Gazzeli gazeteci Amer: Ben bir sayı değilim, bir hikayem var Gündem Haberleri

Gazze’de çocukken evi yıkılan gazeteci Ruwaida Amer, yaşadığı travmanın kendisini hakikatin tanığı olmaya zorladığını söyledi. 7 Ekim sonrası saldırılarda hem gazeteci, hem sivil hem de öğretmen olarak hayatta kalma mücadelesi veren Amer, yaşananların açık bir soykırım olduğunu vurguladı. “Beni susturmak istediler ama başaramadılar; ben bir sayı değilim, gerçek bir hikâyem var” diyen Amer, Gazze hakkında konuşmaktan asla vazgeçmeyeceğini belirtti.

Gazze’de yaşanan soykırımın en güçlü tanıklarından biri olan gazeteci Ruwaida Amer, hem mesleki cesareti hem de insan hakları mücadelesiyle savaşın karanlığında hakikatin sesi olmayı sürdürüyor. Gazze’de çocuk yaşta evinin yıkılışına tanıklık eden Amer, bu travmanın kendisini gazeteciliğe yönlendirdiğini anlattı. Ekim 7’den sonra başlayan saldırılarda hem bir gazeteci hem bir sivil hem de bir öğretmen olarak hayatta kalma mücadelesi verdiğini vurgulayan Amer, “Gazeteci olmayı seçmedim; çocukluğumda evim yıkıldığında bu kader bana seçtirildi. Çocukken evimi yıktılar, büyüdüğümde tanıklığımı susturmak istediler. Sekiz yaşında enkazın üzerinde sessizce oturan bir çocuktum; bugün o sessizliği dünyaya anlatıyorum. Ben sadece bir sayı değilim. Gerçek bir hikâyem var” dedi. Röportajda, savaşın bir “soykırım” olduğunu açıkça ifade eden Amer, ateşkes sürecini ise soykırımın sonlanması değil dünyanın vicdanına çekilmiş bir perde olarak yorumladı.

GAZETECİLİĞİ SEÇMEK ZORUNDA KALDIM

Gazeteciliği seçmediğini, çocukluktan itibaren yaşanan acıların herkes tarafından bilinmesi isteğinin kendisini adeta esir aldığını ifade eden Amer, “2000 yılında, Ramazan Bayramı gecesinde, İsrail ordusu buldozerlerle evimi yıkmaya karar verdi ve tüm mahalleyi yerle bir etti. Yaklaşık 8 yaşındaydım ve enkazın üzerine oturdum. Etrafımda çoğu yabancı dil konuşan yabancı gazeteciler ve bazı Arapça konuşan gazeteciler vardı” dedi. Biyoloji okumasına rağmen yaşanan haksızlıkları ifade etme isteğini bastıramadığını ifade eden Amer, “İçlerindeki duyguları dile getiremeyen çocukların sesi olmak istiyordum. Bu yüzden gazeteci olmayı seçtim; çocukluğumda İsrail işgali altında yaşadığım zor koşullar nedeniyle” dedi.

GAZETECİ ARKADAŞINI KAYBETTİ

Ailesinin hayatından endişe duyduğunu bu yüzden 7 Ekim sonrasında gazeticilik yapmasına karşı olduklarını ifade eden Amer, “Asla atlatamayacağım zor ve trajik olaylar yaşadım. İki yıl boyunca böylesine büyük bir adaletsizliğe tanıklık ettiğime hâlâ inanamıyorum” dedi. Nitekim savaş süresince defalarca kez ölüm tehdidi atlatan Amer, yakın arkadaşlarının da ölümüne şahit oldu. 25 Ağustos’ta İsrail’in Nasser Hastanesi’ne düzenlediği saldırıda ölen Maryam Abu Daqqa da onlardan biriydi.

ÜÇ ÖĞRENCİSİ ÖLDÜ

Gazze ve Gazze’nin çocukları için tüm enerjisiyle çalıştığını ifade eden Amer, “Hem bir yurttaş, hem bir gazeteci hem de bir öğretmenim. Olayları takip etmek, hikâyeler çekmek ve belgeseller üretmek için sürekli yer değiştirdim” dedi. Biyoloji mezunu olduğu olduğu için öğretmenlik yaptığını ve çocukların geleceğine çok önem verdiğini söyleyen Amer, ikinci evim diye tanımladığı okulun savaş sırasında bombalanmasıyla yaşları 10-13 olan 3 öğrencisini de kaybetti.

SALDIRIDAN SAĞ KURTULDU

Yaşadıkları şeyin soykırım olduğunu, on binlerce sivilin korkunç saldırılarla öldürüldüğünü ve aileler nüfus kayıtlarından tamamen silindiğini belirten Amer, “İsrail ordusu yüzlerce gazeteciyi öldürerek Gazze’yi dünyadan izole edebileceğini düşünüyor. Gazze hakkında konuşmayı asla bırakmayacağım” dedi. Bombardımanda evlerinin de hedef aldığını ifade eden Amer, “O sesi hiç unutamıyorum. Ruhum sanki asılı kaldı. Saniyeler saatler gibi geçti. Evin tavanı delindi ve herkes çığlık atıyordu” dedi.

HAYVAN YEMİ TÜKETMEK ZORUNDA KALDIK

Çoğu zaman bir lokma yiyecek bulamadıklarını ve hayvan yemi tüketmek zorunda kaldıklarını ifade eden Amer, “Kıtlığı insan onuruna yapılmış bir hakaret olarak gördüm; sabah uyanıp ne yiyeceğini bilememek, hayatta kalabilmek için kuş ve hayvan yemleri aramak zorunda kalmak. Bu insanlık için aşağılayıcı bir deneyimdi ve ne yazık ki bunu yaşamak zorunda bırakıldık” dedi. Ailesiyle birlikte bu acıları yaşadıklarını kaydededen Amer, annesinin açlıktan bitkin düştüğünü ve kuzeninin bir deri bir kemik kaldığını kaydetti.