Dudullu’da işe alım skandalı: Müşteri böyle istiyor başını açar mısın? Hayat Haberleri

İstanbul Dudullu’da bir temizlik firmasının yayınladığı iş ilanı, çalışma hayatındaki ayrımcılığı bir kez daha gözler önüne serdi. "Başı açık kadın personel" şartıyla yayınlanan ilanın ardından yapılan telefon görüşmesinde, işverenin adaydan başını açmasını talep etmesi pes dedirtti.

Turpak Temizlik Hizmetleri, Dudullu İMES Sanayi Sitesi’ndeki ofis projeleri için bir iş ilanı yayınladı. İlanın detay kısmında, aranılan personelin görev tanımları sıralanırken araya sıkıştırılan “başı açık çalışacak” ifadesi dikkat çekti. Tecrübeli personel arayan firmanın liyakatten önce kılık-kıyafet ve inanç özgürlüğünü hedef alan bu şartı ayrımcılık olarak yorumlandı.

Dudullu İMES Sanayi Sitesi

“Başınızı açarak çalışabilir misiniz?”

İlanın üzerine firma arandığında, telefonun ucundaki yetkiliden anayasal hakları hiçe sayan bir soru yöneltildi. "Başınız açık mı, kapalı mı?" Muhatabının başörtülü olduğunu belirtmesi üzerine ise skandal bir teklif geldi: “Açıp çalışır mısınız acaba? Bazı insanlar yapabiliyor bunu, ofiste başını açıyorlar ve normal çalışıyorlar. O yüzden size sordum”.

Bahaneleri hazır: Müşteri böyle istiyor

Bu durumun bir ayrımcılık olduğunu ve neden böyle bir teklifte bulunulduğunun sorulması üzerine firma yetkilisi sorumluluğu müşteriye attı. Yetkili, “Müşterimizin bir isteği var, ben müşterinin isteğine göre hareket etmek zorundayım. Ona göre personel bakıyoruz” diyerek yapılan hak ihlalini normalleştirmeye çalıştı.

Hukukçular uyarıyor: Hem suç hem hak ihlali

Konuya ilişkin hukuki değerlendirmede bulunan Av. Bekir Özata, iş ilanında yer alan bu tür ifadelerin anayasal ve yasal bir suç olduğunu vurguladı. Özata şu ifadeleri kullandı:

"İş ilanında ‘başı açık kadın’ şartına yer verilmesi, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 5. maddesinde düzenlenen eşit davranma ilkesine açıkça aykırıdır. İş ilişkisinin kurulması aşamasında din, inanç ve yaşam tarzı temelinde ayrım yapılması hukuken yasaktır. Bu tür uygulamalar yalnızca iş hukuku bakımından değil, aynı zamanda Türk Ceza Kanunu’nun 122. maddesi kapsamında ‘nefret ve ayrımcılık suçu’ olarak da değerlendirilebilir. Bireylerin belirli bir inanç veya yaşam tarzı nedeniyle işe erişiminin engellenmesi cezai sorumluluk doğurur."