‘Karadeniz damarım var’

Seti olmadığı bir gün söyleşi için İstanbul’a geliyor. Dizideki sert bakışları tamamen canlandırdığı karakterden kaynaklanıyormuş, kendisi çok güler yüzlü. Onu yakından tanımak için başlıyoruz muhabbete...

◊ Her yerde hakkında farklı bilgiler okudum. Ama bildiğim kadarıyla Karadenizlisin...

Evet.

◊ Karadeniz damarın var mı?

Net, Karadeniz damarım var.

◊ Nedir mesela?

O damar dobralığı, dürüstlüğü temsil eder. Gerektiği yerde öfkeni dile getirebilmek güzel bir durum. Ancak bunu kontrol etmek de gerekiyor.

◊ Karadeniz’in hırçın dalgaları gibi bazen iniş çıkışlı, bazen de durgun yanların var mı?

Evet, başlarda ‘Yengeç burcu olduğum için mi acaba böyleyim’ diyordum ama anladım ki bu kesinlikle doğduğum, büyüdüğüm coğrafyanın özellikleri. Karadeniz’in havası sürekli kapalı, gri bir tonun olması insanı biraz agresifliğe yakın kılıyor. Duygularını sert yaşıyorsun. Duygusal, romantik taraflarını da çok uçlarda yaşıyorsun. Bu arada Karadeniz insanının merhametinden, vicdanından da bahsetmemiz gerektiğine inanıyorum ben.

◊ Seni hayat içinde dalgalandıran şeyler neler?

Haksızlığa karşı çok fevri davranabiliyorum. Sevmediğim birine karşı bile bir ortamda haksızlık yapılıyorsa tüylerim diken diken oluyor, onun yanında yer alıyorum.

◊ Peki, kendinde neleri değiştirmek isterdin?

Kendimi anlatmakta zorlanan biriyim. İyi hissettiğim zamanlarda kendim ve çevrem için çok eğlenceli olabiliyorum. İyi hissetmediğim zaman bu karşı tarafa çok fazla geçiyor. Tatsız tuzsuz olabiliyorum, yine Karadeniz insanı işte, iki ucumda çok sağlam. Bunu değiştirmek isterdim.

◊ Hayatının hiç ‘Bitti’ dediğin anda yeniden başladığı oldu mu?

‘Olmuyor herhalde’ dediğim anlar oldu. Ama o duyguya takılmayıp oluruna bıraktığında iyi şeyler başına geliyor. Hiç ‘Bitti’ demedim, ‘Buradan başlayıp devam edeceğiz artık’ dedim. O yüzden aslında hayat içinde hep uğraştım. Olmayacak diye düşündüğüm dönemlerde yeni uğraşlar bulup kendime bir şeyler katmaya, iyi hissetmeye çalıştım. Hep iyi hissetmekle ilgileniyorum aslında.

◊ Oyunculuk dışında neler yaparsın?

Yemek yemeyi çok seviyorum ama mutfakla ilgili olmayı da isterdim, başaranlara imreniyorum. İnsanı geliştiren, zihni boşaltan bir şey olduğunu düşünüyorum. Müziği ve onu takip etmeyi seviyorum. Müzik bence bir yolculuk, bir yere gidiyor, onun peşinde onu takip ediyorum. Aslında yaşamayı seviyorum.

‘İlişki teklifi alıyorum tabii’

◊ Son işine başlamadan sosyal medyada 50 bine yakın takipçin vardı. Şimdi takipçin 700 binden fazla... Tanınmayı sevdin mi?

Bunu bence herkes sever. Benim açımdan bir dezavantajı olduğunu da zannetmiyorum. Ben mesleğimi çok seviyorum, daha iyi rollerle buluşmak istiyorum ve bu konuda endişe etmek istemiyorum.

◊ Ne kadar sosyal medya insanısın?

