‘Bu albüm sadece benim babamla olan hikâyemmiş gibi okunmamalı’

Ceylan Ertem ‘Babamın İstek Şarkıları’ adını verdiği yeni albümünde kamyon şoförü olan babası Talat Ertem’in sevdiği şarkıları kendi filtresinden geçirerek yorumluyor. ‘Bir Gülü Sevdim’, ‘Yedin Beni’, ‘Ayaz Geceler’, ‘Kimbilir’ ve ‘Dokunmayın Bana’... Bir kamyonun radyosunda, kasetçalarında gecenin bir vakti ya da sabahın kör karanlığında dinlenen şarkılar bunlar. Sabırla, emekle, fedakârlıkla yoğrulmuş bir hayatın tanıkları...

Üç yıldır Urla’da yaşayan Ertem’le internet üzerinden görüntülü olarak buluştuk.

◊ Yeni albümün adı ‘Babamın İstek Şarkıları’. Baba meselesi hassas bir konu, özellikle de kız çocukları için, değil mi?

Evet, albümle ilgili paylaşımlar yaptığımda şunu gördüm; kimi kaybettiği babasını anıyor, kimi hâlâ yanında olan babasını... Acıklı baba-kız hikâyeleri de duyuyoruz. “Benim babam hiç yanımda olmadı” diyen de var, “Benim babam annemdi”
diyen de... İşçi, emekçi çocukları var tabii... Madenci de olabilir babanız, uzun yol şoförü de... Tabii o zaman da babanıza hasret büyüyorsunuz birazcık. Ama onun sizin hayalleriniz için çalıştığını bildiğinizden, yıllar da geçse, uzun anılarınız olmasa da birlikte, içinizde onun minnetini taşıyorsunuz. Yani dertleşme post’ları oldu o paylaşımlar. Hepimiz aynı hayatı yaşamadık çünkü.

◊Selami Şahin’den ‘Dokunmayın Bana’ var albümde. Ve başında bir erkeğin sesini duyuyoruz: “Ağaran saçlarımı yıllara değil, yollara sor” diyor. O kişi babanız mı?

Evet, babamın telefonda bana gönderdiği bir kayıt o. Benim de çok sık söylediğim bir söz. Çünkü uçağa binemiyorum. İstanbul’dan Londra’ya bile konser için karayoluyla gittim. Babamla hep böyle yazışmalarımız vardır; “Vardın mı kızım? Vardım babacığım”, “Vardın mı kızım? 15 dakika kaldı babacığım”... Turne yollarında çok yorulduğumda babamla bunun şakasını da yaparız: “Ağaran saçlarını yıllara değil, yollara mı soralım Cano?” der. Ben de “Evet, babacığım” derim.

◊Babanız uzun yol şoförü mü?

Uzun yollar da yaptı, Sakarya’dan İstanbul’a, Çorum’a gidip gelmeler... Hatta askerlikte de şoförlük yapmış. Hâlâ da şoförlük yapıyor, fabrikalardan işçileri alıp bırakıyor. Arkadaşları arada takılıyormuş “Ya sen şarkıcı Ceylan Ertem’in babası olamazsın, o zaman niye hâlâ çalışıyorsun” diye. Çalışmaktan geri durmayan, çalışmadığı zaman bütün psikolojisi çöken biri. Ama bir altı ay sonra yaş dolayısıyla mesleğine veda etmesi gerekecek. Geçenlerde bir köpek sahiplendim onun için. Şimdi o köpekle feci bir aşk yaşıyorlar. 

◊Babasına hasret bir çocuk muydunuz?

Hayatımın bir 10 senesinde babaannemlerin evinde yaşadım. Dedemi eve babam bırakırdı. O dönem babam akşamları gördüğüm ama sonra aceleyle çıkması gereken biriydi. Lise yıllarımda tekrar anne ve babamın yanına taşındım. O zaman da
yollarda olan bir adamdı.

◊O zaman özlem, hasret var...

Evet, ama dedem de babam gibiydi. Diğer dedem de... Zaten bence baba sadece sizin doğumunuza katkıda bulunan adam değil. Ben Neşet Ertaş’ı, Atatürk’ü de baba diye paylaşırım. Babalık hikâyesi belki de bize emek veren, bizim geleceğimiz için çalışan, çabalayan, ilham aldığımız isimler... Bazen bir babanın kızına söylediği bir cümlenin vasiyet gibi algılanıp o yoldan gidildiğini görüyorum. Çok yakın arkadaşım Simay Bülbül’e (moda tasarımcısı) babası “Kimsesiz çocukları ziyaret et” diyor. Şimdi o arkadaşım Kırmızı Çocuklar Derneği’nin başkanı. Sayısız çocuğa yardımı dokundu. Yine Hrant Dink’in
kızı Delal der ya “Babam hâlâ o kaldırımda yatıyor, bir el verin de kalksın”... Bu da bu topraklarda yaşayan halklara söylenmiş müthiş bir kız çocuğu lafı. Yani sadece kendi babamızdan değil, bu babalardan, bu kız çocuklarından aldığımız sözler de önemli.

