Kuzey Kore de gerçekten dış dünya ile iletişim ve sosyal medya yasak mı?

Kuzey Kore’de “izolasyon” sadece fiziksel sınırlarla sınırlı değil, bilgiyle de örülmüş durumda. İnternetin yasak olduğu, dış dünyayla iletişimin suç sayıldığı bir ülkede insanlar sessizlik içinde yaşıyor. İşte detaylar!

Kuzey Kore’de devlet, vatandaşların mobil telefon ve internete erişimini stratejik bir denetim aracı olarak kullanıyor. Uluslararası insan hakları raporlarına göre, yurtdışındaki sevdikleriyle iletişim kurmaya çalışan kişiler ciddi cezalarla karşılaşıyor; bazıları sorgusuz şekilde hapis kamplarına gönderiliyor.

Özellikle Çin sınırına yakın bölgelerde, kaçak yollarla kullanılan yabancı mobil hatlar “ihanet” suçu olarak değerlendiriliyor. Devlet, yabancı hatlar üzerinden konuşan ya da mesajlaşan bireyleri sistematik olarak izliyor ve cezalandırıyor.

Ülkede geniş anlamda internet erişimi yok denecek kadar az. Vatandaşların çoğu yalnızca “Kwangmyong” adlı, tamamen devlet kontrolündeki kapalı bir intranet ağına erişebiliyor. Bu sistemde sadece onaylı içerikler, devlet gazeteleri ve eğitim materyalleri bulunuyor.

Facebook, Twitter, YouTube gibi sosyal medya platformları yıllardır yasaklı. Yabancı medya kuruluşlarının sitelerine erişim tamamen engellenmiş durumda. Bu yasaklar, az sayıda ayrıcalıklı kişinin bile küresel bilgi akışına ulaşmasını neredeyse imkânsız hale getiriyor.

SEBEPLER VE ETKİLERİ

Kuzey Kore yönetimi, bu sıkı denetimleri “dış ideolojik tehditlere karşı ulusal güvenlik önlemi” olarak savunuyor. Ancak bu politikalar, vatandaşların haber alma, düşünce ve ifade özgürlüğü hakkını ciddi şekilde ihlal ediyor.

Ülkeden kaçan kişilerin aktardığına göre, yurtdışına çıkan biri ailesiyle iletişime geçerse hem kendisi hem de geride kalan yakınları büyük risk altında kalıyor. Bu durum, birçok ailenin birbirinden tamamen kopmasına, yıllarca haber alınamamasına yol açıyor.

Kuzey Kore’de iletişimin kısıtlanması yalnızca teknolojik bir mesele değil; aynı zamanda toplumsal bir izolasyon biçimi. Bilgiye ulaşmak, paylaşmak ya da dünyada olup biteni merak etmek bile “şüpheli davranış” olarak görülüyor.

Halk, hem dış dünyadan hem de birbirinden kopuk bir yaşam sürüyor. Uluslararası insan hakları örgütleri bu durumu, “devlet eliyle uygulanan dijital izolasyon” olarak tanımlıyor. İletişim hakkının bu kadar baskı altına alınması, ülkeyi küresel ölçekte eşi benzeri olmayan bir kapalı toplum haline getiriyor.

Kaynak: BBC, The Guardian