Kişi kendinden bilir işi Sözcü Gazetesi

Geçtiğimiz Cuma günü gazetemizde çıkan ‘Dikensiz gül bahçesi’ başlıklı yazımdan sonra Galatasaray’da alışkın olmadığımız bir şekilde kerameti kendinden menkul bir arkadaş, Küçük Metin, ağzından köpükler saçarak, aldığı eğitime ve bulunduğu makama uymayan bir üslupla yazdığı bir metni kamuoyu ile paylaşma gafletinde bulundu. (Galatasaray camiasında yönetici olan iki Metin var. Birisi kulüpte 2. başkan olarak görev yapıyor. O, Büyük Metin. Bu yazıda bahsi geçense boyunu aşan işlere kalkışan Galatasaraylılar Cemiyeti Başkanlığı koltuğunu işgal eden malum kişi. O’da Küçük Metin. Karışıklık, yanlışlık olmasın). Aslında, acaba kişisel bir konu mu diye düşünüp bu yazıyı kaleme almayacaktım ama sonra iki nedenle mutlaka bir cevap vermem gerektiğine karar verdim. İlki bu yazıyı yazmazsam okuyucular, Galatasaray kamuoyu durduk yere birilerinden-bir şeylerden çekindiğimi düşünebilirdi. İkincisi, bu malum şahsın yazısına neden olan konu, mensubu olduğum basın gurubunu-gazetemi de bir anlamda zan altında bırakırdı. Ondan sebep aşağıdaki satırlar bizarur haddini aşanlara sınırlarını bir kez daha hatırlatmak gerekliliğinden yazıldı. Günahı yazdıranların boynuna..

Şimdi bu Küçük Metin, kendince beni zor durumda bırakmak için 26 yıl öncesinde Galatasaray Başkanı Faruk Süren hakkında yazdığımı iddia ettiği bir şeyler karalayarak başlamış bahse konu yazısına. Ben aslında bu kadar kötü kaleme alınmış bir yazıyı onun yazacağını pek düşünmesem de altında imzası olduğu için ona ait kabul ediyorum mecburen. O yazıda Küçük Metin özetle diyor ki; ‘Bu Turan Yücel zamanında efsane başkanımız Faruk Süren’e ‘Naylon Faruk’ diye yazı yazmıştı. Bu zaten saygısız biri, tarzı, tıyneti bu’. Bre gafil Küçük Metin, madem bir yerden vurmaya çalışıyorsun bari dersine iyi çalışsaydın. Ben Faruk Süren’e böyle bir başlıkla hiçbir yazı yazmadım. Bahsettiğin o yazı-ki başlığı da ‘Naylon Süren’di, ‘Milliyet Gazetesi’nin manşetiydi. Ben yazılarımı 30 Mayıs ile 04 Haziran 2001 tarihlerinde ‘Sabah Gazetesi’nde altı gün süren bir dizi olarak kaleme aldım. Hiçbir yazımın başlığında böyle bir ibare yok. Daha bana saldırdığın yazının en başında yalancı durumuna düşmüşsün. Ne acı değil mi?. Küçük Metin, sen Faruk Süren’i gazetelerde okur, televizyonda seyrederken ben kendisi ile buluşur sohbet ederdim. Artı sevgili kızı ve eski damadı Burak Elmas çok yakınım olduğundan birlikte çok vakit geçirmişliğimiz, muhabbettimiz vardı. Öyle ki ben dostluk bir yana Galatasaray bir yana diyerek o günlerde ‘O’nun istifasına giden süreçte pay sahibi olduğumdan bahisle kendimi insani bakımdan rahatsız hissedip aslında çok değerli bir dostumu kaybettim. Bunca yıl oldu kendisi ile görüşmüyor, konuşmuyorum. O sıralar benimle benzer yönde hareket eden çok kişi sonradan başkan Süren’le hiçbir şey olmamış gibi kaldıkları yerden devam ettiler hayatlarına. Bense kendimi bir efsane ile arkadaşlıktan mahrum bıraktım. Sanırım senin ve yaşıtlarının pek anlamayacağı moral bir değerden bahsediyorum. Benimki de laf..  

