MUSTAFA ÇULCU Profesör gibi maç yönetti!

Dünya Kupası'na 24 yıl gibi uzun aradan sonra katılmanın mutluluğu, heyecanı, hayalleri, umutları 2 maç, 0 gol, 0 puanla çok kısa sürdü, erken bitti. Avustralya maçında Metcalfe'nin attığı golün kopyasını daha ikinci dakikada Paraguay'dan Galarza yine bizim 3 savunmacının refakati arasından attı. Rakip 45+3'te 10 kişi kaldı. Maçın akışında sakatlık beklemeleri dolayısıyla 9 kişi kaldığı anlar bile oldu. Maalesef uzatmalar dâhil 107 dakika gol atamadık, sonuç hüsran oldu. Paraguay temaslı oynayan, savaşçı ruha sahip, canla başla savunma yapan, dirençli bir takım. Golü erken bulunca iyice kapandılar. 4-4-2 ile topun arkasına geçerek savunma yaptılar ve geçiş kovaladılar, bunda da başarılı oldular. 10 kişi kaldıktan sonra özellikle ikinci yarıda 20-25 metreye sanki tır çekip kaleyi kapattılar, açık vermediler. Oyaladılar, oyunu soğuttular, tempo yaptırmadılar, resmen bizi uyuttular. Biz de bir türlü ezberin dışına çıkıp yeni oyun geliştiremedik, rakip savunmayı delemedik.

Oyuna ve topa sahip olan biziz ama ikili mücadele ve hava topu kazanmada rakip üstün. 5 isabet, 15 isabetsiz 32 şut atmışız. Biri direkten döndü, 12 engellenen şut, rakip ceza alanında 50 kez topla buluşma, 2 maçta 65 şut at ama gol yok. 2 müsabakada 2 mağlubiyet var. Aynı şeyleri tekrarlayarak farklı sonuç alınamayacağı gerçeğini herkes görüyor, bir tek Montella görmüyor! Her maçta 4-6-0 geçerli olmaz. Bunda niye inat eder, rakibe göre değiştirmez anlamışız değiliz!

Paraguay'ın da kalabalık savunma yaptığı bilindiği halde ilk maçta rakip savunma arasında kaybolan Kerem ile aynı bölgede başlamak! Sadece bu örnek bile Montella gerçeğini bize gösterdi. Gezen oyuncularla oynuyoruz. Maç önü hazırlık farklı, maç anı oyun okuma, çözüm üretme farklı. Oyuncu değiştirmek mi rakibe göre oyun felsefesi geliştirmek mi? Montella'nın kalitesi burada ortaya çıktı. Maalesef, Dünya Kupası'nda sınıfta kaldı. İyi insan olmak farklı, iyi teknik adam olmak farklı. Günümüz futbolunun gerçekliği duygusallığı kabul etmiyor. Bedeli ağır oldu. Havalı geldik lakin takımın fiziksel ve mental gerçekliğini görünce hazır olmadığımızı anladık. Temaslı oyunda ise kırılganız. Federasyonun her türlü konforu sağlamasına rağmen bu başarısızlık Montella'ya yazar. Çok kaliteli oyuncularımız var. Bu çocuklar bizim. Ancak 2 maçtaki yetersiz oyunu ülke olarak kabul etmemiz mümkün değil. Çok üzüldük çok. Gerçekler tokat gibiydi. Böyle hüsran olmamalıydı. Buradan büyük dersler çıkarıp önümüze bakmalı, yenilenmeliyiz. El Salvadorlu 35 yaşında kimya profesörü Ivan Barton kendi coğrafyasının "Concacaf" en katı kuralcı, atletizmi yüksek, başarılı hakemi. Kimsenin gözünün yaşına bakmadan yeni kuralları uygularken kulübelerin disiplini dahil profesörlüğünü sahaya yansıttı. Maçın ilk dakikasından son dakikasına kadar yönetim karakterini, kararlılığını ortaya koydu ve kabul ettirdi. Çok başarılıydı.