Beton sıvaları tarihe gömen yeni sistem! Evlerin duvarlarını artık böyle yapacaklar

ABONE OL

Japonya'da 1600'lü yıllara dayanan ve "Shou Sugi Ban" (Yakisugi) adıyla bilinen bu kadim teknik, geleneksel olarak Japon sedir ağacının yüzeyinin kontrollü alevlerle yakılması esasına dayanıyor.

Tahtanın dış katmanı bilinçli olarak kömürleşene kadar yakıldığında, malzemenin içindeki doğal reçineler ve yağlar derinlere hapsoluyor. Ortaya çıkan siyah, kömürleşmiş dış kabuk ise binayı modern kimyasalların sağlayamadığı düzeyde güçlü bir kalkana dönüştürüyor.

ATEŞLE YANAN YÜZEY BİR DAHA ALEV ALMIYOR

Yöntemin en şaşırtıcı özelliği, alevlerle işlenen ahşabın yangına karşı olağanüstü bir direnç kazanması oluyor. Yüzeyde oluşan kömür tabakası oksijen geçişini kestiği için malzeme olası bir yangında alev almıyor ve tutuşmayı tamamen engelliyor.

Doğal bir yanmazlık zırhı oluşturan bu özel kömür tabakası aynı zamanda suyu tamamen iterek çürümeyi durduruyor ve ahşaba zarar veren tüm böcekler ile termitlerin yapıdan uzak kalmasını sağlıyor.

MODERN MİMARİYE "TİMSAH DERİSİ" DOKUSUYLA GİRDİ

Yakma işleminin ardından yüzeyde oluşan ve mimarlık literatüründe "timsah derisi" olarak adlandırılan koyu, parlak ve dokulu desen, yapı sektöründe lüksün ve dayanıklılığın yeni simgesi haline geldi.

Arjantin'in Puerto Iguazu şehrinde yaşayan Alfredo Santa Cruz ve ailesi, çevre kirliliğine dikkat çekmek amacıyla ilham verici bir projeyi hayata geçirdi.

Doğaya atılan atıkları toplamaya karar veren aile, binlerce dönüştürülmüş malzemeyi bir araya getirerek hem estetik hem de tamamen yaşanabilir çevre dostu bir ev inşa etti.

"La casa ecológica de botellas" (Ekolojik Şişe Ev) adı verilen bu sıra dışı yapı, kısa sürede bölgenin en çok ziyaret edilen cazibe merkezlerinden biri haline geldi.

1200 PET ŞİŞE VE 1300 İÇECEK KARTONU KULLANILDI

Yapının inşa sürecinde tam 1200 adet plastik pet şişe ve 1300 adet Tetra-Pak içecek kartonu değerlendirildi.

Dış mimarisiyle ezber bozan ev, şeffaf plastik duvar panelleri sayesinde gün ışığını yumuşatarak içeriye alıyor.

Bu tasarım, iç mekanda doğal ve büyüleyici bir aydınlatma ortamı yaratıyor. Akılcı mühendislik detaylarıyla inşa edilen bina, sanılanın aksine olumsuz hava koşullarına karşı tamamen su geçirmez ve yüksek dayanıklılığa sahip bir yapıyla öne çıkıyor.

EŞYALARIN TAMAMI GERİ DÖNÜŞTÜRÜLMÜŞ MATERYALDEN OLUŞUYOR

Projenin temelinde, tüketim çılgınlığına karşı durarak doğayı koruma felsefesi yatıyor. "Hiçbir şey atık değildir ve her nesnenin ikinci bir kullanım alanı vardır" düşüncesiyle hareket eden Santa Cruz ailesi, iç mekandaki eşyaların büyük bölümünü de yine dönüştürülmüş materyallerden üretti.

Kullanılmış şişeler ev içerisinde kimi zaman şık bir çiçek saksısına, kimi zaman ise özgün bir duş perdesine dönüşüyor.

Kendi kendine yetebilen bir tarım alanına ve güneş enerjili su ısıtma sistemine sahip olan proje için yerel yönetimler ve eğitim kurumlarıyla ortak çalışmalar yürütülüyor. Şehirdeki öğrenciler, atık yönetimini yerinde gözlemlemek ve çevre bilinci kazanmak amacıyla evi düzenli olarak ziyaret ediyor.

ZİYARETÇİLERE AÇIK

Mimarisi ve sürdürülebilirlik hikayesiyle sınırları aşan Ekolojik Şişe Ev, günümüzde ziyaretçilere açık bir müze olarak hizmet veriyor. Düzenlenen turlara bizzat Alfredo Santa Cruz'un kendisi rehberlik ediyor.

