Hibrit terörün bir parçası DEAŞ ve uyuyan hücreler

Terörsüz Türkiye Süreci kararlı bir şekilde sürüyor. Suriye coğrafyasında YPG/SDG’nin tasfiyesi ya da Suriye’de oluşacak yapıya entegrasyonu henüz gerçekleşmese de terör örgütü PKK’nın tasfiyesi durumunda Türkiye ulusal güvenlik ve tehdit sıralamasında önemli bir meseleyi gündeminden çıkarmış olacak.

Hibrit savaşın bir unsuru şeklinde aparat olarak kullanılan terör örgütleri konusunda Türkiye’nin iç güvenlik harekâtında önemli tanımlamalar ve hazırlıklar bulunuyor.

Son dönemde DEAŞ ve radikal yapılara düzenlenen operasyonları bu kapsamda değerlendirmek gerekir.

Türkiye, PKK’yı bertaraf ettikten sonra uyuyan hücrelerin ve PKK’nın yerine geçebilecek örgütlerin hedefi olmamak için terörle mücadele konseptini güncelliyor. Her türlü tehdide karşı mücadele konusunda hazırlıklı olmak gerekiyor.

İÇ GÜVENLİK MİMARİSİNDE YENİ SÜREÇ

Türkiye, PKK’yı silahlı kapasite, lojistik ağ, finansman ve insan kaynağı açısından tasfiye edebilirse; bu yalnızca bir terör örgütünün sona ermesi anlamına gelmiyor. Aynı zamanda Türkiye’nin iç güvenlik mimarisinde yeni bir dönemin başlaması anlamına geliyor.

Tarihsel süreç ve tecrübelerimiz bize; bir terör örgütünün bitmesi, terör tehdidinin tamamen ortadan kalkması anlamına gelmediğini yakıcı bir şekilde gösteriyor.

Sahada oluşacak güç boşluğunun, yeni aktörler tarafından doldurulmaması için zinde, güçlü ve hazırlıklı olmak gerekiyor.

Terör örgütü PKK ve diğer bütün unsurlarının tasfiye edilmesiyle; güney sınır hattımızda, büyükşehirlerde, yer altı ağlarında, terörün finansmanında kullanılan uyuşturucu madde ve silah kaçakçılığı, yasa dışı bahis ve kripto para gibi konularda mücadeleye devam etmek gerekiyor. Terörün finansmanı başlı başına bir mücadele alanını oluşturuyor.

Türkiye’nin bu süreçte hibrit savaş eylem planı kapsamında yeni ideolojik, etnik veya mezhebi temelli yeni yapılanmalara karşı duyarlı, hazır ve tetikte olması gerekiyor.

YENİ TEHDİTLER

Türkiye’nin karşı karşıya kalabileceği yeni tehditler, daha küçük hücreler şeklinde, daha düşük görünürlükte ve daha radikal bir şekilde karşısına çıkabilir. Bunun için yeni bir tanımlamaya ve yol haritasına ihtiyaç var. Zira 50 yıla yakın bir süredir PKK ile mücadele eden Türkiye, önemli terörle mücadele tecrübesi yanında örgütün her şeyine hakim olmuştu.

Son dönemde DEAŞ’a yönelik hücre operasyonlarının artması; İstanbul, Ankara, Konya, Gaziantep, Adana gibi kentlerde operasyonlar ve tutuklamaların gerçekleşmesi; istihbarat kapasitesinin yüksekliği kadar önleyici güvenlik anlayışının da bir sonucu.

Daha açık tanımlamayla DEAŞ ya da benzeri terör örgütleri PKK’dan boşalan alanı doldurma, Türkiye’yi yeniden lojistik alan ve hedef ülke olarak konumlandırmak isteyebilir.