Kendince; tutarsız, mesnetsiz ve gerçek dışı algı yaratma amaçlı yazında, beni, manipülatif, maksatlı, kişisel dert ve husumetle yazan ve Galatasaray Lisesi’nin ciddi bir gelirden olmasına neden olabilecek, süreci sabote edici bir yazı kaleme almakla itham etmişsin.  Küçük Metin, sen yazıdan bunu çıkardıysan vay Galatasaray camiasının haline. Benim kişisel derdim ne ola?. O yazıda ben bir durumu, aslında senin savunman gereken bir hakkın daha yüksek bir rakam olması gerektiğini söylüyorum. Bundan ne gibi bir çıkarım olabilir bir anlat da biz de bilelim. Diğer yandan, benim yazıma yakışıksız üslup dediğin halde, kendi yazını hiç kendin kafan yerindeyken bir kez daha okudun mu?. Yazımdaki içerik seni ve silah arkadaşlarını çok rahatsız etmiş anlaşılan, çünkü öfkeden gözün kör, kulağın sağır olmuş belli ki.

Yalanlarla dolu yazında; beni-bizi ‘Yıllardır umursamadıkları, gündeme almadıkları bu konuyu çözüm aşamasında önemsiyormuş gibi tavır almakla’ suçlamışsın.  Küçük Metin, sen daha stajyer avukat iken, ben 28. Ekim.2000 tarihinde Sabah Gazetesi’ndeki köşe yazımda ‘Al başkanı ver logoyu’ başlığı ile bugün senin savunman, talep etmen gereken haklar konusunu ele almışım. Sana iki kez, birisi senin ofisinde diğeri Cemiyet’in bahçesinde uyarılarda bulundum. ‘Bu konuyu sağlam kazığa bağlayın, bu iş kişilerden ari olmalı. Ne İnan Kıraç’a ne Ahmet’e ne Mehmet’e kalmasın Galatasaray. Böylece kimsenin hatırı, kimsenin arka bahçesi olmaz okulumuz’ demedim mi? Ama sen hafıza kaybına uğramışçasına kulüpteki devre arkadaşlarınla ucuz kahraman olmak hevesinizi kursağınızda bıraktığım için bana saldırmayı kendinde hak görüyor, camiaya yalan-yanlış bilgiler veriyorsun. İşgal ettiğin koltuğa-camiana hizmet edeceğine, hakkı talep eden tarafta olduğunu unutup, muhatap kulüp yanlısı tavır takınıyorsun. Ne bu kulüp senin babanın malı ne de cemiyet. Sen, daha doğrusu siz kim oluyorsunuz da kendi ajandanıza uygun kurgular peşinde koşuyorsunuz? Yazdıklarının çoğu yalan. Sana bunu daha önce de söyledim, tekrar ediyorum. ‘Gelirden’kelimesi ciro anlamına gelir. Sen ısrarla bunu görmezden, anlamazdan geliyorsun. Amacını çözemedim. Cemiyet ve Vakıf sözleşmelere taraf olmamış diyorsun. Bu da başka bir yalan. Bu irade, imzalanan protokol, ilk hali ile Galatasaray İşbirliği Kurulu’nda oy birliği ile kabul edilmiş. Orada tüm taraflar hem de en geniş şekliyle bir araya gelmiş. Sonraki tarihlerde hukuken bazı deformasyonlar, yan işlemler olmuşsa da ana irade belli. Buna mukabil burada, bu olayda salt hukuki bir durum yok. Burada asıl olan Galatasaray’ın iç hukuku. Defaatle size söyledim. Bu konuda hangi delikanlı çıkıp bu ana irade hilafına tavır takınacak, görelim bakalım, dedim. Sen tüm bunlara karşın başkanı olduğun cemiyetin menfaatine aykırı olaraksabit fikrinde ısrar edip beni cahil ya da kötü niyetli olmakla itham ediyorsun. Oysa sağlıklı düşünsen, yazdığım yazının sizin elinizi güçlendirdiğini anlardın. Ama niyetiniz farklı. Yuh olsun sana, size.

