İktidarda kemik erimesi!

Bu yıl yine adaleti ve ekonomiyi konuşacağız. Yanı sıra bu iki büyük krizin ışığında anketleri ve CHP ile AKP’nin oy oranlarını da dikkatle izleyeceğiz.

CHP yeni yıla birinci parti olarak girdi. Kimse de herhalde buna şaşırmıyor. Ancak AKP’nin krizlere, derinleşen yoksulluğa rağmen hala yüzde 30 bandında görünmesi bayağı şaşırtıyor.

Gerçi, 1 Kasım 2015 seçimlerinde, memleketi kana bulayan IŞİD başta terör örgütlerinin yarattığı güvenlik kaygısında AKP oyunu yüzde 49.5’e çıkartmış.. Ancak sonraki genel ve yerel seçimlerde erimeye başlamıştı.

Dolayısıyla bugün anketlere yansıyan tablo o erimenin sonucunu gösteriyordu.
Yine de çeyrek yüzyılın ardından hala -uygun bir ortakla- iktidara talip olabilmesi araştırılmaya muhtaç.
Türk lirasının getirildiği nokta.. Bırakın yoksulluğu, açlık sınırının altına inmiş bir asgari ücret politikası.. Erdoğan rejimini çoktan yol ayrımına getirmeliydi.

Buna demografik verileri ekleyin:

Nüfusun yüzde 90 gibi bir bölümü artık kentlerde, metropollerde yaşıyor. Erdoğan’ın “değerlerimiz” dediği eski kalıplara sığmıyor. Genç kuşak da araştırmalara göre AKP’den uzaklaşıyor. Bütün olumsuzlamaya rağmen yılbaşı gecesinin görüntüleri de çok şey anlatıyor.
Peki o halde AKP neden hala Yüzde 20’lerde değil de 30’larda?
Seçmendeki karşılığı ne?

*. *. *
Elbette din önemli bir faktör. Yıllarca seçmene “Erdoğan giderse din de elden gider” propagandası yapıldı.
Ama bence en önemli neden, AKP’nin orta sınıfı yok etme pahasına… Ve sermaye transferi yöntemleriyle seçmenine ekonomik destek sunması.

Üç harfli marketler nasıl oluyor da diğerlerinden çok çok daha ucuza satış yapıyorlar dersiniz?
Marketlerindeki kardan fedakarlık yapanlar kamu ihaleleriyle ödüllendirildiği için olabilir mi?

Ya da toplumun çalışan kesiminin vergileriyle, milyonlarca kişiye engelli yardımı, bakım parası gibi pek çok kalemde katkıda bulunulması.. Bunun sosyal devlet anlayışından çok, iktidar partisine mensup olmak adına yapılması.. AKP örgütlenmesinin de asıl olarak bu politika üzerinde inşa edilmesi, araştırılmaya muhtaç bir tablo.

Bana göre, özellikle kız çocuklarına yüzde bilmem kaç zihinsel engelli raporlarıyla verilen yardım paraları da incelenmeli. Medyada gördüğüm kadarıyla o paralar aileleri iktidara bağımlı, kız çocuklarını da ebeveynlerinin rehinesi haline getiriyor.

*. *. *

Bakın, İstanbul Ticaret Odası (İTO), 2025 yılının son tüketici fiyat endeksini paylaştı. Aralık ayında İstanbul'da perakende fiyatlar bir önceki aya göre %1,23 artarken, yıllık enflasyon %37,68 seviyesinde gerçekleşti.
Yarın da TÜİK’in verilerini göreceğiz. Hiç kuşkunuz olmasın yine “enflasyon düşüş eğiliminde” masalını dinleyeceğiz.
Ekonomistler, istediği kadar “enflasyonun düşmesi fiyatların ucuzlaması anlamına gelmez” diye anlatmaya çalışsın.. Ne yazık ki gerçekleri duymak istemeyenlere fayda etmez.

Bu konuda en büyük görev hiç kuşkusuz, başta Halk TV, bağımsız medyaya düşüyor.

Kırk katırla kırk satır arasında yayın yapmaya çalışan meslektaşlarıma “ablaları” olarak tek tavsiyem şu:
İyice magazinleşen son operasyonlar yerine, gerçek sorunlara odaklanıp, artık kırılma noktasına geldiği aşikar Erdoğan rejimini gerçek fotoğrafıyla anlatmak.