Okuma yazma hayaline 88 yaşında kavuştu

Isparta’da yaşayan 1938 doğumlu Nadire Sakallı’nın hikâyesi, azmin ve öğrenme aşkının yaşa bağlı olmadığını bir kez daha gösterdi.

Babasının kendisini okula göndermemesi nedeniyle yıllarca çarşıda, pazarda, komşu meclislerinde ve televizyon karşısında kendini eksik hisseden Sakallı, bu duyguyu üzerinden atmak için Halk Eğitimi Merkezinin yolunu tuttu.

İki yıl süren zorlu ama umut dolu eğitimin ardından akranlarının "en yaşlısı" ama "en azimlisi" olarak diplomasına kavuştu.

"Kardeşlerimi elinden tutup yazdırdım, beni okutan olmadı"

Geçmişin özlemini ve bugünün sevincini dile getiren Nadire Sakallı, okuma yazma bilmediği günlerin burukluğunu şu cümlelerle özetledi:

"Çarşıya gidiyorsun, arkadaşının yanına gidiyorsun, hep kendini eksik buluyorsun. Babam bizi okutmadı. Biz beş kız bir oğlandık; sadece abimi okuttu. Sokakta çocukları okula yazmaya geldiklerinde kardeşlerimin elinden ben tuttum, onları ben yazdırdım. Ama beni yazdıran, 'oku' diyen yoktu. Hep özendim, 'bir gün okuyacağım' dedim. Şimdi markete gidince kimseye sormuyorum, televizyonda ne yazıyor anlıyorum, arkadaşlarımla sohbet ederken ben de konuya katılabiliyorum. Kendimi kurtardım, dünyam aydınlandı. Allah akıl, güç vermiş, 'yapamam' demesinler, okusunlar."

"İki senede her şeyi başardı"

Nadire teyzenin eğitim sürecine eşlik eden sınıf öğretmeni Hazine Uygun, öğrencisinin ilk geldiğinde yaşadığı mutsuzluğun yerini büyük bir özgüvene bıraktığını söyledi.

Uygun, "İlk gördüğümde 1938 doğumlu olduğu için 'Acaba öğretebilir miyim?' diye kaygılanmıştım. Otobüs numarasını bilmediği, telefonuna gelen aramayı okuyamadığı için çok mutsuzdu. O kadar azimliydi ki iki senede her şeyi başardı. Onun gözlerindeki o öğrenme parıltısı bizi de çok mutlu etti." ifadelerini kullandı.

"Okumanın yaşı yoktur sözünün yaşayan örneği"

Isparta Halk Eğitimi Merkezi Müdürü Celal Özan, 2025-2026 eğitim döneminde 120 kursiyere ulaştıklarını belirterek, Nadire Sakallı'nın tüm Türkiye'ye örnek olması gerektiğini vurguladı.

Özan, "Nadire teyzemiz bizim için gerçek bir rol model. 88 yaşında bir insanın bu istekle kalem tutması, defterine ilk harfleri düşmesi tarif edilemez bir gurur. Okumanın yaşı yoktur sözünün en güzel örneği bugün Isparta'da yaşıyor." dedi.