30 yıllık birikimin hikâyesi

Sanat galerisi EVİN kuruluşunun 30’uncu yılını ‘Uzun Soluklu Bir Yolculuk: EVİN’in 30 Yılı’ başlıklı sergiyle kutluyor. Türk resminin önemli isimlerinden Nuri İyem’in oğlu Ümit İyem ve eşi Evin İyem tarafından 1996’da kurulan galeri, bugün ailenin üçüncü kuşak temsilcileri Osman Nuri İyem ve eşi Gizem Kâhya İyem yönetiminde çalışmalarını sürdürüyor.

Küratörlüğünü galeri direktörü Gizem Kâhya İyem’in üstlendiği sergi EVİN’in üç kuşaktır sürdürdüğü yolculuğunu, sanatçılarla kurulan ilişkiler ve kolektif hafıza üzerinden ele alıyor. Arşiv belgeleri ve kişisel anekdotlarla zenginleşen seçki, galerinin birikimini ortaya koyarken zaman algısı üzerine düşünmeye de davet ediyor. Sergi 16 Mayıs’a kadar görülebilir.

‘Bir ev gibi’

Osman Nuri İyem, galeri direktörü

◊ EVİN bir galeri olmanın ötesinde aile hafızası gibi. Kendi çocukluğunuzdan bugüne baktığınızda bu mekânı nasıl anlatırsınız?

EVİN, aile hafızamızın önemli kısmının hem yaşandığı hem de yaşatıldığı bir ‘ev’ gibi. Aramızdaki bağ yalnızca babaannem Nasip İyem ve Nuri İyem’in mirasını temsil etmekle sınırlı değil. Hem anne ve babamın hem de Gizem ve benim sosyal dokumuz büyük oranda bu mekân etrafında örüldü. Annemle babam zamanında bir sergi açılışında tanışmışlar, Gizem’le bense o bizim galeride çalışırken tanıştık. Zaman içinde sanatla doğrudan ilişkisi olmayan dostlarımızın bile bu hafızanın doğal bir parçası olması, hatta birçoğunun koleksiyonere dönüşmesi, burayı insanların sanat etrafında buluştuğu kolektif bir hafıza mekânına dönüştürdü.

◊ Nuri İyem’in torunu olmak nasıl bir sorumluluk yaratıyor?

Adımda onun adını taşımam tanıştığım herkes için daha ilk anda belli bir bilinç yaratıyor. Bu elbette gurur verici. Ancak aynı ölçüde özen gerektiriyor. Yıllar içinde bu sorumluluğu olabildiğince hakkaniyetli bir şekilde taşımaya çalıştık, geri dönüşlerin bu yönde olması da yaptığımız işin karşılık bulduğunu gösteriyor.

◊ Sergide 30 yıllık mirasa dair ne gibi izler var?

Serginin küratörü Gizem Kâhya İyem, sanatçı ve eser seçiminden mekânsal kurguya kadar tüm süreci EVİN’in belleği üzerinden yeniden düşündü. Ancak ortaya çıkan yapı, lineer bir tarih anlatısı sunmaktan özellikle kaçınıyor. Bunun yerine galerinin 30 yıl boyunca kurduğu ilişkiler ağını görünür kılan, katmanlı ve doğrusal olmayan bir okuma öneriyor. Bu yaklaşım, kurumsal hafızayı sahiplenirken diğer yandan henüz kurulmakta olan olasılıklara da alan açıyor.