Elma dahil 11 meyvenin yenmesi ve ülkeye sokulması yasak: İşte nedeni Sözcü Gazetesi

Sofralarımızın vazgeçilmezi olan meyveler, bazen bir ülkenin tarımını çökertecek bir "biyolojik silah" bazen de kamu huzurunu bozan bir "koku bombası" olarak görülebiliyor. Çoğu zaman tadı ya da besin değeriyle değil taşıdığı risklerle gümrük kapılarına takılan yasaklı meyvelerin yasaklanma nedenleri ise oldukça ilginç.

Listenin en popüler yasaklısı kuşkusuz Durian. Tadı eşsiz olsa da kükürt ve bozulmuş gıdayı andıran yoğun kokusu, bu meyveyi birçok ülkede otellerden ve toplu taşımadan men etti. Diğer yandan Güney Amerika'nın yerel lezzeti Pequi, sadece tarımsal endişelerle değil; içindeki sert dikenlerle tüketiciyi yaralama riski taşıdığı için de denetim altında tutuluyor.

Özellikle narenciye endüstrisi, ithal hastalıklara karşı son derece savunmasız. Bu yüzden Pomelo, sertifikasyon süreçlerinden geçemediği sürece birçok sınır kapısından geri çevriliyor. Benzer şekilde, hem Beyaz hem de Pembe Guava, kontrolü imkansız istilacı böceklere yataklık edebildiği için "yüksek riskli" kategorisinde yer alıyor.

Mango: Kalıcı bir yasaktan ziyade, meyve sineği salgınlarına göre değişen dönemsel ve bölge odaklı kısıtlamalarla karşılaşıyor.

Şeker Elması ve June Eriği: Yumuşak dokuları ve tatlı etleri nedeniyle böceklerin radarına giren bu meyveler, tarım havzalarını korumak adına çoğu zaman tamamen yasaklanıyor.

Bazı meyvelerde yasak, meyvenin kendisinden ziyade yolculuk biçimiyle ilgili. Bunlardan biri Türkiye'de de sıklıkla tüketilen meyvelerden biri olan elma. 

Elma: Birçok ülke, elmanın kendisini değil, raf ömrünü uzatmak için kullanılan ve kendi standartlarına uymayan kimyasal kaplamaları yasaklıyor.

Çarkıfelek (Passion Fruit): Taze hali mikroskobik larvalar barındırabildiği için birçok ülke bu meyveyi sadece püre veya meyve suyu gibi "işlenmiş" ve güvenli hale getirilmiş formlarda kabul ediyor.

Yıldız Meyvesi (Starfruit), listenin en komplike üyelerinden biri. Hem yerel çiftlikleri tehdit eden zararlılara ev sahipliği yapması hem de böbrek hastaları için riskli bileşikler içermesi, düzenleyici kurumların "en kötü senaryoyu" düşünerek sıkı kontroller uygulanmasına neden oluyor.