof. Dr. Mert Erkan hocamız yaptı. Çok geniş kapsamlı, zor bir ameliyat oldu ve 12 saat sürdü. Ameliyatla pankreasım tamamen alındı.

‘AMELİYAT ETMESEYDİK 6 AY ÖMRÜN KALMIŞTI’

Mert Bey’in söylediği bir cümle hâlâ aklımdan çıkmıyor, ‘Eğer ameliyat etmeseydik, 6 aylık ömrün kalmıştı.’ Ameliyattan sonra damardan hafif koruyucu kemoterapi aldım. Hastalık sürecinde küçük hedeflerle ilerledim. Önce desteksiz yürümeyi başarmak. Sonra eşime muhtaç olmadan kızımla ilgilenebilmek. Kızımla ara ara tek başıma tatile çıktım kendimi zorlamak için. Eski halime dönmek için mücadele ettim. Bu süreçte güzel insanların desteği çok önemliydi. Mert Bey gibi güzel insanlar hayatımıza girdi. Kızımın ilk kez okula gittiğini göreyim demiştim, yavrum şimdi üniversiteye gidiyor. İnşallah bundan sonra da ailemle birlikte mutlu ve sağlıklı bir yaşantım olur.”