Galatasaray ın futbolu hiç umut vermedi: Okan Buruk un kritik hatasını açıkladı

Serin bir Manchester gecesinde, Galatasaray’ın üzerine İngiltere'nin sisi değil, cehennem ateşi çöktü.
İngilizler eksiklerle çıktılar sahaya. Yedi eksik… Kâğıt üstünde yarım takım.
Ama futbol kâğıtla oynanmıyor; yürekle, akılla ve cesaretle oynanıyor.
Etihad’ın çimlerinde yarım Manchester, tam Galatasaray’ı oyundan sildi.
Sarı-kırmızılılar özellikle ilk yarı öylesine silik, öylesine ruhsuzdu ki; kaleci Donnarumma bu maçı anlatırken torunlarına “Bir gün hiç yatmadan maç bitirdim” diyecek belki de.
İlk 45 dakikada kalesine gelen tek şut…
Yere yatmadı. Eldiveni kirlenmedi. Forması bile terlemedi.
Galatasaray orta sahada adeta beyaz bayrak çekmişti.
Topa değil, kadere koşan bir takım vardı sahada.
Ve insan ister istemez soruyor.
Bu teslimiyetin adı nedir?
Bu suskunluğun sebebi kimdir?
Torreira kulübede…
Evet, yanlış duymadınız: Sahanın kalbi yedekte atıyor.
Okan Buruk’a sormak gerekiyor:
Torreira ile neden başlamadın?
Sakatlığı varsa neden kadroda?
Kadrodaysa, neden oyunda değil?
Çünkü futbol bazen taktik değil, izah ister.
İngilizler orta sahayı ele geçirdi mi, gerisi gelir.
Öyle de oldu.
Topu aldılar, aklı aldılar, oyunu aldılar.
Doku iki kez kanadı yardı,
Haaland ve Cherki fişi çekti.
Skor tabelası devre arasında 2-0’ı gösterirken,
Galatasaray soyunma odasına skordan çok sorularla gitti.
İkinci yarıya Galatasaray biraz daha istekli çıktı. Ama bu istek, niyetle sınırlı kaldı. Oyuna, skora, rakibin dengesine dokunamadı.
Hücumda yine çoğalamadılar.
Tek gol umudu Osimhen’di.
O da bir kez…
Sadece bir kez “Buradayım” dedi, onu da kaleci önledi.
Sonrası sessizlik.
Sonrası ofsayt.
Ve 67. dakikada Torreira oyuna girdi. Ama bu bir hamle değildi.
Bu, gecikmiş bir özürdü.
Okan Buruk’un Torreira’yı oyuna alması, maçı çevirme arzusundan çok, yarın sorulacak soruları bugünden susturma çabası gibiydi.
İnsan sormadan edemiyor.
Madem Torreira 30 dakika oynayacak durumdaydı,
neden bu takım maça onsuz başladı?
Skor 0-0 iken mi lazımdı, yoksa 2-0 olduktan sonra mı?
Çünkü futbolun da bir mantığı vardır.
Skor 2-0’a geldikten sonra oyuna giren bir ön liberonun mucize yaratması beklenmez.
O saatten sonra Torreira ne yapacak?
Geri mi alacak golleri,
yoksa geç kalmış bir doğruluğu mu temsil edecek?
Bazı hamleler oyunu değiştirir.
Bazıları ise sadece teknik adamın vicdanını rahatlatır.
Ve bu maçta Torreira değişikliği,
sahaya değil, kenar yönetimine yazıldı.
Neyse ki Galatasaray 2-0 yenilgiye rağmen kıl payı ilk 24'e girmeyi başardı.
Ama bu futbol hiç umut vermiyor.
Şampiyonlar Ligi gibi üst düzey bir organizasyonda bu kadar alt düzey futbolun başarı getirmesi mucize olur.
Okan Buruk’un bir an önce aklını başına alması gerekiyor.
Zira elindeki kadro ligi idare etsin diye değil, Avrupa’da ses getirsin diye kuruldu.