Hukuk Alanı mı, Siyaset Meydanı mı? Tartışılan İBB İddianamesi...

"Hızır Paşa bizi berdar etmeden
Açılın kapılar Şah’a gidelim
Siyaset günleri gelip çatmadan
Açılın kapılar Şah’a gidelim
Yıkılın kaleler dosta gidelim"
Pir Sultan Abdal

1993 yılında irticacı güruh tarafından gerçekleştirilen Madımak Oteli Katliamı döneminde Sivas Kültür Müdürü olarak görev yapan Gazeteci Mehmet Talay, Antalya'da yayımlanan Akdeniz Manşet Gazetesi'nde yazan, araştırmacı-gazeteci kimliğiyle tanınan bir yazardır.

Yazılarında genellikle Antalya ve Türkiye gündemindeki siyasi, ekonomik ve toplumsal konuları ele almaktadır.

Gündemin en sıcak maddelerinden biri, merakla beklenen İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) iddianamesinin nihayet ilgili mahkemeye sunulması oldu. Akdeniz Manşet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Mehmet Talay da herkes gibi bu metni inceleyip "Savcılık Haddini Aştı..." başlığıyla kaleme aldığı yazısında, iddianamenin içeriğine dair çarpıcı eleştiriler yöneltiyor.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahkemeye sunulan İBB iddianamesi, içeriği ve sanıklarının siyasi kimlikleri nedeniyle, hazırlanmasından itibaren hukuk alanı ile siyaset meydanı arasında keskin bir tartışmanın merkezinde yer almıştır.

İddianamenin, 'rüşvet, ihaleye fesat karıştırma ve irtikap' gibi suçlamalarla haksız kazanç elde edildiği iddialarını içermesi bir yana; metnin, elde edilen bu kazancın İmamoğlu'nun cumhurbaşkanlığı hedefine kaynak yaratmak ve hatta "CHP'yi ele geçirmek" için kullanıldığı gibi tamamen siyasi çıkarımlar içermesi, hukuki sınırların sorgulanmasına neden oldu.

Yazı, bir savcının görevinin suçun ve haksız kazancın delillerini ortaya koymakla sınırlı olduğunu vurgularken, bu kazancın gelecekteki siyasi hedeflerde ne amaçla kullanılacağını irdelemenin ise "siyasetin alanı" olduğuna dikkat çekiyor. Talay, iddianamenin ilerleyen bölümlerindeki, Yargıtay Başsavcılığı'na yapılan ve CHP'nin incelemeye alınmasını isteyen göndermenin ise "dehşete düşürücü bir talep" olduğunu belirtiyor.

Bu durum, basit bir yolsuzluk iddiası olmanın ötesine geçip, "Cumhuriyetle hesaplaşma" gibi tehlikeli sulara yelken açıldığı algısını yaratıyor.

Gazeteci Talay’ın kaleme aldığı bu keskin eleştirilerde, savcılığın "asli" görevine dönmesi ve siyaset alanına girerek haddini aşmaması gerektiği vurgulanıyor.

İşte o çarpıcı yazı...

“SAVCILIK HADDİNİ AŞTI…

İBB iddianamesi nihayet yayınlandı ve ilgili mahkemeye sunuldu…
Herkes gibi ben de okumaya çalıştım ve ilk bölümünü okuyabildim…
Savcılık ilk bölümde “İmamoğlu ve çetesinin(!)” rüşvet, ihaleye fesat karıştırma, irtikap ve benzeri yollarla büyük bir servet elde ettiklerini belirtmiş…
Buraya kadar sorun yok, sonuçta savcılık bir iddia ortaya koyuyor…
Ancak bundan sonrası beni dehşete düşürdü.

Savcılık, elde edilen bu haksız kazançla İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı olması için kaynak yarattığını, bunun için de önce “CHP’yi ekibiyle ele geçirmek için yasadışı yollarla elde ettikleri kaynağı kullandıklarını ifade etmiş…”
Tam burada savcıya sormak gerek; “Sana ne?...”
Senin görevin hangi yollarla ve nasıl haksız kazanç elde ettiklerini delilleriyle ortaya koymaktır.
Bu haksız kazanç ile elde edilen bir mal varlığı varsa ona el koyarsın, ancak bunun dışında iddia ettiğin haksız kazanç ile ne yaptıkları ya da ne yapacakları ve hele siyaset yapmalarını iddia etmek hukukun görev alanı değildir.
Bu alan siyasetin alanıdır ki savcılığın bu alana (kriminal bir suç yoksa) girme yetkisi yoktur.

Sayın AKP Genel Başkanı, Cumhurbaşkanı Erdoğan, İBB başkanlığı sırasında görev yaptığı ekibiyle AK Partiyi kurmadı mı?
Bu ekibiyle siyaseti şekillendirmedi mi?
Çok kısa bir zaman diliminde ülke genelinde teşkilatlanarak seçime girecek kadar güçlü ekonomik gelirin nasıl sağlandığını sorma gereği duyuldu mu?
Hiç kimse Sayın Cumhurbaşkanına “sen bu partiyi hangi parayla kurdun, siyaseti hangi parayla şekillendirdin” dedi mi?
Hakkında açılan davalarda savcılıklar böyle bir soru sorup yorum yaptı mı?
İmamoğlu’nun da tıpkı Sayın Cumhurbaşkanı gibi siyaseti şekillendirme hakkı vardır…

Haa.. CHP’yi ele geçirip bu şekillendirmeyi yaparken kullandıkları kaynaklar haksız elde edilmişse savcılık olarak bu kaynağın yasal olup olmadığını inceler, gözaltına alıp tutuklar ve dava açarsınız…

Ve savcılık ilerleyen bölümde Yargıtay Başsavcılığına ilgili yasalar üzerinden bir gönderme yaparak CHP’yi incelemesini istemiş ki bu tamamen dehşete düşürücü bir talep…
Her ne kadar savcılık sonraki açıklamasında “CHP için kapatma talebinde bulunmadık” dese de bu başvuru “CHP, parti olarak rüşvet ve yolsuzlukla elde edilen paraların odağındaki partidir” şeklinde subliminal bir mesaj içermektedir…
Bunun bir adım sonrası Anayasa Mahkemesi’nde CHP için “yolsuzlukla elde edilen kaynakların odağı” olduğu iddiasıyla kapatma davası açılmasıdır.
Böyle bir süreç işletilirse bunun adı “Cumhuriyetle hesaplaşma” olur…
Ki, bu son derece tehlikeli sularda gezinmekten başka bir anlam taşımaz…

Görünen o ki; savcılık, sadece İmamoğlu ve İstanbul ilçe belediye başkanlarını yolsuzluk yapmakla suçlayıp cezalandırılması üzerinden CHP’yi suçlayıcı ve yıpratıcı bir algı oluşturmaya çalışmaktadır…
Bence savcılık “asli” görevini yapmalı, varsa eğer İmamoğlu ve ekibinin haksız kazanç ilgili iddialarının sınırında kalarak hukukun gereğini yerine getirmeli siyaset alanına girerek haddini aşmamalıdır…

İmamoğlu’nun siyasi tercihlerine katılırsınız, katılmazsınız bunu sorgulamanın ne yeri ne de zamanı…
Onun siyasi tercihleri bir yana ortadaki “hukuku aşan ve Türkiye’nin birinci partisi CHP’yi kurumsal olarak töhmet altında bırakan” iddialara da sessiz kalmam ve kalamam…”