Okyanusun dibnden yükseliyorlar: Geriye kemik bile bırakmadan yiyorlar Sözcü Gazetesi

Derin denizler, özellikle de Antarktika çevresindeki Güney Okyanusu, besin bulmanın imkansıza yakın olduğu "su altı çölleri" gibidir. Ancak 2010 yılında Birleşik Krallık araştırma gemisi RRS James Cook tarafından yapılan bir keşif, bu ıssızlığın ortasında devasa bir ziyafet sofrasını gün yüzüne çıkardı.

Bilim dünyasında "whale fall" (balina düşüşü) olarak adlandırılan bu olay, dev bir deniz canlısının ölerek tabana çökmesiyle başlıyor. Keşfedilen bu iskelet, parçalanmanın ileri evresindeydi. Bu aşamada devreye giren özel bakteriler, kemiklerin içindeki yağları parçalayarak kimyasal enerji üretiyor. İşte bu enerji, güneş ışığının asla ulaşmadığı bu zifiri karanlıkta, onlarca canlı için yaşamın kaynağı oluyor.

Arkeologların titiz incelemeleri, bu kemik yığınının sadece bir iskelet değil, mini bir metropol olduğunu kanıtladı. İskelet üzerinde daha önce hiç görülmemiş en az 9 yeni tür tespit edildi. Bu türler arasında dikkat çekenler şunlar:

Deniz Tesbih Böcekleri: Su altında yaşayan izopod kabukluları.

Gizemli Deniz Salyangozları: Daha önce tanımlanmamış yeni bir tür.

"Zombi" Solucanlar (Osedax): Kemikleri asitle eriterek içindeki besine ulaşan, korkutucu ama doğa için hayati öneme sahip canlılar.

Güney Okyanusu'nun derinliklerinde fotosentez imkansız olduğu için, canlılar yukarıdan süzülen "deniz karı" (organik parçacıklar) ile beslenmek zorunda. Ancak dev bir balinanın ölümü, bu mikro besin akışını bir anda devasa bir kalori deposuna dönüştürüyor. Tek bir balina iskeleti, okyanusun dibinde onlarca yıl boyunca binlerce canlıyı besleyebilen bir eko-sistem merkezi haline gelebiliyor.