Okan Buruk Tedesco Sergen Yalçın hangisine güvenirsiniz: İşte kasetten futbolcu keşfeden kulüp başkanı

Türk futbol tarihinin en başarılı kulüp başkanlarındandır Süleyman Seba.
Sadece futbol takımının sonuçları, şampiyonlukları, yaptırdığı tesislerle değil. Kişiliği ve rakip kulüplerle başkanlarına olan tavrı ile de. Başarılıdır ayrıca en sevilendir.
Taraflı, tarafsız, futbolu seven, sevmeyen, sporun yanından bile geçmeyen insanların saygı gösterdiği isimdir.
Konuya onunla ilgili örnekle başlayacağım.
Rahmetli Süleyman Seba'nın başkanlığı döneminde prenslerinden biri de benim de çok yakından tanıdığım müthiş adam Erhan Solu'ydu. Süleyman abinin ölümsüzlüğe göç etmesinden sonra Süleyman Seba Eski Dostlar Anılar kitabı için kendisiyle konuşmuştum. O yıllarda anlattıklarından bir bölümü alıyorum buraya; kendi ağzıyla:

"Süleyman abi Gordon Milne (teknik direktör) ile yüzyüze fazla konuşmazdı. Aslında öyle gözükürdü. Ama sık sık bizim evde Gordon'la buluşurdu, bunu yöneticiler bile bilmezdi.
Diyelim ki o gün yönetim kurulu toplantısı var. Toplantıdan sonra hepimiz kulüpten çıkar, giderdik. Bir saat sonra Süleyman abinin önceden belirlediği bir yere arabamla gider, onu beklerdim. Bu yer her defasında değişik bir yer olurdu. Sonra da onu alır o zamanlar Akatlar'da oturduğum eve götürürdüm. Peşinden de Gordon Milne gelirdi.
Süleyman abi evde kimse olsun istemezdi. Eşim Ayka'ya;
- Ayka bugün Süleyman abi gelecek, dediğimde o ne demek istediğimi anlardı.
Yiyecek bir şeyler hazırlar, ardından da biz gelmeden evden çıkardı. Ya bir arkadaşına giderdi, ya da alışveriş merkezine...
Gordon, o, ben hem bir şeyler yer içer, hem de sohbet ederdik.
Takımın, futbolcuların durumunu sorardı. Asla "Onu oynat, şunu neden oynatmıyorsun?" gibi şeyler söylemezdi. En fazla "Şundan yararlanamaz mısın, falanca çok mu formsuz?" derdi. Bir de transfer yaklaşırken "Bizim açıklarımız nerelerde, nerelere futbolcu istersin" gibi bir şeyler söylerdi işte, o kadar. (Buraya dikkat! Kimi istersin demiyor, nereye futbolcu istersin diyor)"

Süleyman abinin haklılığını da şöyle anlattı Erhan Solu. Bir futbolcu öneriyorlar, o zamanlar bugünkü teknoloji ve imkanlar yok. Futbolcunun kasetlerini yani görüntülerini getiriyorlar, izlettiriyorlar. Beğeniyorsun ya da beğenmiyorsun ona göre. Erhan Solu anlatıyor yine:

"Dediğim gibi... O zamanlar maddi imkanlar şimdiki gibi değildi. Zaten Türkiye'nin en iyi yerli futbolcuları bizdeydi. Her kulübün onlarda gözü vardı. En çok parayı onlara ödüyorduk. Geriye de doğru dürüst bir şey kalmıyordu. Kıt imkanlarla yabancı futbolcu arıyorduk.
Fulya'da kamp binasındaydık. Dediler ki: "Bir adam gelecek. Elinde maç kasetleri var. Bir futbolcu varmış. Adam müthiş bir santrformuş!"
Bir saat ya geçti, ya geçmedi. Bir adam gelni. Oturduk odaya videoda maç izliyoruz. Güney Afrika Ligi'nden bir maçtı.
Bize satmak istedikleri adama doktor diyorlarmış. Doktor Khumalo! Biz o adama dikkat kesildik. Odada o kasedi getiren menajerin dışında Süleyman abi ve Gordon var. Bir de ben...
Süleyman abi maçları izlerken birden;
- Siz, dedi; bırakın bu santrforu! Şu solda oynayan bir çocuk var. Kim bu?
O adam Fani Madida'ydı. Süleyman abi santrforu bıraktı, onu istedi.
Bir kaç gün sonra da Madida geldi. Bizde forma giydiği süre içinde de çok iyi oynadı. Takımla uyumu da müthişti. Fazla bir maliyeti de olmazı kulübe. Zaten yok ki para vereceksin!"

