Kediler neden kutularda saklanır? Bilim açıkladı!

Ease Pet Vet kedi davranış danışmanı ve Purdue Üniversitesi kıdemli araştırma bilimcisi Mikel Delgado'ya göre, karakteri ya da enerji düzeyi ne olursa olsun her kedi doğru yere konulmuş bir kutudan yararlanabilir.

Bunun en temel nedeni avlanma içgüdüsü. Açık havada dolaşan kediler besin zincirinde hem av hem de avcı olarak hassas bir noktada durur.

Delgado, kedilerin çalılık ya da kaya aralığı gibi noktaları hem saklanmak hem de kuş ya da böcek avlamak için kullandığını belirtiyor. Kutu gibi gizlenebilecekleri yerler, onlara hem güvenlik hem de avantaj sağlıyor.

Tamamen ev içinde yaşayan kedilerde de bu içgüdü aynen devam ediyor. Kutunun duvarları görünmez olmalarını sağlarken açık üst kısmı ani saldırılar için mükemmel bir fırsat sunuyor. Av bir oyuncak bile olsa kedi için fark etmiyor.

Kutuların bir diğer işlevi ise kedilere güvenli bir alan yaratması. Özellikle ürkek kediler ya da ortamlarındaki değişikliklere karşı hassas olan kediler için kutular oldukça önemini vurgulayan Delgado "Kediler doğal olarak kapalı ve mahrem alanlara yöneliyor" diyor.

Edinburgh Üniversitesi Kedi Hekimliği Profesörü Danielle Gunn-Moore'a göre kutulara girme eğilimi hayatın en başından geliyor. Anne kedi doğum yaparken sessiz, kapalı bir yer arar. Yani kedinin güvenlikle ilk tanışması dar ve korunaklı bir mekanda gerçekleşiyor.

Araştırmalar da bunu destekliyor. Son çalışmalarda sokaktan yeni kurtarılan kedilere kutu verildiğinde stres hormonu kortizol düzeylerinin düştüğü gözlemlenmiş.

Eve yeni bir kutu geldiğinde ise meraklı kediler için bu, keşfedilmeyi bekleyen ilginç ve eğlenceli bir nesneye dönüşüyor.

Kedinizin kutuyla kurduğu ilişki, onun ruh hali hakkında ipucu verebilir. Delgado'nun ifadesiyle, kutunun dibine sinmiş, gözleri kocaman açılmış bir kedi güvenlik arıyordur. Ama kutunun içinde keyifle uyuklayan ya da girip çıkarak oynayan bir kedi bambaşka bir duygu halindedir.

Bu ayrım, kedi sahiplenmenin büyük sorumluluğuna da işaret ediyor. Sokaktaki bir kedi korktuğunda bir çatıya ya da gizlenebileceği bir yere kaçabilir. Ev kedisinin ise beklenmedik bir misafirle karşılaştığında böyle bir seçeneği olmayabilir. Stresle başa çıkma kapasitesi büyük ölçüde yaşamın ilk haftalarında şekilleniyor.

İki ile dokuz haftalık dönem, kedilerin çevreleriyle ilgili kritik bilgileri özümsediği zaman dilimidir. Bu dönemde yabancılarla, başka hayvanlarla ya da veterinerlerle kurulan her temas, ileride benzer durumlara verilecek tepkilerin zeminini hazırlıyor. İyi sosyalleşmiş ve ödüllendirilerek büyümüş yavrular yetişkinlikte strese çok daha dayanıklı oluyor.

Erken dönemde zorluk yaşamış kediler ise alarm sistemi gereksiz yere devreye girdiğinde ekstra desteğe ihtiyaç duyabiliyor. Kutular ya da sessiz köşeler onlar için tam da bu desteği sağlıyor.

Kutuya sığınan bir kedi sadece rahatlık arıyor olabilir. Ancak bu davranış aynı zamanda çevresindeki stres ya da kaygının bir yansıması da olabilir. Gunn-Moore bu konuda net konuşuyor:

"Kedilerin çevrelerini kontrol edemediklerini hissettiklerinde sığınacakları güvenli bir alana ihtiyaçları var. Ama bir kedi sürekli saklanıyorsa bu endişe verici bir durumdur."

Delgado da kedisi aşırı saklanma eğilimi gösteren sahiplere bir veteriner hekime danışmalarını öneriyor. Gerekirse bir davranış uzmanıyla çalışmak, kedinin korkularıyla yapıcı bir şekilde başa çıkmasına yardımcı olabilir.