Mezuniyet törenleri gösteriş yarışına döndü: Aileler isyan ediyor VİDEO İZLE

Okulların kapanmasıyla başlayan mezuniyet çılgınlığı, aile bütçelerini sarsarken pedagojik bir krize dönüşüyor. 5 bin liradan başlayıp 15 bin lirayı bulan masraflar yüzünden törene katılamayan çocuklar, daha ilkokul çağında "sınıfsal dışlanmışlıkla" tanışıyor.

Eğitim-öğretim yılının sona ermesiyle birlikte okullarda başlayan mezuniyet törenleri, amacından saparak okullar ve veliler arası bir "statü ve gösteriş yarışına" sahne oluyor. Anaokulu, ilkokul ve ortaokul kademelerinde düzenlenen şatafatlı organizasyonlar, asgari ücretin ve ekonomik yüklerin altında ezilen velilerin belini büküyor. Ancak madalyonun görünmeyen yüzü çok daha karanlık: Ekonomik durumu elvermediği için arkadaşlarıyla aynı salona giremeyen çocukların ruhunda açılan derin yaralar.

Devlet okulunda bile fatura 6 bin liradan başlıyor

Geçmişte üniversite veya lise mezuniyetlerinde görmeye alışık olduğumuz kep atma ritüelleri, artık kreş seviyesine kadar inmiş durumda. Organizasyon şirketleriyle anlaşan okullar; lüks otel salonları, profesyonel fotoğraf çekimleri ve şık yemek davetleriyle velilerin karşısına ağır faturalarla çıkıyor.

Kızını bir devlet okulunun ana sınıfından mezun eden veli P.Y., harcamalarının boyutunu şu sözlerle özetliyor:

"Kıyafet, kep, fotoğraf çekimi, etkinlik masrafları ve öğretmenlere hediye derken daha ana sınıfında yaklaşık 6 bin lira harcadık. Bir çocuğun ilk adımında bu kadar masraf çıkıyorsa, eğitim hayatının ilerleyen yıllarında aileleri nelerin beklediğini düşünmek bile ürkütücü. Velilerin sırtındaki bu yük görülmeli."

Özel okullarda ise durum tam bir çılgınlık seviyesinde. Kızı ilkokuldan mezun olan veli A.R., sadece fotoğraf çekimi için 4 bin TL, kişi başı yemek için ise 2 bin TL istendiğini belirtiyor: “Beyaz mezuniyet elbisesi 4 bin 500 liraya mal oldu. Henüz veliler arasında organize olunan öğretmen hediyesi bu ücrete dahil değil. Hediyesiz 10 bin lirayı aştık. Çocukların eğlenmesi elbette önemli ama bu iş artık çocukların eğlencesi değil, yetişkinlerin şov alanı oldu.”

Paranın parçaladığı çocukluk hatıraları: Ben neden gidemiyorum?

Meselenin asıl trajik boyutu ise ekonomik eşitsizliğin çocukların dünyasına doğrudan enjekte edilmesi. Sınıftaki her ailenin bütçesi aynı değil. Yan sırasındaki arkadaşı lüks bir otelde kep fırlatıp eğlenmeye hazırlanırken, ailesinin maddi durumu yetmediği için evde oturmak zorunda kalan bir çocuğun yaşayacağı psikolojik travmanın faturası herhangi bir parayla ödenemez.

Daha 6-7 yaşındaki bir çocuğa "Bizim paramız buna yetmedi" demenin anne-baba üzerindeki ezici yükü ve o çocuğun akranları arasında hissedeceği "eksiklik" ve "dışlanmışlık" duygusu, eğitimde fırsat eşitliğinin eğlencede nasıl yok edildiğini gözler önüne seriyor. Çocuklar, henüz hayatın çok başında, cüzdan kalınlığına göre kategorize edildiklerini bizzat okullarında tecrübe ediyor.

Uzman uyarıyor: Yaş küçüldükçe abartı artıyor bu bir ego şovu

Çocuk Gelişimi ve Eğitim Uzmanı Filiz Yıldırım da tehlikenin büyüklüğüne dikkat çekiyor. Son yıllarda giderek şatafatlı hale gelen törenlerin eğitimin temel amacından uzaklaştığını vurgulayan Yıldırım, durumu şu sözlerle eleştiriyor:

"Özellikle anaokulu ve ilkokul mezuniyetlerinin bir şova dönüştüğünü düşünüyorum. Üniversite mezuniyetlerinden ziyade, yaş küçüldükçe abartının arttığını görüyoruz. Beni en rahatsız eden konu ise bu törenlerde çocuklardan çok öğretmenlerin ve velilerin ön plana çıkması. Etkinlikler, çocukların başarısını kutlamaktan ziyade, yetişkinlerin kendilerini gösterdiği, statü yarıştırdığı modern birer ego şovuna dönüşüyor."