Doğanın inanılmaz mucizesi: Kalbi aylarca atmıyor, havalar ısınınca yeniden canlanıyor Sözcü Gazetesi

Bu sıra dışı özelliğin arkasındaki mekanizma, yayımlanan yeni bir araştırmayla daha ayrıntılı incelendi. Yale Üniversitesi’nden Yara A. Alshwairikh ve David K. Skelly, kurbağaların donma ve çözülme sırasında karaciğerlerinde meydana gelen değişimleri araştırdı ve 887 genin çalışma biçiminin değiştiğini belirledi.

Orman kurbağasının hayatta kalmasını sağlayan en önemli özelliklerden biri, buzun hücrelerin içinde değil büyük ölçüde hücrelerin çevresindeki alanlarda oluşması. Çünkü hücrenin içinde oluşacak buz kristalleri dokulara ciddi zarar verebilir.

Donma başladığında kurbağanın karaciğerindeki glikojen hızla glikoza dönüştürülüyor. Dokulara dağılan glikoz, üre gibi diğer maddelerle birlikte doğal bir koruyucu görevi üstlenerek hücrelerin donma sırasında zarar görmesini sınırlıyor. Metabolizma da büyük ölçüde yavaşlıyor.

Alaska'da daha önce doğal ortamlarında takip edilen 18 orman kurbağasının tamamı kışı atlattı. Kurbağaların donma koşullarında geçirdiği süre ortalama 193 gün olarak hesaplanırken, bazı bireylerde bu süre 218 güne kadar çıktı. Barındıkları noktalarda sıcaklık eksi 18,1 dereceye kadar düştü.

Yapılan yeni araştırmada bilim insanları toplam 21 bin 167 geni inceledi. Bunlardan 887'sinin donma, çözülme ve toparlanma aşamalarında farklı şekilde çalıştığı belirlendi. En büyük değişimlerden bazıları kurbağalar tamamen donduğunda ortaya çıktı.

Havalar ısınıp çözülme başladığında ise süreç yalnızca buzun erimesinden ibaret değil. Bağışıklık sistemi, hücresel stres ve antioksidan savunmayla ilişkili genlerin faaliyetleri artıyor. Böylece vücut, aylar süren olağanüstü durumun ardından dokuları yeniden normal çalışma düzenine hazırlıyor.

Çözülme sırasında önce kalp yeniden çalışmaya başlıyor, ardından hareket yeteneği geri geliyor. İlkbaharda tamamen toparlanan kurbağalar, kısa süre içinde yakındaki su birikintilerine giderek normal yaşamlarına ve üreme dönemlerine devam ediyor.