Doğar doğmaz cehennemi yaşamış, 6 yaşındayken dünyayı dehşete düşürmüştü! Şimdi ne yaptığına inanamayacaksınız

Beth Thomas'ı tüm dünya 1990 yılında yayınlanan bir televizyon belgeseliyle tanıdı. "Child of Rage" (Öfkenin Çocuğu) isimli belgesel, akılalmaz detaylar içeriyordu.

6 yaşındaki Beth'in şiddet eğilimi, en kanlı korku filmlerini bile gölgede bırakıyordu. Küçük kız hayvanlara işkence ettiğini, kuş yavrularını öldürdüğünü ve henüz bebek denebilecek yaştaki erkek kardeşinin kafasını beton zemine vurduğunu büyük bir ciddiyetle anlatıyordu.

Evlatlık bir çocuktu Beth ve öz kardeşini öldürmeye kararlıydı. Bu amaçla mutfaktan sürekli bıçak çalıp fırsat kolluyordu. Bunu fark eden anne ve babası Julie ve Tim Tennent, geceleri uyurken kızın kapısını kilitliyordu.

Ancak Beth, kötü bir çocuk olduğu için şiddet eğilimli değildi. Neredeyse doğduğu günden itibaren cinsel ve duygusal istismara uğramış bunun sonucunda nadir görülen bir bağlanma bozukluğu geliştirmişti. Bu bozukluk nedeniyle insanlara güvenemiyor, doğruyu yanlıştan ayırt edemiyordu.

Bağlanma teorisine göre, insanlar hem kişisel hem de romantik ilişkilerde, karşılarındaki kişilerle farklı biçimlerde ilişki kuruyor. Bu ilişkilenme biçimleri, bebeklerin hayatlarındaki ilk dönemlerindeki bakım verenlerle olan etkileşimleri tarafından şekilleniyor.

DOĞDUKLARI ANDAN İTİBAREN CEHENNEMİ YAŞADILAR

Daily Mail'in aktardığına göre, 1990'da yayınlanan belgeselde, Tennent çifti Beth ve kardeşi Jonathan'ı nasıl evlat edindiklerini anlatıyordu.

Tennent'lar çocukları Şubat 1984'te evlat edinmişti. O sırada Beth 19, Jonathan ise 7 aylıktı. Anneleri Jonathan'ı dünyaya getirdikten sonra kısa süre sonra böbrek yetmezliği sonucu hayatını kaybeden çocuklar, alkolik babalarına muhtaç kalmıştı.

Adam Beth'e defalarca tecavüz etmişti. Sosyal hizmetler görevlileri çocukları almaya geldiklerinde, Jonathan'ı ekşimiş sütlerle dolu şişelerin arasında yatarken bulmuşlardı. Bebek, uzun süre kirli yatakta yattığı için kafasında yaralar açılmıştı.

Ancak çocukların yaşadıkları işkencelerin travması, yıllar sonra ortaya çıkacaktı.

KARDEŞİNE VE EVDEKİ HAYVANLARA ZARAR VERİYORDU

Tennent'lar, Beth'in geceleri kendileri uyurken Jonathan'ın odasına girip çocuğu sürekli yumrukladığını fark ettiklerinde, geceleri kapıyı kilitlemeye başlamışlardı. Beth, Jonathan'a zarar vermenin yanı sıra evdeki hayvanlara da iğneler batırıyordu.

Julie, belgeselde, "John sabahları sürekli ağlıyor ve karnının ağrıdığını söylüyordu. Uzun süre bağırsaklarında bir sorun olduğunu ya da bir şeylere alerjisi olduğunu düşündük. Bu yüzden doktora da götürdük. Ama sonunda Beth'in geceleri odasından çıkıp John'un karnına vurduğunu fark ettik. Bu nedenle çocuğu korumak için son çare olarak kapısını kilitlemeye başladık. Amacımız Beth'i engellemekti" diye anlatıyordu.

Tennent'ların kapıyı kilitlemesinin sebeplerinden biri de Beth'in mutfaktan bıçakları çalıp, evin çeşitli yerlerine saklamasını önlemekti.

KAYBOLAN BIÇAKLARI BETH'İN SAKLADIĞI ANLAŞILDI

Julie belgeselde, bıçakları Beth'in çaldığından şüphelendiği için kendini kötü hissettiğini ancak bir noktada gerçekle yüzleşmek zorunda kaldığını anlatıyordu.

Dediğine göre, bıçaklar ortadan kaybolduktan birkaç hafta sonra, Beth masanın başında oturmuş resim yaparken, yüzünde kötücül bir gülümsemeyle, "O bıçaklar nasıl bir şeydi? Gümüş gibi miydiler? Bu boyda mıydılar?" diye sormuş, Julie de bıçakları küçük kızın sakladığını anlamıştı.

