Anadol efsanesiyle kıtaları aştılar

Ankara’da 1959’da dünyaya gelene Ali Eriç, 1982’de  ODTÜ Makine Mühendisliği bölümünü bitirdi. Telekomünikasyon sektöründe çalıştıktan sonra kendi şirketini kurdu. Fırsat buldukça seyahatlere çıkan Eriç, emekliliği sonrası bu hobisini dünya turları ve arabasıyla yaptığı kıtalararası yolculuklarla büyüttü. Aynı zamanda klasik otomobillere de ilgi duyan Ali Eriç gözünü, iki tutkusunu birleştireceği Pekin Paris Rallisi’ne çevirdi ve 2024’te 8’incisi düzenlenen, 14 bin 500 kilometrelik  yarışa, oğlu Alican Eriç ile birlikte sadece 176 adet üretilmiş olan Anadol STC-16 ile katıldı. Başarıyla tamamladığı yarışın tüm etaplarını bir kitapta toplayan Eriç, daha önce yazdığı 2 kitapla 100 çocuğa eğitim bursu sağladığı gibi bu kitabın gelirlerini de Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı’na (TEGV) bağışladı.

‘HARİTALARDA PARMAĞIMLA SEHAYAT EDERDİM’

Gezme ve keşfetme merakının çocukluk yıllarına dayandığını belirten Ali Eriç, hikâyesini şöyle anlattı:

“Çocukken bile ansiklopedilerde haritalar üzerinde parmağımla seyahat ederdim. İlk olarak 1987’de eşimle Kenya’ya gitmiştik. Gezginliğin bir maceraya dönüşmesinin ilk adımını ise 2005’te kendi aracımla İstanbul’dan Cape Town’a giderek attım. Türkiye, Ortadoğu ve daha sonra bütün Afrika’yı boydan boya geçip Cape Town’a vardım. 6 aylık bir seyahatti. Daha sonra 2009’da başladığım bir dünya seyahatim oldu. Orada da 5 kıta 39 ülke geçtim. Sürekli Doğu’ya doğru giderek dünyanın çevresini dolaştım. 3 yılı aşkın sürede seyahatimi bitirdim. Bu zamana kadar 92 ülke gezdim. STC-16’nın en önemli özelliği, tasarımı ve üretimi Türk mühendisler tarafından yapılmış, ilk ve tek spor otomobil olmasıydı. Pekin-Paris Rallisi’ni  duyduğum 2010 yılında, ilk defa bir Türk ekip Anadol A1’le katılmıştı. Ondan 14 yıl sonra ben de bu yarışa Anadol STC 16 ile katılmaya karar verdim.

110 OTOMOBİLDEN 71’İ BİTİREBİLDİ

37 gün süren 14 bin 500 kilometrelik zorlu bir mücadeleydi. Benim için Fransa’ya zamanında varabilmek, diğer bitirebilen ekiplerle birlikte varabilmek hedefti. Oğlum Alican da bana bu yolculukta eşlik etti ve baba oğul bunu başardık. Bu klasik otomobil rallisi, aslında bir dayanıklılık yarışması. Katılan en eski otomobil 1914 modeldi. Bu sadece hıza dayalı bir yarışma değil. Her sabah aynı noktadan bütün araçlar start alıyor ve günün sonunda etabı tamamlayabilen bütün araçlar yine aynı noktada toplanıyor. Dolayısıyla hep aynı yerlerde konaklanıyor. Özel etaplarda ise trafiğe kapalı alanda hıza dayalı yarışlar da oluyor. 14 bin 500 kilometre boyunca 37 gün süresince düzgün bir şekilde bunu gerçekleştirebilmek, yarışı bitirebilmek her şeyden önemli. Pekin Paris yarışını 110 klasik otomobilden 71’i bitirebildi. Biz  47’nci olduk. Toprak veya kum  yerlerden geçtik. Oralarda otomobiller bayağı yıprandı ve zorlandı. Biz de motorla ilgili problemler yaşadık. Yanımızda yeterli olacağını düşündüğümüz miktarda yedek parça götürmüş olsak da problemlerin üstesinden gelmek konusunda epeyce zorlandık.”