Milyarderlerin satın aldığı köy ayaklandı: Paran var diye her şeyi satın alamazsın Sözcü Gazetesi

Fransa'nın Provence bölgesindeki Ansouis, kartpostallardan çıkmış görüntüsüyle dikkat çeken bir köy. Orta Çağ'dan kalma görkemli şatosunun gölgesindeki yaklaşık 1.000 kişilik yerleşimde yaşayanlar ise son yıllarda tek bir konudan söz etmekten bıkmış durumda: köprü.

Üzerini yosunların kapladığı taşlardan oluşan mütevazı kemerli köprü, köyün ulaşımını adeta felç ediyor. 

Günlük hayatı aksatıyor, esnafın işlerini etkiliyor ve yıllardır çözülemeyen bir tartışmanın merkezinde yer alıyor. 

Belediye başkanlığının yayımladığı bir bültende köprü için kullanılan ifade ise dikkat çekici: “Fazla ileri gitmiş bir köprü.”

4 Haziran'da Ansouis Belediye Başkanı Géraud de Sabran-Pontevès, köprünün altından geçen ana yolu trafiğe kapattı. Yaklaşık 6,7 metre yüksekliğindeki köprünün kemerindeki yapısal zayıflıkların tehlike oluşturduğunu söyleyen başkan, güvenlik gerekçesiyle yolu ulaşıma kapattı.

Karar, Ansouis'u fiilen ikiye böldü. Köyün bir bölümünden diğerine araçla ulaşmak isteyenler, dar ve dolambaçlı ara sokakları kullanmak zorunda kaldı.

Üstelik bu, son altı yılda alınan üçüncü benzer karar. Her seferinde turizm sezonunun en yoğun döneminde kapatılan yol, özellikle bölgedeki işletmelerin tepkisini çekiyor. 

Esnaf, Google Maps gibi navigasyon uygulamalarının yolun kapalı olduğunu göstermesi nedeniyle müşterilerin köye gelmekten vazgeçtiğini ve satışların düştüğünü söylüyor.

Belediye başkanı ise her defasında aynı gerekçeyi öne sürüyor: Güvenlik.

“Bir taşın düşüp birinin başına isabet etmesi riskini alamam” diyen 83 yaşındaki başkan, köprünün tehlikeli durumda olduğunu savunuyor.

Ansouis'da çok az kişi bu açıklamaya inanıyor.

Çünkü köprü tartışmasının arkasında, belediye başkanı ile köyün tepesindeki Château d'Ansouis'nun sahipleri Gérard ve Frédérique Rousset-Rouvière çifti arasında yıllardır devam eden bir anlaşmazlık bulunuyor.

TARTIŞMANIN MERKEZİNDE ŞATO VAR

Belediye başkanına göre köprü şatoya ait ve onarım masraflarını da şatonun sahipleri karşılamalı.

Rousset-Rouvière çifti ise köprünün kime ait olduğunun hukuken hâlâ kesinleşmediğini söylüyor. Üstelik onlara göre köprüdeki hasarın temel nedeni, altından geçen araçlar. Dolayısıyla onarım sorumluluğunun yerel yönetimlere ait olması gerektiğini savunuyorlar.

İki taraf arasındaki gerilimin kökleri ise 2008 yılına kadar uzanıyor.

Rousset-Rouvière çifti, Marsilya kökenli varlıklı bir aileden geliyor. 2008 yılında Ansouis Şatosu'nu satın aldıklarında, mülk belediye başkanının ailesine aitti. De Sabran-Pontevès ailesi, 18. yüzyılın başlarından beri şatoya ve köye hükmeden eski bir soylu aileydi.

Köprünün kendisi de o dönemde, tepedeki şatoya uzanan görkemli yeni giriş yolunun bir parçası olarak inşa edilmişti.

Emekli Apple yöneticisi ve uzun yıllardır Ansouis yakınlarında yaşayan Lionel Paillet, köydeki pek çok kişinin belediye başkanının şatonun elinden çıkmasını hiçbir zaman kabullenemediğini düşünüyor.

“Yeni sahipleri cezalandırmak için onlara bir şey ödetmek istediğini herkes biliyordu. Ne yazık ki arada kalan köy oldu” diyor.

Belediye başkanı ise köprü kararlarının kişisel bir intikamla ilgisi olmadığını söylüyor.

AİLE ŞATOYU KAYBEDİNCE KIRGINLIK BAŞLADI 

De Sabran-Pontevès ailesinin Ansouis'daki hâkimiyeti 2007 yılında sona ermeye başladı.

Belediye başkanı ve kardeşleri, anne ve babalarının ölümünün ardından şatoyla ne yapılacağı konusunda anlaşmazlığa düştü. Kız kardeşleri Gersende, üç erkek kardeşinin kendi payını satın almasını istedi. Ancak kardeşler bunu karşılayamayınca mülkün açık artırmayla satılması gündeme geldi.

Alıcı adayları arasında ünlü moda tasarımcısı Pierre Cardin de vardı.

Açık artırma ise Ocak 2008'de Paris'teki Conciergerie'de yapıldı. Fransız Devrimi sırasında Marie Antoinette'in hapsedildiği eski hapishanedeki satışta, her tur küçük bir mumun yanması kadar sürüyordu.

Sonunda şatoyu Rousset-Rouvière çifti satın aldı.

Kendileri bile bu sonucu beklemediklerini söylüyordu.

Çift, belediye başkanının şatonun satışını hiçbir zaman kabullenemediğini öne sürüyor. Hatta kendilerine bir gün “Ölene kadar sizi izleyeceğim” dediğini iddia ediyorlar. Belediye başkanı ise bu sözleri söylediğini reddediyor.

