Nebahat Çehre: Yeşilçam’da çok bilinçsizdik. Oyunculuğu da bilmiyorduk!

Türk sinemasının usta ismi Nebahat Çehre, muhabirlerin sorularını yanıtladı. Usta oyuncu, “Yeşilçam’daki Nebahat Çehre, bu dönemde olsaydı yine yıldız olur muydu?” sorusuna şöyle yanıt verdi:

“Yeşilçam’da çok bilinçsizdik. Makyaj, kuaför nedir bilmiyorduk. O dönem bizim en çirkin halimizdi. Oyunculuğu da bilmiyorduk. Yaşadıkça, öğrendikçe oyunculuğu kazandık.”

Yeşilçam döneminde sinemadaki imkanların daha kısıtlı olduğunu ifade eden Çehre, şimdiki oyuncuların şanslı olduğunu söyledi:

“Hiç kimseye eleştirel şekilde bakmak istemiyorum. Nâzım Hikmet’in dediği gibi ‘Babamdan ileriyim, doğacak çocuğumdan geriyim’. Biz Yeşilçam’da çok cefa çektik. Hiç kimsenin, devletin el uzattığı bir meslek değildi. Çok imkânımız yoktu. Bugün Hollywood düzeyinde çalışmalar oluyor. Kıymetini bilsinler. Şimdiki oyuncular daha şanslılar.”

HAKLARIMIZI ALAMIYORUZ

Usta oyuncu, eski filmlerdeki telif hakları konusunda haklarını alamadıklarını da açıkladı: “Birlik olmak lazım. Bu konuda hiç kimse duyarlı değil. Bizim yurtdışına satılan işlerden hakkımızı almamız lazım. Dünya sineması öyle dönüyor. Şarkıcı bir şarkı yapıyor, torununun torunu hakkını alıyor. Sinemaları da öyle. Bizde bu konuda birlik yok. Yapımcılara ‘Hakkımı istiyorum’ dediğimiz zaman vermiyor. Birlik olup bir araya gelirsek hakkımızı alırız tabii.”

ŞÖHRET GİDER SAYGINLIK KALIR

Nebahat Çehre, “Şimdiki oyuncuların aldığı ücretleri yüksek buluyor musunuz?” sorusuna ise şu yanıtı verdi: “Alsınlar; hakları. Dünya sineması da alıyor. Sabahın 6’sında kalkıyorlar. En az 18 saat çalışıyorlar. Şartlar çok kötü. Yapımcı para kazanıyor. Tabii ki oyuncular da kazansın. Biz kazanamadık. Öyle yaşamamız gerekiyordu. İsmimizi, saygınlığımızı ve zarafetimizi kazandık. Bu bize yetiyor. Şöhret gider ama bunlar hep kalıcıdır.”

EKRANA ÖZLEM DUYUYORUM

Bir süredir ekranlardan uzak kalan Nebahat Çehre, “Dizilerde rol almayı özlediniz mi?” sorusuna şu yanıtı verdi: “Mesleki açıdan dizileri takip ediyorum. Beğendiklerim var. Özlem duyuyorum. İyi bir hikâye olursa istiyorum. Yaptığım işlerin hepsi iyiydi; onun altında bir şey yapmak istemiyorum.”