Küçük Metin, ceza hukukçusu olmak sana hayata mahkumiyet veya beraat olarak sadece iki seçenekli bakma gibi dar bir görüş açısı getirmiş anlaşılan. Burası Galatasaray, burada asılolan tez-antitez-sentez öğretisidir, kartezyen düşüncedir. Aynı okuldan mezun olmasak seni anlayacağım ama beni hayrete düşürdün. Haddini aşan bir şekilde aklınca beni kaos peşinde olmakla suçluyorsun. Küçük Metin, öyle bir niyetim yok ama madem konuyu açtın ‘Ordo Ab Chaos’ –kaostan düzen doğar. Bunu birlikte o yazıyı kaleme aldığın, birlikte bir ajanda peşinde koştuğun, birlikte trol sosyal medya hesaplarına yazdığın hezeyanlarla dolu yazıyı servis ettiğin yol arkadaşın eski genel sekretere sor, açıklasın ne demek istediğimi. Hoş onun da seviyesi buna yetmez ya hadi neyse..

Küçük Metin, söyleyecek sözü tükenen, fikre fikir, söze sözle karşılık veremeyen acizlerin başvurduğu klasik ama bayat bir metodolojiye başvurmasan iyi olurdu ama kapasite meselesi tabii. Yani demem o ki; kutsiyet söylemi ardına sığınmak aslında maalesef benim sana atfettiğim seviyeye pek uymamış, yanılmışım. Ve en mühimi, işgal ettiğin koltuğun-makamınarkasına sığınıp sonra da kavram kargaşası ile metnin altına sadece imzanı atman ayrı bir tenakuz olmuş. Cemiyet başkanı sıfatıyla yazıp, Küçük Metin olarak imzalamışsın. Sonrasında da bu yetmezmiş gibi yazıyı işgal ettiğin makama ait sıfatını kullanarak lise devre guruplarının moderatörlerine dağıtmaları için göndermen çok manidar olmuş. Aslında bir karar vermeliydin Küçük Metin. Bu yazı ya kurumsal olarak yönetim kurulu kararı ile resmi siteden açıklanmalıydı ya da özel bir yazı olarak yayınlanmalıydı. Ne perhiz ne lahana turşusu olmuş.

Bu arada bu yazı üzerine; benim hiçbir surette bilinçli olarak üye olmadığım whats-up guruplarında yorum yapan, ahkam kesen yancı-gevşeklere de bir hatırlatmada bulunmak isterim. Buralarda yorum yapanlar arasında kimin kızı nerde görevli, kimin kiminle ne gibi bir bağlantısı var dikkat edin. Hatice’ye! değil neticeye bakın. Özgün, aykırı karşı fikirleresözümüz olamaz. Ancak yalakalık yapanları, bindirilmiş kıta goygoycularını da görmediğimiz, bilmediğimiz zannedilmesin.

Diğer yandan unutmadan bir hakkı teslim etmem gerek. Geçen yazımda abim, kardeşim ve hocam Prof.Dr.Mehmet Helvacı’yı eksik bilgi kaynaklı hak etmediği şekilde eleştirmişim. Kendisinden bu konuda özür diliyor ve medeni tavrı için teşekkür ediyorum. O’nun üslubu beni ziyadesiyle mahcup etti.

Son sözüm Küçük Metin ve birlikte hareket ettiği gözü dönmüş muhterislere; herkesi kendiniz gibi bilmekten, boyunuzu haddinizi aşan işlere kalkışmaktan, işgal ettiğiniz koltukların imkanları ile kendinize habitat yaratıp gelecek planları yapmaktan vaz geçin. Yoksa sizi çok rahatsız eden, maskenizi düşüren bir önceki yazının sonunda bahsi geçen güllerin dikenleri bir yerlerinize batar.