Kardeşlerinden biri de satıştan sonra şatodan ayrılmayı iki yıl boyunca reddetti.

Belediye başkanının yeni sahiplerle yaşadığı bir başka kırgınlık ise şatonun içindeki eşyalarla ilgili. Rousset-Rouvière çiftinin, satışın ardından şatodaki tüm eşyaları götürdüğünü ve kendisini hırsız gibi gösterdiğini söylüyor. Çift ise bu iddiayı reddediyor.

Bugün de Sabran-Pontevès ailesinin elinde iki başka şato bulunuyor; biri Normandiya'da, diğeri Burgonya'da.

Ancak Ansouis'daki eski aile konağının kaybı, iki taraf arasındaki ilişkinin yıllarca düzelmemesine yol açtı.

ASIL SAVAŞ 2020'DE BAŞLADI

Gerilim, 2020 yılında açık bir savaşa dönüştü.

O yıl büyük bir çöp kamyonu köprünün altına sürtündü ve bazı taşların yerinden çıkmasına neden oldu.

Rousset-Rouvière çifti, köprüyü geçici olarak güçlendirmek için 58 bin avro harcadıklarını söylüyor. Ancak kalıcı onarım masraflarını üstlenmeyi reddettiler.

Onlara göre belediye başkanı, köprünün sorumluluğunu üzerlerine yıkarak köydeki itibarlarını zedeledi.

Frédérique Rousset-Rouvière, “Belediye başkanı bizi sorumlu ilan ederek köyde bizim için işleri çok zorlaştırdı” diyor.

Çift de buna karşılık çeşitli yollarla mücadele etti.

2022 yılında mahkemeden aldıkları bir kararda, köprüdeki hasarın su sızıntısı gibi yapısal sorunlardan değil, üzerinden geçen araçlardan kaynaklandığı belirtildi. Karara göre bu durumda onarım sorumluluğu yerel yönetimlere aitti.

Çift ayrıca köydeki esnafla yakın ilişkiler kurarak kendi bakış açılarını anlatmaya başladı. Şatoyu halka açarak bölgedeki turizme katkıda bulunmaya devam etti.

Hatta köprünün korkuluğuna üzerinde Fransızca “Kızgın köy – köprü kapalı, köy feda edildi” yazan bir pankart asılmasına izin verdiler.

Aynı slogan kısa sürede Ansouis'daki dükkânların vitrinlerinde de görülmeye başladı.

ESNAF: SATIŞLARIMIZ YÜZDE 25 DÜŞTÜ

Köy esnafına göre yolun kapalı olması işlerini ciddi biçimde etkiliyor.

İşletme sahipleri, bu yaz satışların geçen yıla göre yaklaşık yüzde 25 azaldığını söylüyor. Fransa'daki sıcak hava dalgalarının da bunda payı olduğunu kabul ediyorlar. Ancak asıl sorunlardan birinin köprü nedeniyle yaşanan ulaşım karmaşası olduğunu düşünüyorlar.

Köy merkezinde tütün dükkânı işleten Michel Régen, yaşananlardan o kadar bıkmış ki gelecek yıl dükkânını satmayı planlıyor.

“Altı yıldır köprüyü güvenlik altına aldıklarını ve büyük bir kayanın düştüğünü söylüyorlar. Hayır, bu doğru değil. Kimse buna inanmıyor” diyor.

Ansouis'daki sorun artık yalnızca bir köprü meselesi olmaktan çıkmış durumda.

Yıllardır süren davalar, karşı davalar, bilirkişi raporları ve mahkeme kararları, gerçek sorunun üzerini adeta örtmüş durumda. Üstelik tüm bu hukuki mücadeleye rağmen köprünün kime ait olduğu sorusu hâlâ mahkemelerde tartışılıyor.

“O BİR EV DEĞİL, BENİ YILLARDIR TAKİP EDEN BİR HAYALET”

Rousset-Rouvière çifti, taviz vermeyen tutumlarının nedeninin öfke değil, şatoya duydukları bağlılık olduğunu söylüyor.

Frédérique Rousset-Rouvière, şato için “İnsan âşık olduğunda hiçbir şeyi göremez” diyor.

Ardından ekliyor:

“Çok ama çok uzun zamandır beni etkisi altında tutan bir ev.”

Belediye başkanına yönelik mesajı ise oldukça net:

“O sonsuza kadar yaşamayacak.”

83 yaşındaki belediye başkanı da kendi yaşına göndermeler yaparak espriler yapıyor.

Ancak görünen o ki o da bu çıkmazdan kurtulmanın bir yolunu arıyor.

Köylülere gönderdiği son mektupta, bölge yönetiminin köprüde geçici onarım yapılması için ödeme yapmayı kabul ettiğini ve bu sayede yolun 21 Eylül'de yeniden trafiğe açılacağını söyledi. Bölge yönetimi de onarımları üstleneceğini doğruladı.

Ancak esnaf hâlâ temkinli.

Çünkü henüz köprüde herhangi bir çalışma başlamış değil.

33 yaşındaki market işletmecisi Alexis Hennequin, “Bence sadece zaman kazanıyor” diyor. O da köyden ayrılmayı düşünüyor.

Belediye başkanı ise yaklaşan isyana rağmen endişeli görünmüyor.

Yol yeniden açıldığında köylülerin sevgisini kısa sürede kazanacağına inanıyor. Hatta eylül ayında köprünün altında bir kutlama düzenlemeyi ve köylülerle birlikte yeniden açılışı kutlamayı planlıyor.

“Onlara ‘Ansouis'u seviyorum, sizi seviyorum’ diyeceğim” diyor.

Sonra, yıllardır süren anlaşmazlığın özünü tek cümleyle ortaya koyuyor:

“Ama şatonun sahibini davet etmeyeceğim.”