Kazma kürekle altın arama dönemi bitiyor, geleceğin zenginleri bu mantarı yetiştirenler olacak Sözcü Gazetesi

Birkaç yıl önce altını çözebilen ve yeniden çökeltebilen bir mantar keşfedildi. 7 yıl sonra başka bir mantar, mikro yerçekiminde bir meteoritten platin grubu metalleri çıkarmayı başardı. Bu gelişme, biyomadenciliği uzaya taşımanın mümkün olabileceğini gösteriyor.

Fusarium oxysporum altın üretmiyor. Çevresinde zaten bulunan metali kimyasal olarak harekete geçiriyor ve ardından mantarın filamentleri üzerinde yeniden biriktiriyor. Avustralya'da keşfedilen bu sıra dışı mantarın, başlangıçta yeni altın yataklarının yerini belirlemede kullanılabileceği düşünülüyordu, ancak daha sonraki deneyler, bu keşfin çok daha iddialı bir potansiyel taşıdığını ortaya koydu.

2019'da araştırmacılar, Avustralya'daki Boddington madeni yakınlarında üzerinde küçük altın parçacıkları bulunan bir mantar keşfetti. İlk bakışta bu, doğadaki ilginç biyolojik olaylardan biri gibi görünüyordu, ancak araştırmalar, mantarın madencilik açısından da önemli olabilecek sıra dışı bir mekanizmaya sahip olduğunu ortaya çıkardı.

Nature Communications'da yayımlanan çalışmaya göre, Fusarium oxysporum, çevresindeki mikroskobik altın parçacıklarını oksitleyerek metalin bir bölümünü çözüyor, ardından altını mantarın filamentlerini oluşturan miselyum üzerinde yeniden çökeltiyor. Altınla temas eden mantar örneklerinin, metale maruz bırakılmayan örneklere göre daha fazla büyüyüp yayıldığı da gözlemlendi.

Elbette mantar altın üretmiyor. Bilinen hiçbir organizma, metabolizması yoluyla yeni bir kimyasal element yaratamaz. Mantarın yaptığı şey, çevresinde zaten bulunan altının kimyasal formunu ve dağılımını değiştirmek.

Altın aramada canlı göstergeler

Altının kimyasal olarak son derece kararlı olması, bu keşfi daha da ilginç hale getiriyor. Diğer birçok elementin aksine altın kolayca oksitlenmiyor ve çevresindeki maddelerle sınırlı ölçüde reaksiyona giriyor. Buna rağmen bir organizmanın altını çözerek yeniden biriktirebilmesi, doğadaki altın döngüsünün sanılandan daha karmaşık olduğunu gösterdi.

Avustralya'nın ulusal bilim kurumu CSIRO'nun araştırmalarına göre Fusarium oxysporum, altın parçacıklarını çözmek için kendi ürettiği kimyasal maddelerden yararlanıyor. Çözünen metal daha sonra mantarın gövdesini oluşturan filament ağına, yani miselyuma bağlı küçük yapılar halinde yeniden ortaya çıkıyor.

Araştırmacılar ayrıca, altın konsantrasyonunun daha yüksek olduğu bölgelerde mantar çeşitliliğinin arttığını gözlemledi. Bu nedenle keşfin ilk olası uygulamalarından biri, mantarları altın üretmek için kullanmak değil, yer altında bulunan altın yataklarının biyolojik göstergesi olarak değerlendirmekti.

CSIRO daha önce okaliptüs ağaçlarının kökleriyle aldıkları çok küçük miktarlardaki altını yapraklarında biriktirebilmesini de araştırmıştı. Mantarların bu tür biyolojik göstergelere eklenmesi, yoğun sondaj çalışmalarına başlamadan önce olası maden sahalarının belirlenmesine yardımcı olabilir.

Hikâye burada bitmedi. Biyomadencilik kısa süre içinde Dünya'nın dışına taşındı.

Biyomadencilik uzaya çıkıyor

Biyomadencilik, kayaların, minerallerin veya atıkların içinde bulunan elementleri serbest bırakmak için bakteri ve mantarlar gibi mikroorganizmaların kullanılmasına dayanıyor. Bazı mikroorganizmalar asit üreterek mineralleri çözerken, bazıları metallerin kimyasal durumunu değiştiriyor veya mineral yüzeyini aşındıran biyofilmler oluşturuyor.