Sosyal medya insanı değildim ama diziyle beraber öyle olmaya başladım. Fanlar arasında “Onur Abi’nin ekran süresi benimle yarışır” diyenler var. Telefon elimde mi sürekli acaba diye bazen utanıyorum ve bununla bir aydır mücadele ediyorum. Mesela X’e üç gün giriyor, diğer günler girmemeye çalışıyorum.

◊ Ahlaksız teklif alıyor musun?

İlişki teklifi tabii alıyorum ama ahlaksız teklif olarak yorumlamam o teklifleri.

◊ Bir teklif ne zaman ahlaksız olur?

Ahlaksız olması için bana kaba saba, çirkin bir yerden bir şeyler yazması, ısrarla taciz boyutuna vardırması lazım.

◊ Oradan biriyle tanışıp ilişki yaşama şansın olur mu?

Daha genç zamanlarımda “Asla yapmam” dediğim şeyleri çok yaptım. O yüzden hiçbir şey için asla demiyorum ama kaçınmaya
çalıştığım bir yer orası. Tanışmadığım, sosyal bir yerde görmediğim biriyle sanal bir platform üzerinde ilişki geliştirmekten kaçınıyorum.

‘Bana iyi hissettiren yerlerde ve insanlarla olmayı seviyorum’

◊ İnternette bazı yerlerde evli, bazı yerlerde bekâr yazıyor. Bunu bir netleştirsek...

Çok güzel soru, aydınlığa kavuşturacağız: “Google’da evli görünüyorsun” diyenler oluyor. Hiç evlenmedim, o bilgiler yanlış.

◊ Hayatında biri var mı?

Sevgilim yok. Aşk bazen olabilir gibi oluyor ama olmuyor.

◊ Neden? Kriterler mi çok yüksek?

Yok, aşk meselesiyle ilgili yoğun, daha gerçek düşüncem, duygularım olduğu için böyle olabilir. Gerçek aşka ulaşmak gibi şeylerle ilgilendiğim için aşk yaşayamıyor olabilirim.

◊ Seni ne etkiler?

Spesifik kriterlerim yok. Sadece aşkla ilgili de değil. Bana iyi hissettiren yerlerde ve insanlarla olmayı seviyorum. İlişkilerde de öyle. İyi hissetme kriterim de kalbimle çok alakalı.

‘İstanbul cezbedici ve heyecan vericiydi’

◊ Nasıl bir ailede büyüdün?

Trabzon’da doğup büyüdüm. Öğretmen bir ailenin çocuğuyum. Üniversiteyi kazanınca maden mühendisliği okumaya Adana’ya gittim. İki yıl okumaya çalıştım. Çalıştım diyorum çünkü istemediğim şeyleri yapma konusunda çok zorlanıyorum. O sebeple o dönem bir yandan amatör tiyatro yapmaya başladım. Oradaki hocam Şahin Kelleci “Sen konservatuvar sınavına girsen kesin kazanırsın” dedi. Hazırlandım ve konservatuvara girdim. Adana’da konservatuvar okudum, bitince de İstanbul’a gittim.

◊ İstanbul senin için korkutucu muydu?

Aslında cezbedici ve heyecan vericiydi. İstanbul’u öğrenmeye, tanımaya, sektörü anlamaya çalışmak biraz zorlayıcıydı. Çünkü burada okuyan öğrenciler İstanbul’u, sektörü biliyordu.

◊ Seni ‘Seksenler’ dizisiyle tanıdık. Orada dokuz sezon ve yüzlerce bölüm rol almışsın. O kadar uzun süre bir karakteri canlandırmak oyuncuyu körelten bir şey değil mi?

Körelten ve yorucu bir şey ama ‘Seksenler’ dizisi çalışma koşulları itibariyle çok rahattı; sit-com’du, platoda çekiliyordu, haftanın iki günü çalışıyorduk... Bu sayede tiyatro yapıyordum, o da bana iyi geliyordu.

◊ 29 yaşından 39 yaşına kadar bir işte rol alınca hiç ‘En verimli yıllarımı tek bir işe verdim’ diye düşünmedin mi?

