Okyanusun dibinde bulundu: Uzaydan yağdığı ortaya çıktı Sözcü Gazetesi

Dünyanın en karanlık ve en gizemli yerleri olan derin okyanus tabanları, sandığımızdan çok daha fazlasını saklıyor olabilir. Bilim insanları, deniz tabanında keşfedilen nadir radyoaktif atomların izini sürerken, yüz milyonlarca yıl önce gerçekleşmiş devasa bir kozmik felaketin kanıtlarına ulaştı.

En heyecan verici bulgu ise şu: Bu antik yıldız patlamasının külleri ve kozmik tozları, hâlâ gezegenimize ulaşmaya devam ediyor olabilir.

DEMİR MANGANEZ KABUKLARINDA DOĞAL ZAMAN KAPSÜLÜ

Araştırmacıların mercek altına aldığı şey, okyanus tabanında bulunan ve adeta birer "doğal zaman kapsülü" görevi gören demir-manganez kabukları oldu. Bu yapılar suyun altında milyonlarca yıl boyunca o kadar yavaş büyüyor ki, oluştukları döneme ait çevresel ve kozmik ne varsa katman katman bünyelerine hapsediyor.

Bilim insanları bu katmanları incelediklerinde, evrende doğal yollarla oluşması neredeyse imkansız olan Plütonyum-244 izotopuna rastladı. Bu ağır elementin Dünya'da bulunmasının tek bir açıklaması vardı: Uzaydan gelmiş olmak.

Peki bu radyoaktif maddeler Dünya'ya nasıl ulaştı? Bilim dünyasının üzerinde durduğu en güçlü senaryo, sıradan bir yıldız patlaması (süpernova) değil. Şüpheler, evrenin en yıkıcı olaylarından biri olan "Kilonova" patlamalarına yöneliyor.

İki süper yoğun nötron yıldızının birbirleriyle çarpışarak birleşmesiyle oluşan devasa patlamalardır. Bu muazzam enerji patlaması; evrendeki altın, platin ve plütonyum gibi en ağır elementlerin üretildiği ana kaynaktır.

KÜRİYUM VE DEMİR-60 İLE KOZMİK DEDEKTİFLİK

Bilim insanları, bu gizemi çözmek için adeta birer dedektif gibi çalışarak farklı elementlerin de izini sürdü:

Küriyum-247 Aranıyor: Araştırmacılar, eğer bu plütonyum yakın bir geçmişte yaşanan kozmik olaydan geldiyse, onunla birlikte oluşması gereken Küriyum-247 elementinin de örneklerde bulunması gerektiğini biliyorlardı. Bu amaçla Pasifik Okyanusu'ndan çıkarılan milyonlarca yıllık özel numuneler laboratuvarda en ince detayına kadar analiz edildi.

Süpernova Kanıtı (Demir-60): Geçmiş çalışmalarda, Dünya'ya yaklaşık 2,5 ve 7 milyon yıl önce çarpan iki farklı süpernova patlamasının izi Demir-60 izotopu sayesinde bulunmuştu. Uzmanlar, demir-60 ile plütonyum-244 verilerini kıyaslayarak bu maddelerin aynı patlamadan mı yoksa çok daha nadir bir kilonovadan mı geldiğini netleştirmeye çalışıyor.

YILDIZ TOZLARI YAĞMAYA DEVAM EDİYOR

Elde edilen son bulgular, plütonyumun kökeninin sıradan patlamalardan çok daha büyük ve nadir bir kozmik olaya dayandığını gösteriyor. Milyonlarca yıl önce yıldızlararası uzaya saçılan bu maddeler, galaksideki yolculuklarına devam ediyor ve bugün bile mikro miktarlarda Dünya'ya yağmaya sürdürüyor.

Eğer bu teoriler tamamen doğrulanırsa, okyanusun derinliklerinde bulunan ve sadece birkaç atomdan ibaret olan bu kalıntılar, Samanyolu Galaksisi'nin karanlık geçmişinde yaşanmış devasa bir çarpışmanın sessiz ve en somut tanıkları olarak tarihe geçecek. Okyanusların dibi, evrenin geçmişine açılan yepyeni bir pencere olmaya aday.