İngiltere de aşırı sağcılar yerel seçimde birinci çıktı! Irkçı ismin korkutan yükselişi

İngiltere’de cuma günü açıklanan yerel seçim sonuçları, siyasi dengeleri sarsan bir tabloyu ortaya koydu. Başbakan Keir Starmer’ın liderliğini yaptığı İşçi Partisi, özellikle ülkenin orta ve kuzey bölgelerinde ve Londra’nın bazı geleneksel kalelerinde ciddi oy kayıpları yaşayarak beklenmedik bir düşüşe imza attı.

Sinagog saldırılarının ardından yeni şok! Yahudileri hedef alan saldırgan iki kişiyi bıçakladı

Genel seçimlerde elde edilen büyük zaferin üzerinden kısa süre geçmiş olmasına rağmen gelen bu sonuçlar, seçmen davranışındaki değişimi ve hükümete yönelik memnuniyetsizliği açık biçimde yansıttı.

Seçimin en dikkat çeken kazananı ise Nigel Farage’ın liderliğini yaptığı Reform UK oldu. Brexit yanlısı çizgisiyle bilinen parti, ülke genelinde 300’ü aşkın belediye meclis üyeliği kazanarak büyük bir çıkış yakaladı.

Reform UK’in yalnızca İngiltere’de değil, İskoçya ve Galler’de de milliyetçi partilere güçlü bir alternatif haline geldiği görülürken, özellikle eski işçi sınıfı bölgelerinde elde edilen başarı dikkat çekti.

Siyasi analistler bu tabloyu, İngiliz siyasetinde uzun süredir görülmeyen bir kırılma olarak değerlendirdi. Bir dönem siyaset sahnesini domine eden İşçi Partisi ve Muhafazakar Parti’nin, yeni aktörler karşısında ciddi oy kaybı yaşadığı ifade edildi.

Reform UK lideri Nigel Farage, son yıllarda İsrail’e güçlü destek veren ve bunu siyasi kimliğinin belirgin bir parçası haline getiren bir çizgiye yerleşmiş durumda. Kendisi İsrail’i açık şekilde “stratejik müttefik” olarak tanımlarken, İngiltere’nin Filistin’e yönelik bazı adımlarına sert biçimde karşı çıktı. Farage’ın söylemlerinde “Yahudi-Hristiyan değerler” vurgusu öne çıkarken, bu yaklaşımın hem dış politikada İsrail yanlısı bir eksen hem de iç politikada kimlik temelli bir çizgi oluşturduğu değerlendirildi. Ancak bu pozisyon, eleştirmenler tarafından İsrail’e koşulsuz destek ve siyasi dengeyi bozan ideolojik bir yakınlaşma olarak yorumlandı.

Göç politikalarında ise Farage’ın söylemi çok daha sert ve dışlayıcı bir hatta. Reform UK, bazı ülkelerden gelen göçmenlere yönelik toplu vize yasakları ve geniş çaplı sınır dışı planları önerirken, Farage bu politikaları “kontrolün yeniden sağlanması” olarak savundu. Özellikle Müslüman çoğunluklu ülkelerden gelen göçmenlere yönelik sert söylemler, kamuoyunda ayrımcılık ve toplumsal gerilimi körükleme eleştirilerine yol açarken farklı göç gruplarını kültürel uyum ve ekonomik katkı üzerinden karşılaştıran açıklamaları da, göçmenleri kategorize eden ve hiyerarşik bir dil kullandığı gerekçesiyle tepki çekti.

En sert tartışmalar ise Pakistan kökenli göçmenlere yönelik söylemlerinde yoğunlaştı. Farage’ın bazı açıklamaları, suç ve göç başlıklarını doğrudan etnik kimliklerle ilişkilendirdiği gerekçesiyle “ırkçı söylem” eleştirilerine neden oldu. Özellikle toplu deportasyon çağrıları ve belirli grupları hedef alan vize yasakları, siyasi çevrelerde kutuplaştırıcı ve toplumsal dışlayıcılığı artıran politikalar olarak değerlendirildi. Eleştirmenler, Farage’ın bu diliyle hem göç tartışmasını güvenlik eksenine sıkıştırdığını hem de toplumda etnik ve dini fay hatlarını derinleştirdiğini savundu.

Kamuoyu araştırmacılarından John Curtice, sonuçları değerlendirirken İşçi Partisi için “beklenenden daha ağır ve bazı bölgelerde yıkıcı” bir tablo ortaya çıktığını söyledi.

Özellikle Tameside’da 50 yıl sonra ilk kez kontrolün kaybedilmesi ve Wigan gibi sembolik işçi kasabalarının tüm temsilini Reform UK’e kaptırması, değişimin boyutunu gözler önüne serdi.

İşçi Partisi içinde sonuçlar “derin hayal kırıklığı” olarak değerlendirilirken, bazı isimler lider Keir Starmer’ın bir istifa takvimi açıklaması gerektiğini savundu. Öte yandan kabine içinde daha temkinli bir yaklaşım hâkim ve hükümetin istikrarının korunması gerektiği vurgulandı.

Savunma Bakanı John Healey, siyasi kaosun şu aşamada ülke için en kötü senaryo olacağını belirterek liderliğe destek mesajı verdi.

2024 seçimlerinde “istikrar” vaadiyle iktidara gelen Starmer, görev süresi boyunca sık sık politika değişiklikleri ve danışman krizleriyle eleştirilerin hedefi oldu. Özellikle tartışmalı bazı atamalar, liderliğinin sorgulanmasına neden oldu.

Parti içinde olası halefler olarak görülen isimlerin ise henüz bir liderlik yarışına girecek pozisyonda olmaması, Starmer’ın şimdilik koltuğunu korumasını sağlayan en önemli unsur olarak değerlendiriliyor.

Analistler, bu yerel seçim sonuçlarının yalnızca bir uyarı değil, aynı zamanda İngiliz siyasetinde uzun vadeli bir dönüşümün işareti olabileceğini belirtiyor. Reform UK’in yükselişi ve geleneksel iki partili yapının zayıflaması, önümüzdeki dönemde daha sert siyasi rekabetlerin habercisi olarak görülüyor.