Tam da bu dediğini düşünüp dördüncü sezondan sonra diziden ayrıldım, “Bunun için mi konservatuvar okudum, başka rollerle buluşmak istiyorum” dedim. ‘Klavye Delikanlıları’ diye bir işe başladım, 13 bölüm oynadım. ‘Seksenler’e göre yorucuydu. O bitince ‘Seksenler’ için teklif geldi, seyirci de çok istiyordu, geri döndüm ve benim için aslında orası çok önemli bir tecrübe oldu.

‘İlk görüşte değil, tanıştıktan sonra beğenilen biriyim’

◊ Fotoğraflarına iltifatlar yazanlar olmuş. Kadınlar tarafından hep beğenilir miydin, yoksa yeni işin etkisi mi?

İlk görüşte beğenilen değil, tanıştıktan sonra beğenilen biri oldum. Ben birini beğendiysem ‘Bir konuşsak beni beğenir’ diye düşünüyordum ve sonunda beğeniliyordum.

◊ Senin için “Yansın buralar, bu nasıl bir adam”, “Yok böyle güzellik” gibi yorumlar yapmışlar. Bunları okuyunca ne hissediyorsun?

Çoğunda kahkaha atarak gülüyorum.

◊ Doğruyu söyle, hiç aynanın karşısına geçip ‘Seksiyim’ demiyor musun?

‘Çok yakışıklıyım’ falan gibi bir durum olmuyor. Hatta bazen troll’lendiğimi (kandırıldığımı) düşünüyorum. Yalan yok, bazen inandığım da oluyor. Ama gülme sebebim de şu; benim fanlarım biraz akıllı, mesela yakışıklılığı abarttıkları şeyler oluyor. Bence onlar da bunları yazarken gülüyorlar, gerçekten öyle gördüklerinden değil ama sevdikleri bir şey var benimle ilgili.

◊ “Gözleri deli deli bakıyor” diye bir yorum okudum.  Öyle bir tarafın var mı?

Dizide canlandırdığım karakter öyle ama ben Trabzonlu olduğum için o Karadeniz insanının yapısı bende de var. Dolayısıyla onu yansıtmaya çalışırken çok doğal bir yerden yakalayabiliyorum o fevriliği.  Ama ben canlandırdığım karakter kadar fevri, kontrolsüz, öfkeli biri değilim. Gözlerimin deli deli bakması kesinlikle rolle ilgili.

‘Kendimle tekrar buluştum’

◊ Şimdi neler yapıyorsun?

‘Taşacak Bu Deniz’ devam ediyor.

◊ Hikâyede kan davası ve zorlu bir aşk var. Sence aşk engel tanır mı?

Kişiye göre değişir. Kalbini, duygularını dinleyen biri için aşk her şeyi yapabileceği bir şeye dönüşebilir.

◊ Canlandırdığın karakterin adı
‘Gezep’. Anlamı ne?

Karadeniz’in bazı bölgelerinde yaygın bir isim. Trabzonlu bir arkadaşım, “Babaannem bize kızdığında ‘Gezeplik etme’ diye çağırırdı” demişti; yaramazlık, haylazlık yapan, yerinde duramayan, bela olabilen şey. ‘Gezep’ gazaptan da geliyor deniyor.

◊ Bu karakter sana ne ifade ediyor?

Yıllar sonra tekrar doğduğum yere gidip bir karakter oynamak benim için çok güzel. Kendimle tekrar buluştuğum, çocukken dolaştığım, denize girdiğim yerlerde sahne çekiyorum. Trabzon’da çocuklar “Gezep Abi” diye koşarak geldiklerinde aralarında kendimi görüyorum. Kendim olmak, özüme dönmekle ilgili çok tecrübe yaşadığım bir karakter. Benim için çok şey ifade ediyor.

◊ Peki, ailen orada mı yaşıyordu?

Evet, ailem orada. Tekrar onların yanına dönmüş oldum.

◊ Sence bu iş neden bu kadar sevildi?

Hem senaryonun gücü, hem sağlam bir ekip olması...