◊Anladığım bu albümde size ilham veren sadece kendi babanız olmamış...

Jehan Barbur “Babandır, ne yapsa yarandır” der. Herkesin baba ve çocuğuyla ilgili hikâyelerini anlattığı bir kitap çıkarmıştı ‘Baba Öyküler’ diye. Bu albüm sadece benim babamla olan hikâyemmiş gibi okunmamalı.

◊Şarkıları seçerken babanızın yönlendirmesi oldu mu?

İlk tekli ‘Bir Gülü Sevdim’ oldu. Babam Ferdi Özbeğen’i dinlerdi ama asıl evdeki kadınlar çok dinlerdi. Babam bana 90 şarkı gönderdi. Ben bazen o şarkıları değil, söyleyenin başka şarkılarını seçtim. Hangisi yakışır, hangisini seslendirebilirim diye de baktım. Ve evde kulağıma en çok ne çalındı, babamın rakı sofralarında ya da bulaşık yıkanırken neler söylendi diye de baktım. Babamın janrası arabesk ve Türk sanat müziği (TSM). Annemin (Fatoş Ertem) istek şarkılarını yapsam TSM ve pop müzik önde olurdu.

DUYGU SÖMÜRÜSÜ

◊Var mı öyle bir proje?

Yok (gülüyor). Annemle biz tatlı tatlı takılıyoruz da bir albüm yapmam herhalde. Ama babam Anima (Ertem’in eski grubu) zamanlarımdan beri, hatta ben 6-7 yaşımda piyano dersi alırken -Mozart, Beethoven filan çalışıyoruz- kapıyı çalıp “Hocam acaba Ferdi Tayfur’dan bir şarkı öğretebilir misiniz” diyordu. Ben acayip utanıyordum. Tabii bana da 40’larda böyle bir ‘kafası gelmeye’ başladı. TSM’leri, arabeskleri çok fazla dinler oldum. Babam da artık “Bu albümü görebilecek miyiz acaba” gibi duygu sömürülerine başlayınca albüme giriştim. Projenin ikinci bölümü de gelecek.

‘BENCE BENİ KÖPEKLER KURTARDI’

◊Geçen hafta çocuklar için dayanışma konseri verdiniz. Bu tür sosyal sorumluluk işlerine mutlaka vakit ayırıyorsunuz. Oradaki motivasyonunuz nedir?

Bugün terapiye gittim, o hanımefendi de “Allah Allah, çok sorumluluk var üzerinizde” dedi ama bir kurtarma aşkı da var. Bu bir hayvan olabilir, bir çocuk da. En çok yara aldığımız konular zaten kadınlar, doğa, hayvanlar ve çocuklar. Ama tabii ki benim ilk iki sıramda hayvanlar ve çocuklar geliyor. Olabildiğince çok hayvan kurtarmaya çalışıyorum. Ne yazık ki zor birkaç yıl yaşıyoruz. Ne olur satın almayıp sahiplenelim. Dayanışma konseri de Kırmızı Çocuklar Derneği içindi. Çok güzel işler yapıyorlar. Zaten geçen yılım özellikle dayanışma konserleriyle geçti.

◊Ama gecenin sonunda başınızı yastığa koyduğunuzda huzurlu bir şekilde uyumak çok güzel değil mi?

Çook. Bence beni köpekler kurtardı. Sahne hayatımın 10 senesi sahneden inme korkuları ve inmeler, konserleri yarıda bırakmalar, nefesi kesilmeler, dudak morarmaları ve tir tir titremelerle uğraştım. Yani çok büyük travmalarım vardı ve ne yapsam aşamıyordum. Ama ne zaman birilerine yardımım dokunmaya başladı, o zaman kendimi iyi hissetmeye başladım. Bana yarın deseniz ki “Ceylan, sen artık sahneye çıkamayacaksın. Şarkı yazmıyorsun, albüm kaydetmiyorsun”, ben ölmem. Ama bana “Hayatınızda hayvanlar yok, çocuklar yok, hiçbir şey yapmayacaksınız” derseniz ben ölürüm. Bazı şarkıcılar diyorlar ya “Ay ben şarkı söyleyemezsem yaşayamam”. Yok vallahi, yaşarım yani.