Herkes 3 gün sonra çıkacak bu albümü konuşuyor: Eleştirmenler başyapıt diyor

Albümün bazı kısa bölümleri The New York Times’ın müzik podcast’inde paylaşıldı ve dünyanın çeşitli yerlerinde ücretsiz dinleme etkinlikleri düzenlendi, ancak tamamını henüz herkes dinleyemedi. Dinleyen az sayıdaki kişiler arasında, Rolling Stone Brasil ve The Guardian gibi uluslararası yayınların eleştirmenleri yer aldı. İki yayında da Lux, 5 üzerinden 5 puanla değerlendirildi.

Rolling Stone Brasil: “Operatik bir başyapıt”

Rolling Stone Brasil eleştirmeni Daniela Swidrak, albümü “pop yıldızı olmanın anlamını yeniden tanımlayan operatik bir başyapıt” olarak nitelendirdi.

Swidrak’a göre Rosalía, bu albümle kariyerinde bir adım daha ileri gidiyor:

“Pop müzik tarihinde bazı sanatçılar tüm haritayı terk edip yeni bir bölge çizer. Rosalía bunu daha önce de yapmıştı.El Mal Querer ile flamenkoyu modernleştirdi, Motomami ile reggaeton ve Karayip ritimlerini yeniden tanımladı. Ama Lux ile sadece sınırları genişletmiyor; sıfırdan bir katedral inşa ediyor, taş taş, nota nota, dil dil.”

Eleştirmen, Motomami ile kıyaslandığında bu albümün “tamamen farklı, daha iddialı ve çok daha riskli” olduğunu belirtiyor. Motomami’yi “yatay”, Lux’u ise “dikey” bir çalışma olarak tanımlıyor:

“Bu bir ruhsal yükseliş, müzik aracılığıyla ilahi olana ulaşma çabası. Motomami gibi bir şey bekleyenler için şunu net söyleyebiliriz: Lux buna hiç benzemiyor.”

Swidrak, Rosalía’nın vokal performansını da övüyor:

“Sesini hiç bu kadar ilahi, neredeyse göksel duymamıştık. Bu, kariyerinin en etkileyici vokal performansı — hatta belki de son on yılların herhangi bir pop yıldızının sergilediği en etkileyici ses çalışması.”

Swidrak, albümün iyi bir ses sistemiyle veya kaliteli kulaklıkla dinlenmesi gerektiğini belirterek, “tamamen dikkat gerektiren, karşılığında ise transandantal bir deneyim sunan bir albüm” diyor.

The Guardian: “Klasik ile kaos arasında, benzersiz bir çarpışma”

İngiliz gazetesi The Guardian’da ise Alexis Petridis, Lux’u “klasik müzikle kaosun çarpıştığı, başka hiç kimsenin yapamayacağı kadar özgün bir çalışma” olarak tanımlıyor.

Petridis’e göre albüm, “günümüz hit listelerinde bulunabilecek herhangi bir şeyden çok daha fazla klasik müziğe yakın.”

O>to-tune, flamenko alkışları, rap bölümleri, yaylı düzenlemeler gibi bazı pop unsurları bulunsa da bunlar hiçbir zaman merkeze yerleşmiyor:

“Aksine, bunlar sanki yabancı bir manzaranın üzerinde süzülen tuhaf hayaletler gibi.”

Gazeteci, albümdeki mistik temaların yer yer dünyevi detaylarla da iç içe geçtiğini söylüyor.

Özellikle La Perla adlı şarkıda “medalla de oro de los hijos de puta” (piçlerin altın madalyası) gibi dizelerin, Rosalía’nın eski sevgilisi Rauw Alejandro’ya gönderme olabileceğini belirtiyor.

Petridis, Lux’un hikâyesini anlamak için çaba gerekse de, deneyimin büyüleyici olduğunu vurguluyor:

“Ne olup bittiğini tam olarak anlamasanız bile, Lux baştan sona büyüleyici ve etkileyici bir deneyim sunuyor.”

Ayrıca albümün dinleyiciden büyük bir teslimiyet beklediğini belirtiyor:

“Rosalía’nın tarzına kendinizi bırakmanız gerekiyor. Albüm uzun ve karmaşık; İspanyolca, Mandarin, Ukraynaca ve Latince arasında ani geçişler yapıyor.”

Petridis, Rosalía’nın vokal yeteneğini “Royal Opera House solistleriyle yarışabilecek güçte” olarak tanımlıyor:

“Portekiz fadoları arasında hem rap yaparken hem de bir opera sanatçısının gücüyle şarkı söylerken aynı derecede rahat.”

Son olarak, Lux’un “algoritma çağında direniş” anlamı taşıdığını söylüyor:

“Bugün dinleyiciler müziği seçmeyi değil, algoritmanın seçmesine izin vermeyi tercih ediyor. Lux ise tam tersini istiyor: dikkat, sabır ve farkındalık. Ama bu çaba karşılığını veriyor. Çünkü içinde değerli bir ders saklı: anlamak için çabalarsan, gerçekten ödül alırsın.”