‘Olduğum gibi kabullenildim’

Yonca Evcimik, Türk popunun ikonik isimlerinden. Dansları, kostümleri, şarkıları... Hepsi yakın tarihimizin en güzel anıları arasında. Şimdi yeni gösterisi için yoğun çalışma temposunda. Bu sırada vakit ayırıp röportaj için geliyor. Zamanı dondurmuş gibi hep aynı ve neşeli. Başlıyoruz muhabbete...

◊ ‘Yonca’nın 90’lar Ekspresi’ nedir?

Biyografik bir kabare şov. Yıllardan beri en çok yapmak istediğim şeylerden biriydi. İki senedir bununla uğraşıyorum. Benim kadar arkasında kabarık dosyası olan insan çok az.

◊ Neler var dosyalarda?

Konservatuvarda okurken çalışmaya başladım. Ardından Şan Tiyatrosu müzikalleri, Devekuşu Kabare geldi, albüm, dizi, prodüktörlük... Bunun yanı sıra benimle birlikte o süreçte bir sürü şey de hayatın içinde yürüyor, onları da göreceğiz.

◊ Afişin üzerinde 45’inci yıl yazıyor, iki sene önceki röportajımızda da “45’inci yılım” demiştin. Kendin gibi zamanı da mı
donduruyorsun?

Dondurdum (gülüyor). 45 ile 50 yıl arası diyelim. Yerseniz!

◊ Kabarelerden şarkılara, danslardan kıyafetlerine nasıl bunları oyuna sığdıracaksın?

Aslında sığdıramadık, o kadar çok malzeme var ki... Hayatıma değen, benim için mihenk taşı olan şarkıları, görüntüleri aldık.

◊ Sahnede neler olacak?

Danslar, eski tiyatrolardan kesitler, klipler, parodiler...10 kişilik dans grubumuz var. Sevgili Faruk K olacak, o moralimi yüksek tutmasaydı, ben vazgeçmiş bile olabilirdim. Melih Çardak benimle sahnede ilk dans eden arkadaşlarımdan ve çok değerli bir oyuncu. Tabii beraber yol aldığım arkadaşlarım da sahnede yanımda. Güzel bir kadro. Sevgili Tanju Babacan kostümlerimizi yaptı.
Çok eğleneceksiniz, eminim.

◊ Arşivler açılınca ne hissettin?

Şükrettim. Mimar Sinan mezunuyum. Şan Tiyatrosu ikinci üniversitem, Devekuşu tiyatrosu üçüncü üniversitem olmuş. Dolayısıyla ne kadar çok şey yapmış olduğumu aslında bu süreçte daha iyi anladım.

◊ 90’lar müziğinin sırrı neydi?

İlk şarkım çıktığında TRT’den başka kanal yoktu. Çok az radyo kanalı vardı. Dolayısıyla her şeyi çok küçük bir yerden duyuyorduk. Çok daha samimiydi. Stüdyoda her şey canlı çalınıyordu, daha gerçekti. Teknoloji ilerledikçe artık yapay zekâ noktasına geldik, ne gerçek ne değil ayırt edemiyorum. O sıcaklık kalmadı.

◊ Analog dönemde de dijital dönemde de ünlüydün. Hangisi daha cezbediciydi?

90’ların analog kısmı daha sıcaktı. O dönemde yaşadığım patlama bambaşka bir şeydi. Her şey bir gecede oldu. Televizyona çıktım, ertesi gün her şey değişmişti.

◊ Peki, sonraki yıllar...

2000’lerde müzik değiştikçe ve karıştıkça benim de kafam karışmaya başladı. ‘Bu yeni, ayak uydurabiliyor muyuz? Hay Allah!’ falan derken son 4-5 senedir nasıl bir şeyler değiştiyse, çok sıkı da takip edemiyorum ama sokaktaki insanlardan tepkiyi alıyorum, “Meğer siz neymişsiniz, kadar güzelmişsiniz” diyorlar. “Şimdikiler felaket” diye dile getiriyorlar resmen. Arada bir dönem kafa karıştı. Şimdi eskisinden daha kıymetliyiz. Bizi kıymetli kıldıkları için yeni jenerasyon arkadaşlara teşekkür ediyorum. Her ne yapıyorlarsa yapmaya devam etsinler. Onlar ne yapıyorsa, insanlar “Sizlerin kıymetini bilememişiz” deyip koşa koşa geliyorlar.

◊ 90’larda seni müziğiyle en etkileyen isimler kimlerdi?

90’lar öncesi müzikallerde yer aldığım için herkesle çalışma fırsatım oldu. Ajda Pekkan’la, Sezen Aksu’yla, Nükhet Duru’yla çalıştım. Kimiyle dans ettim, kimine vokal yaptım. 90’larda bayrağımı açtım. ‘Abone’yle dans eden, şarkı söyleyen, yırtık pantolonla sahneye çıkan özgür bir tiptim. Bu da benim pencerem hep yurtdışına dönük olduğu için... Yoksa bir şey keşfetmedim. Benden sonra gelen arkadaşların hepsi ayrı bir değer. Allah rahmet eylesin Harun (Kolçak) çok bambaşka bir ses, müthiş bir yorumcuydu. Sonra Burak (Kut), Kenan (Doğulu) çıktı. Kenan zaten vokalistimdi. Tarkan çıktı sonra, o da müthiş bir yorumcu...

◊ Peki, bu kadar iş sonrası çok zengin misin?

Manen çok zenginim.

◊ 45 yıldır yapmadığın şey kalmamış. Jetlerle dolaşman lazım...

Kendime yetecek kadar malvarlığım var. Bodrum’da ve İstanbul’da evim var. Birkaç arabam vardı,
sattım. Sadece küçük
bir arabam kaldı.
Gittikçe küçülmeye çalışıyorum.

