100 bin tonluk gemilerin yakıt ikmali meğer böyle yapılıyormuş Sözcü Gazetesi

Boyu 330 metreyi aşan, yaklaşık 100 bin tonluk gövdeleriyle okyanuslarda adeta yüzen birer şehir olan nükleer uçak gemilerinin, nasıl olup da onlarca yıl ikmal yapmadan görev yapabildiği sorusunun cevabı, nükleer teknolojinin ve askeri mühendisliğin sınırlarını zorluyor. 

Gerald R. Ford sınıfı gibi modern Amerikan uçak gemileri 50 yıllık bir ömür için tasarlanırken, bu sürenin tam ortasında gemiyi adeta "sıfırlayan" milyar dolarlık dev operasyonun detayları gün yüzüne çıktı.

ABD donanması, nükleer güçle çalışan bu devlerin yakıt sistemlerini yaklaşık her 25 yılda bir yenilemek zorunda. Ancak donanma terminolojisinde "yakıt ikmali" olarak adlandırılan bu süreç, sanılanın aksine basit bir depo dolumu değil. 

RCOH (Yenileme ve Karmaşık Bakım) olarak bilinen bu operasyon, geminin neredeyse baştan aşağı yeniden inşa edildiği, yaklaşık 6 yıl süren devasa bir mühendislik maratonunu kapsıyor.

Dünyanın en karmaşık askeri operasyonlarından biri olarak kabul edilen bu süreç, geminin Virginia’daki Newport News Shipbuilding tersanesine çekilmesiyle başlıyor. 

Geminin kalbi olan iki nükleer reaktörün tamamen durdurulması ve soğutulması dahi günler sürüyor. Özel ekipmanlarla korunan uzmanlar, kullanılmış nükleer yakıtı çıkararak reaktörleri bakıma alıyor.

Reaktörlerin kapalı olduğu bu nadir dönemde; radarlardan silah sistemlerine, yazılımlardan gövde parçalarına kadar her şey en yeni teknolojiyle güncelleniyor. Bazı stratejik parçalar, 3D yazıcılarla üretilen yeni nesil bileşenlerle değiştiriliyor.

Operasyonun büyüklüğünü rakamlar özetliyor; örneğin USS George Washington gemisinin yenilenmesi için tam 26 milyon iş saati harcandı.