Üstelik bıçaklar kaybolmadan önce Beth, açık açık kardeşini öldürmek istediğini söylemiş ve çocuğun kafasını defalarca beton zemine vurmuştu.

REAKTİF BAĞLANMA BOZUKLUĞU TEŞHİSİ KONDU

Belgeselde anlatıldığına göre, Beth çok küçük yaşta çok korkunç şiddet olaylarına maruz kaldığı için vicdan, sevgi, güven gibi duygular taşımıyordu. Bu nedenle özellikle kardeşine karşı uygunsuz tavırlar sergiliyordu.

Bu tavırları ve ani çıkışları nedeniyle klinik psikolog Ken Magid, Beth'e Reaktif Bağlanma Bozukluğu (RBB) teşhisi koydu.

Dr. Magid'in uzmanlık alanı, hayatlarının ilk yıllarında çok ağır travmalar geçirdikleri için başkalarıyla bağ kuramayan çocuklardı ve Beth, Magid için ideal bir vakaydı.

BETH YILLAR SONRA BUNLARI ANLATACAKTI

Beth yıllar sonra 2016'da BBS Radyo'ya verdiği röportajda bağlanma teorisini şöyle anlatıyordu: "Hayatın ilk yılında bebek bir ihtiyacı olduğunda ağlar. O ağlamayla derhal ilgilenilmezse öfkeye dönüşür. Çünkü çocuklar çok çaresiz ve umutsuzdurlar, çünkü kendilerine bakamazlar. Dolayısıyla o ihtiyaçları tatmin edici bir biçimde karşılandığında, o bakım veren kişiye güvenmeyi öğrenirler ve bir bağ kurarlar. Benim çocukluğumda o ihtiyaçlarım karşılanmadığı için o tatmini yaşamadım ve dolayısıyla o güven inşa edilmedi."

Bağlanma bozukluğu olan çocukların ortak noktalarına da değinen Beth, "Bu çocuklar sevgiyi kabul edemezler ve veremezler. Bunun sebebi kendilerini güvende hissetmek için çaresizce durumu kontrol altına almaya çalışmalarıdır. Benim çok büyük kontrol sorunlarım vardı. Fazlasıyla sinsi bir çocuktum, hem kendime hem de başkalarına zarar veriyordum" ifadelerini kullanıyor ve ekliyordu:

"Küçük kardeşime şiddet uyguluyordum. Birlikte evlat edinilmiştik ve 18 aylıktan itibaren öfkemi hem ondan hem de bizi evlat edinen aileden çıkarıyordum. Bu çocuklar bulundukları ortamda kendilerini güvende hissetmiyorlar çünkü daha önce bulundukları ortamda istismara uğrayıp korkuyorlar. Bu nedenle kendi kontrollerini oluşturuyorlar. Kendilerini güvende hissetmek ve canlarının bir kez daha yanmasını önlemek için durumu kontrol ediyorlar çünkü gardlarını düşürdüklerinde canları çok yanmış."

ARTIK BAŞKA ÇOCUKLARA YARDIM EDİYOR

Beth'in kendi çocukluğuyla ilgili bu kadar düzgün bir biçimde konuşabilmesinin sebebi, bağlanma davranışını sıfırlamak için oldukça yoğun ve tartışmalı terapiler almış olması.

Bu sayede hayatı bir kez daha değişen Beth, şimdilerde yenidoğan ünitelerinde hemşirelik yapıyor ve bağlanma bozukluğu olan çocukların ebeveynlerine pes etmemelerini öğütleyen konferanslar veriyor.

"HER ŞEYİ YAPABİLİRLER"

Belgeselde anlatıldığı üzere, Dr. Magid, Tennent ailesine Beth'i tanınmış çocuk travması uzmanı Nancy Thomas'ın yanına göndermelerini tavsiye etti.

Thomas belgeselde "daha önce birçok kez cinayet işlemiş çocuklarla" çalıştığını belirtiyor ve "İnsanlar dokuz yaşında bir çocuğun soğukkanlılıkla cinayet işleyebileceğini düşünmüyor ama bunu yapıyorlar. Bağlanma sorunu kalbe, önemseme becerisine ve sevme becerisine büyük zarar veriyor. Önemsemiyor ve sevmiyorlar. Her şeyi yapabilirler" diye konuşuyordu.

Thomas'ın yöntemleri oldukça basit ancak çok sertti.