Bu yöntemler Dünya'da bazı metallerin daha az enerji ve daha az aşındırıcı kimyasal kullanılarak geri kazanılması için araştırılıyor. Uzayda ise potansiyel çok daha büyük. Çünkü gelecekte Ay veya Mars'ta kurulacak bir üs için Dünya'dan taşınması gereken ekipman ve hammadde miktarını azaltmak kritik önem taşıyabilir.

Bu fikrin önemli testlerinden biri, 2019'da Uluslararası Uzay İstasyonu'nda gerçekleştirilen Avrupa Uzay Ajansı projesi BioRock oldu. Deneyde belirli mikroorganizmaların, mikro yerçekimi ve Mars'takine benzer yerçekimi koşullarında bazalt parçalarından nadir toprak elementlerini çıkarabildiği gösterildi.

Ardından BioAsteroid deneyi geldi. Bu kez araştırmacılar, Ay veya Mars'tan alınmış kaya parçaları yerine, asteroitlerde yaygın olarak bulunan L-kondrit türü meteoritleri kullandı. Deneylerde bir bakteri, Penicillium simplicissimum adlı mantar veya bu iki mikroorganizmanın birlikte oluşturduğu sistemler test edildi.

Amaç, mikroorganizmaların meteorit üzerinde nasıl büyüdüğünü ve uzay koşullarında kayadaki faydalı elementleri serbest bırakıp bırakamayacağını görmekti.

Mantar, meteoritteki paladyumun yüzde 11,9'unu serbest bıraktı

2026'da yayımlanan sonuçlar, Penicillium simplicissimum mantarının platin grubu metallerin çıkarılması açısından en umut verici mikroorganizmalardan biri olduğunu gösterdi.

Mikro yerçekimi koşullarında mantar, meteorit örneğinde bulunan rutenyumun ortalama yüzde 19,29'unu, paladyumun yüzde 11,91'ini ve platinin yüzde 0,29'unu serbest bıraktı.

En dikkat çekici sonuç paladyumda görüldü. Mantarın bulunduğu deneylerde paladyumun ekstraksiyonu, mikroorganizma içermeyen kontrol grubuna kıyasla yaklaşık 5,5 kat daha yüksek oldu.

Bununla birlikte araştırmacılar sonuçların önemli ölçüde değişkenlik gösterdiğini de belirledi. Mikroorganizmanın ne kadar başarılı olduğu; kullanılan organizmaya, kayanın yapısına, çıkarılmak istenen elemente ve yerçekimi koşullarına göre değişiyordu.

Dolayısıyla bu deney, asteroit madenciliğinin ekonomik olarak uygulanabilir olduğunu göstermiyor. Elde edilen metal miktarları oldukça küçük ve çıkarılan elementlerin daha sonra ayrıştırılması ve saflaştırılması için ek sistemler gerekiyor.

Deneyin asıl önemi başka bir yerde: Bir mantarın, Dünya yörüngesinde mikro yerçekimi koşullarında uzaydan gelen bir kaya parçasıyla etkileşime girerek içindeki elementlerin serbest bırakılmasına katkıda bulunabileceğini gösteriyor.

Uzayda mantar çiftlikleri henüz yok

Bugün için uzayda altın yetiştirmek mümkün değil. Değerli metaller üreten mantar çiftlikleri kurmak da henüz gerçekçi bir hedef değil. Ancak iki ayrı araştırma hattı önemli bir ortak noktaya işaret ediyor.

2019'da Avustralya'da keşfedilen Fusarium oxysporum, mantarların doğada bulunan altını kimyasal olarak dönüştürebildiğini gösterdi. BioAsteroid ise yıllar sonra başka bir mantarın, mikro yerçekimi ortamında meteoritlerden platin grubu metallerin bir bölümünü serbest bırakabildiğini ortaya koydu.

Bu gelişmeler, gelecekte biyomadenciliğin yalnızca Dünya'daki maden sahalarında değil, Ay, Mars veya asteroitlerden kaynak elde etmeye yönelik uzay görevlerinde de kullanılabileceği fikrini güçlendiriyor.

Belki de geleceğin uzay madenciliğinde dev makineler ve ağır ekipmanların yanında, çok daha küçük ama şaşırtıcı derecede etkili işçiler de olacak: mikroorganizmalar.