MURAT ÖZBOSTAN 90 dakikanın gölgesinde iki akıl: Reis mi, İtaliano mu?

Biri kısa sürede fırtına estiriyor, diğeri bir futbol kimliği inşa ediyor. Trabzonspor–Beşiktaş mücadelesinde sahadaki savaş kadar kulübede yaşanacak taktik düello da belirleyici olacak. Futbol bazen 90 dakikadır, bazen de o 90 dakikayı nasıl oynatacağınızı bilen bir aklın eser-i dir. Trabzonspor ile Beşiktaş karşı karşıya geldiğinde gözler doğal olarak yıldızlara, tribünlerin ateşine ve skor tabelasına çevrilecek. Oysa bu maçın perde arkasında çok daha önemli bir mücadele var: Thomas Reis ile Vincenzo Italiano'nun satranç tahtası. Şimdi iki isme bakalım.. Reis, kısa sürede sonuç almanın formülünü bulmuş görünüyor. İlk 3 resmi maçta 3 galibiyet, 11 gol ve kalesinde 2 gol… Bu, sıradan bir başlangıç değil. Bu, bir teknik direktörün fikirlerini sahaya hızla aktarabildiğinin güçlü bir işareti.

REİS KARMAŞAYI HİÇ SEVMİYOR
Yüksek tempo, önde baskı, hızlı geçişler ve ne yaptığını bilen oyuncular… Reis'in futbolunda karmaşaya yer yok. Top kazanıldığında düşünmek için fazla zaman harcanmıyor; rakip yerleşmeden hücum başlıyor. Üstelik ilk yarılarda maçı koparma eğilimi, rakipleri daha oyunun başında zor bir tercihle karşı karşıya bırakıyor: Öne çıkıp risk mi alacaksınız, yoksa geride kalıp baskıyı mı bekleyeceksiniz? İşin çarpıcı tarafı şu: Reis, eksiklerin arkasına saklanmak yerine elindeki oyunculardan daha fazlasını almayı başarıyor. Bazen teknik direktörlük tam da budur. Yeni yıldızlar istemeden önce mevcut oyuncuların içindeki potansiyeli ortaya çıkarmak.

SADECE TAKTİK YETMEYECEK
Italiano'nun hikâyesi daha farklı. Yalnızca kazanmaya değil, takımına futbol dili öğretmeye çalışıyor. Baskının zamanını, hücumun yönünü, oyuncuların birbirine olan mesafesini ve topun nerede kazanılacağını belirleyen bir düzen kuruyor. Onun futbolunda tesadüften çok organizasyon, bireysel parlamadan çok kolektif hareket öne çıkıyor. Ancak futbolun acımasız bir gerçeği var: İyi bir sistem kurmak yetmez; o sistemi en zor anlarda ayakta tutabilmek gerekir. 2. yarılarda yaşanan tempo kayıpları, eksik oyuncuların yaratıcılığa etkisi ve rakibin baskısı altında doğru karar verebilmek… Italiano'nun cevaplaması gereken sorular bunlar. Çünkü Trabzon deplasmanı, yalnızca taktik tahtasında kazanılmaz. Burası, rakibin planını bozabilecek bir atmosferin, yükselen tribün sesinin ve her ikili mücadelenin başka bir anlam kazandığı bir futbol sahnesinin adresidir.

AYAKTA KALMAK ŞART
Burada sabır da sınanır, cesaret de. Reis, erken baskıyla rakibini çözmek isteyecek. Italiano ise baskıyı aşarak oyunun kontrolünü eline almaya çalışacak. Biri rakibin dengesini bozmayı, diğeri kendi düzenini korumayı hedefleyecek. Maçın kırılma noktası belki de tam burada ortaya çıkacak: İlk darbeyi kim vuracak, o darbeden sonra kim ayakta kalacak? Üstelik mesele yalnızca 4-2-3-1'in karşısına 4-3-3'ü koymak değil. Mesele, rakibin güçlü yanını etkisizleştirirken kendi silahını ne kadar doğru kullanabildiğiniz. Bazen bir teknik direktörün kalitesi, takımına ne oynattığından çok, işler ters gittiğinde ne yaptığında anlaşılır. Reis'in kısa sürede yakaladığı ivme etkileyici. Italiano'nun oyun kimliği oluşturma çabası da dikkate değer. Fakat büyük maçlar, geçmişte yazılan başarı hikâyelerine fazla değer vermez. O gün sahada ne ürettiğinize, rakibin hamlesine nasıl cevap verdiğinize ve baskı altında ne kadar doğru kaldığınıza bakar. Son sözü elbette futbolcular söyleyecek. Ama o sözün hangi cümlelerle kurulacağını iki teknik adam belirleyecek. Bir tarafta kısa sürede sonuç üretmenin heyecanı, diğer tarafta sistemin gücüne duyulan güven… Ve 90 dakikanın sonunda geriye tek bir soru kalacak: Kazanan, oyunu daha iyi oynayan mı olacak, yoksa rakibinin oyununu daha iyi bozan mı? Çünkü bu maçta yalnızca üç puan değil, iki farklı futbol aklının iddiası da sahaya çıkacak. Ve bazen futbolun en büyük savaşı, topun olduğu yerde değil, topun bir sonraki durağını önceden görebilen zihinlerde yaşanır.