1 saat kuralı hayatınızı değiştirecek Sözcü Gazetesi

İnsanların hemen hemen her gün en az 1 saatini yola ayırdığı gerçeği ilk kez 1995'te İtalyan fizikçi Cesare Marchetti tarafından ortaya atılmıştı. Marchetti, yaptığı araştırmalarda avcı-toplayıcılardan modern şehir sakinlerine kadar her toplumda insanların günlük hareketlilik süresinin şaşırtıcı derecede benzer olduğuna dikkat çekti. Peki bu 1 saat ne kadar önemli? Mutluluğa giden yol aslında bu 1 saatten mi geçiyor...

ULAŞIM ARACI SÜREYİ DEĞİŞTİRMİYOR

Marchetti'nin çalışmasına göre Yunanistan’ın kırsal bölgelerinde yaşayanlar günde yaklaşık 20 kilometrekarelik bir alan içinde hareket ederken büyük şehirlerde araba ile işe gidip gelen insanlar bunun katbekat fazlasını kat ediyor. Ancak toplam süre neredeyse her yerde aynı. Yani yaklaşık bir saat.

Uzmanlar, bunun insanın içgüdüsel olarak keşfetme arzusuyla güvenlik ihtiyacını dengelemekten kaynaklandığı düşünüyor. Fiziksel efor, tehlike ve zaman gibi faktörler, tarih boyunca insanların günlük hareket sınırlarını şekillendirdi.

YENİ ARAŞTIRMALARDAN DA AYNI SONUÇ ÇIKTI

ICTA-UAB ve McGill Üniversitesi tarafından 43 ülkenin verileri incelendi. Ve bu çalışmadan da benzer sonuçlar çıktı. Araştırmacılar, kişinin yürüyüş yapması, toplu taşıma kullanması ya da  araba sürmesi fark etmeksizin günde ortalama 73 dakika yolculuk yaptığını belirtti. Bu süre, Marchetti’nin "bir saat kuralı"nı neredeyse birebir doğruluyor.

NE YAPILABİLİR?

Uzmanlara göre bu bulgular, kent planlamacıları için önemli ipuçları barındırıyor. İnsan davranışının doğal sınırlarını bilmek, ulaşım politikalarının daha verimli tasarlanmasına yardımcı olabilir.

Bireysel düzeyde ise bir saat kuralı, insanların dışarı çıkma ve hareket etme ihtiyacının evrensel olduğunu gösterdi. Günlük düzenini buna göre planlayanların daha dengeli ve daha mutlu hissettiği belirtilmekte.

PEKİ EVDEN ÇALIŞANLAR!

Araştırmalar, evden çalışan kişilerin de günlerine "sahte bir işe gidiş-dönüş" eklediklerinde daha üretken hissettiğini ortaya koydu. Bu durum, kısa bir yürüyüş yaparak ya da belirli bir rotada dışarı çıkarak zihnin iş moduna geçmesine yardımcı oluyor.