Her şeyin sürekli kontrol altında tutulduğunu belirten Thomas, "Tam bir kontrol sağlıyoruz çünkü bağ kuramamış bir çocuk kimseye güvenmiyor, güvenmediği için de hiç kimsenin kendisine patronluk taslamasına izin vermiyor. Biz tüm kontrolü alıyoruz. Onlar hiçbir şeyin patronu değiller. Bir bardak su içmek için, tuvalete gitmek için, gözümüzün önünden ayrılmak için izin istemek zorundalar. Bunun sebebi kısmen, verdikleri hasar nedeniyle onlara güvenemiyor olmamız" ifadelerini kullanıyordu.

Beth Thomas, artık başka sorunlu çocuklara ve ailelerine yardım eden ödüllü bir hemşire. (Fotoğraf 2017'den.)

Beth Thomas, artık başka sorunlu çocuklara ve ailelerine yardım eden ödüllü bir hemşire. (Fotoğraf 2017'den.)

NANCY THOMAS BETH'İ İKİNCİ KEZ EVLAT EDİNDİ

Thomas'la tanışmak Beth'in hayatında önemli bir dönüm noktası oldu. Tennent'lar Beth'i evlat edindikten bir-iki yıl sonra bir bakımevine bırakmıştı. Thomas tarafından evlat edinildiğinde ise Betth 15 yaşındaydı.

Beth, 2016 yılında verdiği röportajda Thomas'ı artık annesi gibi gördüğünü belirtiyor, birlikte yaşadıklarını anlattıkları "Dandelion On My Pillow, Butcher Knife Beneath" kitabından ve başka sorunlu çocuklara yardım için verdikleri hizmetlerden bahsediyordu.

Beth ayrıca 2010 yılında çalıştığı yenidoğan ünitesindeki diğer hemşirelerin aday göstermesiyle Yılın Hemşiresi ödülünü aldığını da anlatıyor ve "Bugün olduğum yere gelmek için kesinlikle çok çalışmam gerekti. Kesinlikle zor bir başlangıç yaptım, engebeli bir yoldan ilerledim. Ama baktığınız zaman, hepimiz geçmişte bir şeyler yaşadık. Bazılarımızın geçmişleri diğerlerinden daha travmatikti ama hepimizde olduğumuz kişinin parçası olduğunu hissettiğimiz bir şeyler var. Ben şunun farkına vardım: Sizi tanımlayan şey geçmişiniz değil. Önemli olan gelecekte ne yapmak istediğiniz" diyordu.

Reaktif Bağlanma Bozukluğu (RBB), çocukluk döneminde ebeveyn ya da bakım veren kişiyle yeterli bağlanma deneyimi yaşamamış çocuklarda görülen bir psikolojik durumdur. Bu durum, çocuğun duygusal gelişiminde önemli aksaklıklara yol açar. Çocuklar, güvenli bağlanma deneyimi yaşadıklarında, çevrelerine güven duyar ve sosyal ilişkilerde sağlıklı bir gelişim sergilerler. Ancak, bakım veren kişinin sürekli olarak mevcut olmaması, ihmal edilme ya da kötü muameleye maruz kalma gibi durumlar, bağlanma sürecini bozar ve çocukta RBB belirtileri görülmeye başlar.

RBB'nin belirtileri arasında, çocuğun başkalarına duyduğu güvenin zayıf olması, aşırı sosyal mesafe koyma, duygusal soğukluk, sevgi gösterilerine tepki vermeme ve sürekli bir şekilde yalnız kalma isteği yer alır. Ayrıca, bu çocuklar, ilişki kurmakta zorlanabilir ve bağlanma deneyimlerine karşı aşırı hassas olabilirler. Bu tür davranışlar, çocuğun erken dönemde yaşadığı travmalarla ilişkilidir. Duygusal bağ kurmama hali, uzun vadede sosyal ilişkilerde güçlük yaşanmasına, yalnızlık hissine ve davranışsal bozukluklara neden olabilir.

Tedavi edilmediği takdirde, Reaktif Bağlanma Bozukluğu, çocuğun ilerleyen yaşlarda depresyon, anksiyete bozuklukları, öfke kontrolü sorunları ve kişilik bozuklukları gibi daha ciddi psikolojik sorunlara yol açabilir. RBB'nin tedavisinde erken müdahale çok önemlidir. Terapi, çocukların güvenli bağlanma kurmalarını sağlamaya yönelik olmalı, psikoterapi ve aile terapisi gibi yaklaşımlar kullanılabilir. Bağımsız bir yaşam sürme becerilerinin güçlendirilmesi ve sağlıklı sosyal beceriler edinmeleri için destek verilmesi gereklidir.