Gelen misafirler, aile tarafından geri dönüştürülmüş malzemelerden hazırlanan el yapımı hediyelik eşyaları da inceleme imkanı buluyor. Santa Cruz ailesi, bu turların asıl amacının kişisel bir başarıyı sergilemekten ziyade, atıkları azaltarak gezegeni korumanın herkes için mümkün olduğunu kanıtlamak olduğunu vurguluyor.

İngiltere'deki Brighton Waste House'un duvarları, binlerce farklı materyal kullanılarak inşa edildi.

Yapının tamamlanmasında yaklaşık 20 bin diş fırçası, kot pantolonlar, yorganlar, DVD kutuları ve disketler değerlendirildi. Sıra dışı mimariye sahip binanın dış cephe kaplamalarında ise istiridye kabukları kullanıldı.

Mimar Duncan Baker-Brown tarafından tasarlanan Waste House, Brighton Üniversitesi öğrencileri ve mesleki eğitim alan gençlerin ortak çalışmasıyla 2014 yılında kullanıma açıldı.

Binada tercih edilen malzemelerin yüzde 85'ten fazlası evlerden, işletmelerden ve şantiye sahalarından toplanan ürünlerden tedarik edildi.

Duvar panellerine yerleştirilen 20 bin diş fırçasının yanı sıra yapı içerisinde 4 bin DVD kutusu, 2 bin disket ve yaklaşık 2 ton kot kumaşı yer aldı.

Bu malzemelerin bir kısmı ses ve ısı yalıtımı sağlarken, bir kısmı da dolgu maddesi işlevi gördü. Binanın ana ahşap iskeleti ise inşaattan alınan kontrplak ve kesik ahşap parçalarla oluşturuldu.

YORGANLAR ISI YALITIMINA, İSTİRİDYE KABUKLARI DIŞ CEPHEYE DÖNÜŞTÜ

Yapıya 2018 yılında dahil edilen yeni uygulamalar kapsamında, üniversite yurtlarından toplanan eski yorganlar duvar aralarında yalıtım malzemesi olarak konumlandırıldı.

Yerel bir restorandan sağlanan istiridye kabukları ise öğütülerek yakındaki inşaat alanlarından alınan agregalarla karıştırıldı ve dayanıklı dış cephe karolarına dönüştürüldü.

Brighton Waste House, yalnızca sergilenen deneysel bir proje olmakla kalmayıp Brighton Üniversitesi bünyesinde kalıcı bir tasarım atölyesi ve yaşayan bir araştırma laboratuvarı olarak hizmet veriyor.

Yapıda kullanılan sıra dışı malzemelerin zaman içindeki dayanıklılığı ve yalıtım değerleri uzmanlarca düzenli olarak izleniyor.

ABD'nin Massachusetts eyaletine bağlı Rockport kentinde bulunan kağıt evi, alışılmışın dışında yapısıyla ve yıllara meydan okuyan sağlamlığıyla meraklı gözleri üzerine çekiyor.

ABD'nin Massachusetts eyaletindeki bu sıra dışı yapı, 1922 yılında bir makine mühendisi tarafından deney amacıyla inşa edilmeye başlandı.

Yazlık ev olarak inşa edilmeye başlanan yapıda, 100 binden fazla gazete kullanılarak ev inşa edildi.

Mühendis Stenman, yalnızca duvarlarla yetinmeyerek aynı prensibi iç mekanlara da uyguladı ve gazete kullanarak mobilyalar inşa etti.

Böylece yaygın olarak kullanılan, tek kullanımlık malzemenin normal ahşap ve diğer malzemelere dayanan işlevleri yerine getirmesini sağladı.

Stenman tarafından yapılan Kağıt Ev, yalnızca gazete sayfalarıyla desteklenen bir konut değil. Ana yapıyı ve geleneksel kısımlarını ahşap oluşturuyor. Gazeteler ise özellikle duvarlarda yalıtım amacıyla kullanıldı.

GAZETELERİ BİRLEŞTİREREK DUVAR İNŞA ETTİLER

Stenman, çok sayıda gazeteyi katmanlar halinde bir araya getirerek yapıştırdı. Un bazlı tutkalla birbirine bağlanan kağıtlar sıkıştırılarak daha yoğun ve dayanıklı hale getirildi.

Gazeteden oluşan duvarların üzeri ise vernikle kaplandı. Böylece kağıtların nemle doğrudan temas etmesinin önüne geçilmeye çalışıldı.

En dikkat çekici detaylardan biri ise gazetelerin tamamen gizlenmemesi ve açıkça görülmesi oldu. Duvarlarda dönemin haberleri, reklamları ve gazete başlıkları bugün bile görülebiliyor.

