Milliler matadoru çaresiz bıraktı: Helal olsun bizim çocuklara

Helal olsun Milli Takımımıza.
Helal olsun bizim çocuklara.
Dünya futbolunun zirvesine çöreklenmiş bir devin karşısında, sadece topa değil, kendi kaderlerine de hükmettiler.
Arenadaki matadorlar gibi rakiplerini boğan, nefes aldırmayan İspanya'ya teslim olmadılar.
2-2'lik beraberlik bir galibiyet kadar önemli bir zaferdi.

“Prestij maçı” denilen o tuhaf kavram vardır futbolda…
Kağıt üstünde anlamsızdır, puan tablosunda esamesi okunmaz, teknik adamların planlarında çoğu zaman dipnot yeridir. Ama hakikatte, bir takımın en çıplak hâli orada görünür. Çünkü sonuçların önemini yitirdiği yerde puan değil, duruş kazanılır.
Millilerimiz bu gece o duruşu koydular sahaya.
Dik bir duruş.
Grup ikinciliğini cebine koymuş, kart cezaları ve sakatlıklarla yaralı bir kadroyla sahaya çıkan Ay Yıldızlı ekibimiz dünya sıralamasının bir numarasına resmen kafa tuttu. İspanya, grup maçlarında yenilgisiz liderdi, üstelik tek bir gol bile yememiş.
Ama bu gece onları golle değil, gollerle tanıştırdık.
Geçilmez denilen savunmalarını dağıttık.
Deniz Gül’ün ve Salih’in o vuruşlarında, adını sessizlik, inziva ve katı disiplinle bilinen Kartuzlar tarikatından alan “Estadao La Cartuja” stadı bir anda kendi içine çöktü. Sanki tribünlerdeki hava bile bir anlığına nefesini tuttu. İspanyolların yüzündeki şaşkınlık, boğanın boynuz darbelerini peş peşe yiyen bir matadorun çaresizliğini andırıyordu.
İlk kez ay yıldızlı formayı giyen Deniz Gül sadece golle değil mücadelesiyle göz doldurdu.
Orkun Beşiktaş'taki formunun üstündeydi.
Barış Alper, Ferdi çok çalıştı.
Kalede Alpay panter gibiydi.
Ve diğerleri.
Bu gece, bizim çocuklar sadece skor yazmadı; karakter yazdı.
Ve bazen, prestijin asıl kazandığı yer, tam da böyle gecelerdir.
Bu gece şunu gördük.
Bu milli takım Dünya Kupası'na katılmayı hak ediyor.
Çünkü bu milli takımda azim, istek ve yürek var.