‘Göz çapkınıyım’

◊ İç gıcıklayıcı, seksi şarkı sözlerin var. Senin cinsellikle aran nasıl?

Her insan kadar, aşırı bir durumum yok. Beni yoran ya da rahatsız eden bir tarafı da yok. Cinsellik yemek, içmek kadar doğal bir şey ve dolayısıyla aram iyi. Ama bunu şarkı sözlerine bağlayacaksan o kadar değil. O sahne icabı.

◊ “Hayatıma girecek kişi daha doğmamış olabilir” demişsin, doğru mu?

Benden 25 yıl sonra doğmuş olabilir (gülüyor).

◊ ‘Yonca Evcimik genç sever’ diye bir laf var. Öyle mi?

Özellikle öyle bir şey yok. Yarın öbür gün karşıma öyle biri çıkar ki, benden yaşı yüksektir ama aynı enerjiyi tutturabilirsin, bu enerji meselesi. İçimdeki o heyecan hiç bitmiyor. Onun için insanları biraz ben yoruyor olabilirim. Dolayısıyla benden biraz genç insanlar benimle baş edebilir diye düşünüyorum.

◊ Mesela ne kadar genç olabilir?

Ne bileyim, olduğu zaman göreceğiz. Bu zamana kadar 20-25 yaş fark olan vardı, ki artık bu normal karşılanıyor. Daha fazlası olur mu bilmiyorum.

◊ Kriterlerin var mı?

Hiç yok. O başka bir enerji meselesi. Bir arada gerçekten eğlenebiliyor muyum, ona bakmak lazım. Mesela benden küçük erkek arkadaşım oldu, benden daha olgundu.

◊ Şimdi âşık mısın?

Yok, epeydir de böyle.

◊ Çapkın mısın?

Göz çapkınıyım. Güzel insana bakılır arkadaş.

‘Yaş mı? Yaş ne?’

◊ 9 yıl önceki röportajımızda “Yumurtalıklarım hâlâ çalışıyor” demiştin. Şimdi durum ne?

Devam değil tabii, daha neler. Uzaylı değilim. O dönem benim için de şaşırtıcıydı. Doktorum “Üniversitede tez yaptıracağım” diyordu.

◊ Dondurdun mu?

Yok, hiçbir şey yapmadım.

◊ Bir dönem de ameliyatla karın kası yaptırmıştın...

Duruyor aslanlar gibi.

◊ Kilo alınca ne oluyor?

Almıyorum; sağlam spor yapıyorum, sağlıklı besleniyorum. Haftanın üç günü pilatesim var.

◊ Nasıl bir operasyon bu?

Oradaki bütün yağları 360 derece alıyorlar. Sonra oradaki kaslar ortaya çıkıyor. Ne yaparsan yap belli bir noktadan sonra özellikle menopoza yaklaştığın dönemde bel tarafındaki yağların gitmesi çok kolay değil. Her gün spor, rejim yapsam yine bu noktaya gelemezdim. Bunu anladığım noktada da karar verdim.

◊ Kadınlara sorulmaz ama kaç yaşındasın?

62’yi sürüyorum.

◊ Yaş almakla barışık mısın?

Çok. Yaş mı? Yaş ne? Gayet barışığım.

◊ Bir nüfus cüzdanın olmasa, sana kaç yaşındasın diye sorsam ne derdin?

Gerçekten bilmiyorsam, göründüğüm yaştayım herhalde derdim. Ama sorulduğu zaman net söylüyorum ve bununla gurur duyuyorum. Bu yaşa gelip hâlâ bu performansı gösteriyor, çalışıyor olabilmekle gurur duyuyorum.

‘Yarı deli gibi, cesaretli dediler’

◊ Bu dijital dönemde pop müzik yapmak mı zor, eskiden daha mı  zordu?

O dönem biraz daha zordu. Televizyonda denetim vardı. “Bandıra bandıra ye beni” dediğim zaman insanlar garipsiyordu. Ya da kostümlerime garip bakıyorlardı. Beni eleştirmiyorlardı çünkü olduğum gibi kabul etmişlerdi. Şimdi şarkıcılar sosyal medya üzerinden istediği gibi şarkılarını paylaşıyor. Bir dönem ‘Siyaset Meydanı’nda biliyorsun, ‘Bandıra Bandıra’ sabahlara kadar tartışılmıştı. Şimdiki şarkı sözlerine baktığın zaman, bizimkiler ne kadar nahifmiş meğer. 

◊ ‘Bandıra Bandıra’ şarkısına seni nasıl ikna etmişlerdi?

Ben şarkıyı zorla yaptırdım. Mustafa Sandal o zaman Power FM’de çalışıyordu, DJ’di. Onun programının başlama tekerlemesiydi ‘Bandıra bandıra ye beni’... O dönemlerde birlikte çalışmaya başladık. Dedim ki “Gel bundan şarkı yapalım”, “Olmaz, bu tekerleme” dedi. “Olsun, onu melodili yaparız, bir kısım tekerleme gibi olur” diyerek ısrar ettim, neredeyse Türkiye’nin ilk asıl rap şarkısıdır.

◊ Çevren “Sen ne yapıyorsun” dedi mi?

Hiç kimse bir şey demedi. Ben ‘Abone’den itibaren olduğum gibi kabullenildim. “Ya bu geldi, bir şey yapıyor, yarı deli gibi, cesaretli, her taşın altına elini sokuyor” dediler. Ben de çok kendimden emindim, altım doluydu. Başta belki yadırgadılar ama sonra benim üzerimden çok ekmek yiyen de oldu.