Bu kasabada tüm şehir aynı binada yaşıyor: Okuldan karakola her şeyin aynı binada olduğu sıradışı Whittier kasabası

Alaska'nın sıra dışı kasabası Whittier, dışarıdan bakıldığında soğuk, devasa ve yalnız bir beton bloğunu andırıyor. Ancak bu 14 katlı binanın içine girdiğinizde, koca bir şehrin bütün işleyişiyle tek bir yapıya sığdırıldığını görüyorsunuz.

Nüfusu 300'e yaklaşan bu izole yerleşim yeri, dünya üzerinde tüm sakinlerinin aynı binada yaşadığı en ilginç ve benzersiz örneklerden biri olarak karşımıza çıkıyor. İnsanların sokaklara değil, uzun koridorlara çıktığı bu sistem, zorlu doğa koşullarına karşı geliştirilen devasa bir hayatta kalma projesini yansıtıyor.

TÜM İHTİYAÇLAR TEK BİR ÇATI ALTINDA KARŞILANIYOR

Whittier'da hayat, Begich Kuleleri adı verilen bu yapının içinde akıyor. Binanın zemin ve alt katlarında bir kasabada olması gereken hemen her şey mevcut. Postane, küçük bir pazar yeri, polis karakolu, sağlık ocağı, belediye ofisi ve hatta küçük bir kilise bu yapının içinde hizmet veriyor.

Sakinler, dondurucu rüzgarların estiği dışarıya hiç adım atmadan, hatta pijamalarını dahi çıkarmadan market alışverişlerini yapabiliyor, resmi işlerini halledebiliyor. Bu iç içe yaşam, komşuluk ve dayanışma duygusunu da en üst seviyeye taşıyor.

BU GELENEĞİN KÖKENİ SOĞUK SAVAŞ YILLARINA DAYANIYOR

Bu sıra dışı düzenin temelleri, 1950'li yıllarda Amerikan ordusunun bölgede kurduğu askeri tesislere odaklanıyor. Askerlerin ve ailelerinin sert kış şartlarından etkilenmemesi amacıyla her türlü ihtiyacı içinde barındıran bu dev komplekse imza atılmış.

Zamanla ordunun bölgeden çekilmesiyle sivil halk buraya yerleşerek askeri disiplinle inşa edilen yapıyı kendi güvenli yuvalarına dönüştürmüş. Geçmişten kalan bu bina, bugün tamamen kendine yeten küçük bir toplumun merkez üssü durumunda.

OKULA GİTMEK İÇİN ZEMİN KATA İNMEK YETERLİ OLUYOR

Sistemin en şaşkınlık verici taraflarından biri de eğitim ağının işleyişi. Kasabanın okul çağına gelen çocukları, kar yağışının metreyi bulduğu günlerde dışarı çıkmak zorunda kalmıyor.

Binanın hemen arkasında bulunan okula, yer altına inşa edilmiş özel ve güvenli bir tünel vasıtasıyla geçiş yapılıyor. Çoğu öğrenci için sabah okula gitmek, asansöre binip zemin kata inmekten ve kısa bir tüneli yürümekten ibaret.

BELEDİYE BAŞKANI VE POLİS DE AYNI KORİDORDA YAŞIYOR

Koca bir kasabanın yönetim düzeni de bu ilginç binanın içerisinde sarsılmaz bir sisteme bağlanmış. Belediye başkanı, şehir meclisi üyeleri ve kasabanın güvenliğinden sorumlu polis memurları da diğer vatandaşlarla aynı binada yaşıyor.

Bir şikayet veya resmi bir talep olduğunda, yöneticilerin ofislerine ulaşmak sadece birkaç merdiven inmek kadar kısa sürüyor. Bu yapı, aynı zamanda kasabadaki suç oranını da neredeyse sıfıra indiriyor; çünkü herkes birbirini tanıyor ve güvenlik binanın içindeki kapalı devre sistemle doğrudan sağlanıyor.

TÜNEL KAPANINCA DIŞ DÜNYA İLE İLETİŞİM KESİLİYOR

Whittier kasabasına ulaşım da en az yaşam tarzı kadar sıra dışı. Kasabanın dış dünya ile tek bağlantısı, yaklaşık 4 kilometre uzunluğundaki tek şeritli Anton Anderson Tüneli. Düzenli bir zaman çizelgesiyle çalışan bu tünelde tren ve araç trafiği paylaşımlı olarak işliyor.

En çarpıcı detay ise tünelin her gece belirli bir saatte tamamen trafiğe kapatılması. Tünel kapandığında, binadaki insanlar sabaha kadar dışarıyla bağlantısı kesilmiş şekilde, acil durumlarda tamamen kendi başlarının çaresine bakmak zorunda kalıyor.

ZORLU DOĞA KOŞULLARI BU SİSTEMİ ZORUNLU KILIYOR

Kış aylarında kar kalınlığının 7 metreyi bulduğu, rüzgarın ise saatte 100 kilometre hızı aştığı bir coğrafyada, tek bir binada yaşamak keyfi bir tercih değil, tamamen mecburiyet.

Birlikte yaşamanın getirdiği pratik çözümler, binayı yalnızca bir yaşam alanı değil, aynı zamanda can güvenliğini sağlayan devasa bir kalkana dönüştürüyor. Whittier, zorlu doğa koşullarına karşı insan zekasının ürettiği en kalıcı örneklerden biri olarak okyanus kıyısında dimdik ayakta duruyor.