Meğer balonlu naylon aslında bambaşka bir amaç için üretilmiş Sözcü Gazetesi

Milyonlarca pakette kullanılan balonlu naylonun ortaya çıkış hikayesi, başarısız bir fikirle başladı. 1957 yılında mühendisler Alfred Fielding ve Marc Chavannes, iki plastik duş perdesini birleştirerek içinde hava kabarcıkları bulunan sıra dışı bir yüzey oluşturdu. Ancak amaçları kırılacak ürünleri korumak değil, duvarlara uygulanacak modern bir dekorasyon ürünü geliştirmekti.

O dönemde 'geleceğin duvar kağıdı' olarak görülen fikir beklenen ilgiyi görmedi. İnsanlar kabarcıklı plastik yüzeyleri evlerinin duvarında kullanmak istemeyince proje başarısız oldu. Bunun üzerine geliştirilen ürün için farklı kullanım alanları aranmaya başlandı.

Mucitler ilk başarısızlığın ardından ürünü sera yalıtımında kullanmayı denedi. İçindeki hava kabarcıklarının ısı yalıtımı sağlayabileceği düşünüldü. Ancak bu fikir de beklenen sonucu vermedi.

Daha sonra ürünün kırılabilir eşyaları korumakta işe yarayabileceği fark edildi. Tam bu dönemde bilgisayar üreticisi IBM, yeni bilgisayarlarını güvenli şekilde taşımak için koruyucu malzeme arıyordu. Balonlu naylon ilk büyük çıkışını burada yaptı. Özellikle IBM 1401 bilgisayarlarının taşınmasında kullanılmasıyla ürün hızla yaygınlaşmaya başladı.

Mucitler daha sonra Sealed Air şirketini kurarak ürünü 'Bubble Wrap' markasıyla piyasaya sürdü. Zamanla dünya genelinde kargo, lojistik ve elektronik sektörünün vazgeçilmez parçalarından biri haline geldi.

Bugün yalnızca ambalaj sektöründe değil, stres azaltıcı oyuncaklardan özel koruyucu paketleme sistemlerine kadar birçok alanda kullanılan balonlu naylon, tarihin en ilginç 'yanlış icatlarından biri' olarak gösteriliyor. Uzmanlara göre ürünün başarısının arkasında, başarısız görünen bir fikrin tamamen farklı bir ihtiyaca uyarlanması yatıyor.