(O Madida 3 sezon kaldı Beşiktaş'ta. Çok başarılı oldu. Kupaların kazanılmasında önemli rol oynadı.)

Son zamanlarda özellikle Beşiktaş'ta yaşanıyor bu. Sergen Yalçın ısrarla transferleri kendisi yapmak istiyor. Kulüpteki scout ekibini beğenmedi, değiştiriyor. Ayrıca kendisi de söyledi; takımın düzelmesi için 3 transfer dönemi geçirmesi gerekiyormuş. Düşünün 3 transfer dönemi. Takımı baştan sona değiştirecek yani istediği futbolcuyu isim isim ekibiyle birlikte alacak, istediğini yollayacak!

Peki bu sağlıklı bir yöntem mi?

Aynısı diğer kulüplerde de yaşanmıyor mu? Bizim takımlarda iş başına gelen teknik direktörler transferde isim vererek istekte bulunuyor, aldırmak istiyor.

Peki yarın öbür gün gittiği zaman ne oluyor? Aldırdıkları elde kalıyor, bu kez yerine gelen yenilerini istiyor.

Bizde süreklilik yok. Sergen Yalçın önceki dönemde bir anda çekip gitmişti, takımın iki yakası bir araya gelmemişti. Bakmayın Okan Buruk'un bu kadar uzun kalmasına. Yarın öbür gün bir iki ters sonuç olsun o da tartışılacak, belki de bir gece yarısı yollar ayrılacak. Daha geçen sezon Avrupa'da başarılı olamadı diye ayrılması gündeme getirilmiyor muydu? Fenerbahçe'de Jose Mourinho'nun aldırdıkları ne oldu? Tedesco da şimdi iyi de bir kaç kötü sonuçta tartışılmayacak mı sanıyorsunuz!

Bir kulübün sistemi olmalı bence... Dünyada ve yurtta yetenek tarama ekipleri kurulmalı. Elin oğlu alacağı futbolcuyu 1 yıl takip ediyor. Sadece futbol sahasındaki yeteneklerini değil, özel hayatını da didik didik ediyor. Sergen Yalçın futbol oynarken Bayern Münih'e olan transferi nasıl direkten dönmüştü hatırlar mısınız? Bunu kendisi de anlatmıştı zaten; özel hayatı yüzünden.

Ayrıca yönetime bağlı bir transfer komitesi bulunmalı. Futboldan sorumlu bir yönetici değil, ekip kurulmalı. Ekipte kulüplerde yıllarca futbol oynamış, futboldan gelen isimler yer almalı. 6 aylık kiralık, 1 yıllık transferlere milyonlarca euro yatırmak yerine kalıcı ve kar getirici transferlere yönelinmeli.

Onun için... Hadi çok özel bir futbolcu olur da teknik direktör ister. Ama bir takımı toptan değiştirerek bütün transferleri kendisinin yapmasını istemek ne demek? Nasıl güvenebilirsiniz. Geleceği garanti mi?

Burası Galatasaray. Burası Fenerbahçe. Burası Beşiktaş. 3 büyükler. Önemli olan kulüptür, kimsenin adı ondan yukarıda değildir. Bu büyükler isterse Guardiola gelsin, bir teknik direktörün keyfine göre hareket edemezler. Yoksa gırtlağa kadar gelen borç boyu da aşar! Başarılar bile gelip geçici olur.