Beşiktaş en ağır gecenin sabahında yeniden koştu

Geçen hafta Kadıköy’de son nefeste çalınan o düdük, Beşiktaş’ın yüreğine ince bir sızı gibi yerleşmişti. Penaltıdan gelen o yenilgi, tabeladan çok ruhu eksiltmişti belki de.
Ama futbol böyledir… İnsana en ağır gecenin sabahında yeniden koşmayı öğretir.
Beşiktaş, Antalyaspor karşısına işte o sabahın hırsıyla çıktı.
Unutmak için değil; hatırladığını ezip geçmek için.
Daha ilk düdükle birlikte sahada sadece bir takım yoktu… Zincirlerinden boşanmış bir enerji vardı.
Siyah-beyazlılar rakip kaleye öyle bir yüklendi ki; bu sadece baskı değildi, yokuş aşağı yuvarlanan durdurulamaz bir kaderdi.
İlk 10 dakika…Futbolun zamanla ölçülemediği o nadir anlardandı.
Beş korner, dört şut ve Orkun ile Jota Silva’nın ayaklarından gelen iki erken gol.
Antalyaspor o anlarda nefes alacak bir boşluk bile bulamadı.
Orta sahada Kartal, Olaitan ve Orkun’un ön alan baskısı, top rakipteyken çelik gibi sert, top ayağa gelince ipek gibi akıcı bir oyun...
Ve özellikle Orkun'un müthiş yaratıcılığı..
Bunlar Beşiktaş’ın üstünlüğünün asıl hikâyesiydi.
Antalyaspor çareyi hamlede aradı. Bu nedenle henüz 40 dakika dolmadan orta sahaya iki takviye yaptı.
Bu dengeyi bulmak için yapılan bir müdahaleydi.
Ve zaman zaman o denge geldi.. Önce Streek… ardından Ballet'in golleriyle maça tutunmaya çalıştılar.
Ama görüldü ki, Beşiktaş’ın bu maçı bırakmaya hiç niyeti yoktu. Antalyaspor’un her umuduna, Beşiktaş aynı sertlikle cevap verdi.
Ve o cevap, Oh’un golleriyle geldi.
Beşiktaş maçı 4-2 kazandı ama Siyah Beyazlı gol ayakları son vuruşlarda biraz soğukkanlı olabilseydi, fark açılabilirdi.
Özellikle Orkun’a ayrı bir parantez açmak gerekiyor.
Bu gece ilk üç golde onun izi vardı.
İlkini kendi yazdı.
İkincisinde arkadaşına bıraktı.
Üçüncüsünde ise henüz kimse fark etmeden, hücumu başlatan ilk cümleyi kurdu.
Ve maçın sonunda anlaşıldı ki…
Beşiktaş sadece üç puan kazanmadı.
Kadıköy’de kalan o tortuyu,
Dolmabahçe’nin çimlerine gömdü.
Ve belki de en önemlisi…
Kendi içinde yeni bir sayfa açtığını ilan etti.