Gördükleri şey karşısında dona kaldılar: Dünyayı ayağa kaldırdı Sözcü Gazetesi

Fransa'nın güneybatısında yer alan Bruniquel Mağarası'nın derinliklerinde yürütülen çalışmalarda, yaklaşık 175.000 yıl öncesine ait olduğu tahmin edilen bir diz izi keşfedildi. Bilim insanları, bu izin bölgedeki gizemli dairesel yapıları inşa eden Neandertallere ait olabileceği hipotezi üzerinde duruyor.

Toulouse yakınlarındaki mağaranın girişinden 336 metre içeride bulunan iz, dikit parçalarından oluşturulmuş halka şeklindeki yapıların hemen yanında tespit edildi. Söz konusu izin, dikitleri de meydana getiren kalsiyum karbonat tabakasıyla kaplanması sayesinde günümüze kadar bozulmadan ulaştığı belirtildi.

LİTERATÜRDE NADİREN RATSLANIYOR 

Kraliyet Belçika Doğa Bilimleri Enstitüsü'nden Sophie Verheyden, antik ayak izlerinin sık rastlanan bulgular olmasına rağmen diz izlerine literatürde nadiren rastlandığını ifade etti. Uzmanlar, bölgedeki diğer pek çok izin mağara ayıları tarafından tahrip edildiğini ancak bu izin bir hayvana ait olmadığının kesinleştiğini bildirdi.

175 YIL ÖNCE İNŞA EDİLDİ 

Nature ve Quaternary Science Reviews dergilerinde yayımlanan araştırmalara göre, mağara içindeki dairesel yapılar kasıtlı olarak yerleştirilmiş yüzlerce dikit parçasından oluşuyor. Radyoizotop analizleri, yapıların 175.000 yıl önce inşa edildiğini gösteriyor. Bu tarih, modern insanın (Homo sapiens) henüz Avrupa'ya ulaşmadığı bir döneme denk geldiği için yapılar doğrudan Neandertallere atfediliyor.

DNA ANALİZİ İHTİMALİ ÜZERİNDE DURULUYOR 

Viyana Üniversitesi'nden Mareike Stahlschmidt, izin mineralleşme sürecinin hızı sayesinde içerisinde biyolojik materyal barındırabileceğini belirtti. Kalsit tabakasının altına sızmış olabilecek deri hücresi, saç veya kan kalıntılarından DNA elde edilmesi ihtimali üzerinde duruluyor.

SEMBOLİK BİR FAALİYET İÇİN KULLANILDIĞI ORTAYA ÇIKTI 

Mağaranın tamamen karanlık olan derinliklerinde bu yapıların neden inşa edildiği henüz kesinlik kazanmadı. Araştırmacılar, bölgede bulunan ateş izlerinin Neandertallerin yeraltı ortamına uyum sağladığını ve aydınlatma teknolojisini kullandığını kanıtladığını savunuyor. Yapıların konumu, bu alanın barınma amacından ziyade sembolik veya kültürel bir faaliyet için kullanılmış olabileceği ihtimalini güçlendiriyor.