Türkiye, Müslüman nüfuslu, laik bir demokratik cumhuriyet olması, NATO üyesi olması, Batı ile entegrasyonu ve sorunlu coğrafyada Suriye-İran-Irak hattına komşu olması sebebiyle hem stratejik geçiş alanında yer alıyor, hem de terör örgütleri tarafından ideolojik bir düşman olarak görülüyor. Terör örgütleri açısından propaganda değeri yüksek bir hedef olarak algılanabiliyor. Üstüne bir de bu terör örgütlerinin bazı bölge ülkeleri ve egemen güçler tarafından kullanılması eklendiğinde tehdidin boyutu daha da artıyor.

Türkiye’de bulunan sığınmacıların tamamı toptancı bir anlayışla güvenlik riski olarak değerlendirilemez; ancak kontrolsüz kitle hareketleri, büyük göçler ve bölgesel istikrarsızlık, radikal bazı yapıların ülkemize sızması için elverişli ortam oluşturur. Çok yaygın olmasa da uyuyan hücreler, aile ve akrabalık bağları üzerinden gizlenen mikro yapılar her zaman tehdit olarak görülür. Bu yapılar, yıllarca bekleyebildiği gibi uygun politik ve askeri kriz anlarında devreye sokulabilir.

PKK SONRASI ORTAYA ÇIKABİLECEK ÖRGÜTLER

PKK’nın tasfiyesi sonrasında Türkiye’yi zorlayabilecek yapılar; DEAŞ ve El Kaide gibi selefi/cihatçı yapılar olabileceği gibi Suriye, Irak, Afganistan ve Orta Asya cumhuriyetlerinden dönen yabancı savaşçı artıkları, kimliksiz veya sahte kimlikli göçmenler olabilir.

Ayrıca sosyal medyada dijital şekilde örgütlenen bazı yapılar radikalleşme eğiliminde olan kimseleri ağlarına katabilir. Bu anlamda dijitalde faaliyet gösteren ideolojik bazı yapılanmaları takip edip önlem almak gerekebilir.

Türkiye’nin uzun PKK ile mücadele tecrübesinde gelişmiş istihbarat kapasitesi, birimler arasında oluşan yüksek eşgüdüm, uçar birlik harekatı da yapabilen özel harekat ve komando birlikleri, donanımlı düzenli ordusu, sınır ötesi operasyon tecrübesi, gelişen sinyal istihbaratı, önleyici operasyon tecrübesi PKK gibi büyük bir terör örgütünün boşluğu doldurmasını ve palazlanmasını güçleştiriyor.

Ancak uluslararası destek de yeni terör örgütlerinin ortaya çıkabilmesine olanak sağlıyor. Türkiye PKK sonrası süreçte biçim değiştirmiş ve küçük hücrelere geçmiş terörle, toplumsal huzuru hedef alan düşük yoğunluklu terörle mücadele etmeye hazır olacaktır.

Yeni dönemin hibrit tehditleri sadece askeri ve polisiye tedbirlerle değil; sosyal, dijital, istihbari ve insani boyutuyla da çok yönlü bir mücadeleyi gerektiriyor.

Bu anlamda Terörsüz Türkiye Projesi, terör meselesini dar bir alana hapsederek kontrol altına alabilen ve yönetebilen bir devlet kapasitesi sunacaktır.

Bu süreç başarıyla sonuçlandığında, Türkiye’nin güvenlik paradigmasında köklü değişiklikler meydana gelecektir.

Kolay olmasa da PKK’nın askeri, örgütsel ve ekonomik bütün unsurlarıyla tasfiye edilmesi Türkiye’ye; bölgesel güç kapasitesini artırdığı, ekonomisini daha iyi yönetebildiği, vatandaşıyla bağını güçlendirdiği ve enerjisini başka alanlara yönlendirdiği bir sürecin kapısını aralayacaktır.

Orta Doğu’da istikrarsızlık sürdükçe tetikte olmakta fayda vardır. Üzerine bir de Doğu Akdeniz ve Karadeniz’deki potansiyel gerginlikler eklendiğinde teyakkuzda olmak her zaman iyidir.