İkinci hayatında hedefi savcılık

Lösemi teşhisini 11 yaşında alan ve kök hücre nakliyle sağlığına kavuşan Zeynep Şeniz Akkoyun (14) başından geçenleri şöyle anlattı:

“Bir küpe almıştım. Annem zararlı olduğunu söyleyip benimle kavga etmişti. Ben de olmadığını iddia etmiştim. Hemen ertesi gün kulağımın arkası kocaman şişti. Sonra da parmağım şişti. Bana enfeksiyon deyip antibiyotik verdiler. O sırada bir şeyler oldu ve annem antibiyotiğimi alamadı. Ben de kullanamadım. Sonra birden kötüleştim ve tekrar doktora gittik. İyi ki de almamışız. Bu vesileyle detaylı tetkiklerim yapıldı. Lösemi tanısı aldım. İlk tanımı 18 Ağustos 2023’te aldım. Sonrasında 6 ay hastanede tedavi oldum. Sürekli kan ihtiyacım oluyordu. Hastane benim için çok yorucuydu.”

‘Hastaneye Dönerken

Dedemle Ağlıyorduk’

Hastaneye yattığı ilk dönemde hastalığının ne olduğunu bir hemşireden öğrenen Zeynep, “Annem ve teyzem sürekli telefonla konuşma bahanesiyle koridora çıkıp ağlıyordu. Durumu anlıyor ve babama soruyordum. ‘Kötü bir şey varsa sizden öğreneyim’ dememe rağmen annem durumu benden gizlemeye çalışıyordu” dedi.

Enfeksiyon riski nedeniyle evindeki kardeşlerinin yanına gidemeyen Zeynep, hastane dışındaki kısıtlı zamanlarını anneannesinin evinde geçirdiğini belirterek “Bana özel oda yapılmıştı. Çok mutlu oluyordum eve çıkabildiğimde. Hatta evden hastaneye dönmem gerektiğinde ağlıyordum. Dedem de benimle birlikte ağlıyordu” diye konuştu.

‘BANA HAYAT VEREN KİŞİYE MİNNETTARIM’

Doktorların tek tedavi yöntemi olarak kök hücre naklini işaret etmesiyle TÜRKKÖK üzerinden arayış başladı. Bulunan ilk tam uyumlu donör bağıştan vazgeçti. Devam eden taramalar sonucunda tespit edilen ikinci donörün onay vermesiyle nakil işlemi başarıyla gerçekleştirildi. Zeynep donörüne olan minnetini “Bana tekrardan can oldu. Şimdi karşımda olsa ona binlerce kez teşekkür etmekten başka hiçbir şey yapamam. Nakil olmasaydı şansımın çok düşük olduğunu söylemişlerdi. Ben ilik veren kişiye minnettarım. Birine yeniden hayat verdiler” sözleriyle dile getirdi.

Ağır tedavi masraflarının aileyi zorladığı dönemde LÖSEV ile tanışan Zeynep, “Bir anda başka bir ailem oldu. LÖSEV benim ailem” diyerek vakfın sağladığı destekle Ankara’da kurduğu yeni yaşamını ve hedeflerini şöyle özetledi:

“LÖSEV sayesinde Almanya’ya gittim gezmeye. Diğer arkadaşlarımla çok güzel zamanlar geçirdim. Tedavim bittikten sonra bana ‘Okumak için Ankara’ya gitmek ister misin?’ dediler. Ben şu anda bir özel okuldayım. Tüm masraflarımı LÖSEV karşılıyor. Test kitaplarımı bile onlar alıyor. LÖSEV kampüsünde tek başıma kalıyorum. Tek yaşamak beni çok büyüttü. İleride savcı olmak istiyorum. Adalet benim için çok kıymetli bir kavram.”