EVDEKİ EŞYALARI GAZETEDEN YAPTI

Stenman'ın deneyi yalnızca duvarlarla sınırlı kalmayarak ev dekorasyonuna da taştı. Mühendis; evin içerisinde de gazeteleri kullanarak masa,sandalye, raf, lamba ve saat gibi çeşitli eşyalar yaptı. Böylece kısa süre içerisinde okunup atılması beklenen gazeteler, evin içerisinde uzun yıllar kullanılabilecek eşyalara dönüştürüldü.

DENEY 100 YILI GERİDE BIRAKTI

Kağıdın su ve yangın karşısında hassas olmasına rağmen, evin uzun süre boyunca korunabilmesi kullanılan malzemelerin birlikte değerlendirilmesini önemli hale getiriyor.

Ahşap taşıyıcı sistem, sıkıştırılmış gazete katmanları, tutkal ve vernik bir araya gelerek sıra dışı yapının günümüze ulaşmasını sağladı. Bugün müze olarak korunan Paper House (Kağıt Ev), yalnızca ilginç bir ev olarak değil atık olarak görülen bir malzemenin farklı bir amaçla nasıl kullanılabileceğini gösteren tarihi bir deney olarak da dikkat çekiyor.

Brezilya'nın Osasco kentinde ev sahibi olmak isteyen dar gelirli aileler, barınma krizine karşı unutulmayacak bir imece mücadelesine imza attı.

1992-1998 yılları arasında organizasyon kurarak bir araya gelen aileler, mimar ve mühendislerin teknik desteğiyle 5 katlı 50 binadan oluşan 1000 dairelik COPROMO sitesini inşa etti.

Şantiyede kendi demir atölyelerini kurup merdivenlerinden duvarlarına kadar her aşamada bizzat çalışan mahalleliler, halk dayanışmasının ve kolektif çalışmanın devasa bir şehirleşme başarısına dönüşebileceğini dünyaya kanıtladı.

Brezilya'nın Osasco kentinde 1990'lı yıllarda baş gösteren derin konut krizi, halkın örnek gösterilecek bir dayanışma modeli geliştirmesini sağladı.

Ev bulmakta zorlanan yüzlerce aile, bir araya gelerek kurdukları Osasco Konut Derneği (COPROMO) çatısı altında dev bir inşaat hamlesi başlattı.

Belediye tarafından tahsis edilen 54 bin metrekarelik arazide yükselen proje, mimarlar, mühendisler ve sosyal hizmet uzmanlarının rehberliğinde tamamıyla geleceğin ev sahipleri tarafından inşa edildi.

1992 yılından 1998 yılına kadar süren zorlu sürecin sonunda, 5 katlı 50 bloktan oluşan toplam 1000 dairelik devasa bir yaşam alanı ortaya çıkarıldı.

Son derece planlı yürütülen projede, inşaat tecrübesi olmayan ailelerin çalışmasını kolaylaştırmak adına taşıyıcı seramik blok sistemi tercih edildi.

Harç ve bloklarla duvarları yükselten mahalleliler, sürecin hızlanması için şantiyede dahi görülmemiş bir çözüme imza attı. İhtiyaç duyulan metal merdivenlerin dışarıdan temin edilmesinin maliyetli olması üzerine aileler, şantiye alanında kendi demir atölyelerini kurarak binaların merdivenlerini bizzat kendileri üretti. Önceden monte edilen sağlam metal merdivenler, inşaat sürecinde iskele görevi görerek iş güvenliğini ve katlar arası malzeme taşımasını da üst düzey seviyeye çıkardı.

Finansmanı hem katılımcıların kendi birikimleriyle hem de kademeli olarak sağlanan eyalet fonlarıyla karşılanan COPROMO projesi, halk dayanışmasının sınırlarını gözler önüne serdi. 1998 yılında tamamlanan ve her biri 54 metrekarelik 2 odalı 1000 daireden oluşan dev kompleks; çevresindeki okul, hastane ve sağlık merkezleriyle tam teşekküllü bir mahalleye dönüştü.

Komşuluk bağlarını henüz inşaat aşamasında güçlendiren aileler, daire paylaşımlarını da şantiyede birlikte ter döktükleri gruplara göre organize etti. Bu tarihi başarı; doğru bir teknik destek, toplumsal örgütlenme ve kamu finansmanı bir araya geldiğinde dar gelirli halkın kendi kaderini değiştirebileceğini kanıtlayan en somut örneklerden biri oldu.

Haber Girişi Merve Aykaş - Editör

Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin